зи иқбол бар камоли шаҳаншоҳи шарқу чин

ز اقبال بر کمال شهنشاه شرق و چین

Зинат гирифт садри вазорати бсдри дайн

زینت گرفت صدر وزارت بصدر دین

Садрӣ ба дайни поки Муҳамад баном ӯст

صدری به دین پاک محمد بنام اوست

Маҳмӯд буд ва ҳаст ва буд тоииўми дайн

محمود بود و هست و بود تاییوم دین

Садрӣ ки ӯст воситаи ақди аҳли фазл

صدری که اوست واسطه عقد اهل فضل

Ҳар нукта аз ибодат ӯ ҷавҳари смин

هر نکته از عبادت او جوهر ثمین

Ҳар ҷавҳарӣ ки лафзи ваии оради зкони табъ

هر جوهری که لفظ وی آرد زکان طبع

Зон ҷавҳараст хотами иқболро нигин

زان جوهر است خاتم اقبال را نگین

Силк ҷавоҳираст хати ҷонФзои садр

سلک جواهر است خط جانفزای صدر

Чун садри ҷавҳарӣ буд оре буд чунин

چون صدر جوهری بود آری بود چنین

Ташбеҳи садру номау тўқиъу калаки садр

تشبیه صدر و نامه و توقیع و کلک صدر

Зулф мусалсаласту биногваши ҳури айн

زلف مسلسل است و بناگوش حور عین

Шогирди пешаи гону харитаи кашони вай

شاگرد پیشه گان و خریطه کشان وی

Устоди кор тир сипеҳранд бар замин

استاد کار تیر سپهرند بر زمین

Аз офарини сиришти варои лутфи кирдигор

از آفرین سرشت ورا لطف کردگار

Онгаҳ ки офарӣда шуд одами зи обу тин

آنگه که آفریده شد آدم ز آب و طین

Дар мадҳ ӯ буд сухани офарини сарой

در مدح او بود سخن آفرین سرای

эй з офарин сиришта турои олами офарин

ای ز آفرین سرشته ترا عالم آفرین

Ҳаркас ки офарин ту гуяд бсди забон

هرکس که آفرین تو گوید بصد زبان

Аз сад забон бигӯаш ваии оранди офарин

از صد زبان بگوش وی آرند آفرین

Не аз кборди ҳаркасии мртрои назир

نی از کبارد هرکسی مرترا نظیر

Не аз кироми аср касе мртрои қарин

نی از کرام عصر کسی مرترا قرین

Обистанаст калаки ту андари бенон ту

آبستن است کلک تو اندر بنان تو

Каз сайр ӯ бенот ҳунар зояду Бенин

کز سیر او بنات هنر زاید و بنین

Тадбири тести бастаи гушояндаи ончнонк

تدبیر تست بسته گشاینده آنچنانک

Сад Сикандарӣ набӯд пеш ӯ матин

سد سکندری نبود پیش او متین

Ширинии иборати ту аҳли фазл ро

شیرینی عبارت تو اهل فضل را

Дар гӯш хуштараст ки дар коми ангабин

در گوش خوشتر است که در کام انگبین

Гар бар дарахти мозўи булбули зи лафзи ту

گر بر درخت مازو بلبل ز لفظ تو

Иншо кунад навор ва сафирӣ занад ҳазин

انشا کند نوار و صفیری زند حزین

Набӯд аҷаб ки мозўии бимғз бе маза

نبود عجب که مازوی بیمغز بی مزه

Ёбад аз он навои мазау мағзи ҳамчуи тин

یابد از آن نوا مزه و مغز همچو تین

Дастури шоҳи шарқӣ ва бар осмони фазл

دستور شاه شرقی و بر آسمان فضل

Чун субҳи содиқии яди Байзо дар остин

چون صبح صادقی ید بیضا در آستین

Гетии бнўри адли шаҳ ороста шавад

گیتی بنور عدل شه آراسته شود

Хуршеди фазли ту чу шавад зоҳиру мубин

خورشید فضل تو چو شود ظاهر و مبین

Дар ту чу занни халқ бникӣаст нек бош

در تو چو ظن خلق بنیکی است نیک باش

То дар ту занни халқ бникӣ шавад яқин

تا در تو ظن خلق بنیکی شود یقین

Шуд пеши меҳри амри ту дилҳои халқи мум

شد پیش مهر امر تو دلهای خلق موم

Он кун ки меҳри меҳри пазирад на меҳри кин

آن کن که مهر مهر پذیرد نه مهر کین

То офтоб шоҳ нуҷумасту маи вазир

تا آفتاب شاه نجومست و مه وزیر

Вази ҳардуи даври чархи шҳўри ораду синӣн

وز هردو دور چرخ شهور آرد و سنین

Он ашҳри синӣни адади умри шоҳи бод

آن اشهر سنین عدد عمر شاه باد

Ту моҳи садри бодӣу шоҳи офтоби дайн

تو ماه صدر بادی و شاه آفتاب دین