Ҳамаи саломати султони малики машриқу чин
همه سلامت سلطان ملک مشرق و چین
Ҳамаи саодати мейри амиди съдолдин
همه سعادت میر عمید سعدالدین
Ки малики динрои бунёд муҳкамасту қавӣ
که ملک دینرا بنیاد محکم است و قوی
зи теғи бозуии он вази бенону хомаи ин
ز تیغ بازوی آن وز بنان و خامه این
Амину мؤтмни шоҳи машриқу мағриб
امین و مؤتمن شاه مشرق و مغرب
Амиди малики худованди тоҷу тахту нигин
عمید ملک خداوند تاج و تخت و نگین
Ҷаҳон чунонаст аз адли хусрави шоҳон
جهان چنانست از عدل خسرو شاهان
Ки ошиёна кунад Кебек бар сари шоҳин
که آشیانه کند کبک بر سر شاهین
Ҳақиқатаст ки дар малики шоҳи малики оро
حقیقت است که در ملک شاه ملک آرا
з рой ӯст тарозуии ақлро шоҳин
ز رای اوست ترازوی عقل را شاهین
Бигӯаш хусрави ширин буд иборат ӯ
بگوش خسرو شیرین بود عبارت او
Ки дӯст дорад хусрави иборати ширин
که دوست دارد خسرو عبارت شیرین
Касе ки бошад ширини сухани бидонад кин
کسی که باشد شیرین سخن بداند کاین
Сухани зи хусрав парвиз нест вази ширин
سخن ز خسرو پرویز نیست وز شیرین
Сухани зи хусрав чинасту лафзи миръмид
سخن ز خسرو چین است و لفظ میرعمید
Аз онкӣ миръмидаст хоси хусрави чин
از آنکه میرعمید است خاص خسرو چین
Бигӯаш хусрави чин ҳамчунон сухан гуяд
بگوش خسرو چین همچنان سخن گوید
Ки пар шавад зи шукри остини шукри чин
که پر شود ز شکر آستین شکر چین
Хати мусалсал ӯ ҳарки дид пиндорад
خط مسلسل او هرکه دید پندارد
Ки зулфи лаъибат чинасту зулфи чин бар чин
که زلف لعبت چین است و زلف چین بر چین
Бдрҷи хаташ чун бингарад хирад гуяд
بدرج خطش چون بنگرد خرد گوید
Ки корнома Монӣаст аз камоли яқин
که کارنامه مانی است از کمال یقین
Зиҳии ҷаҳони ҳунар каз ҷаҳони ҳунармандон
زهی جهان هنر کز جهان هنرمندان
Ҳаме бтўъ кунанд остони ту болин
همی بطوع کنند آستان تو بالین
зи осмони ту сар бар фалак тавон афрохт
ز آسمان تو سر بر فلک توان افراخت
На ин фалаки фалакии ҳамАннани алӣин
نه این فلک فلکی همعنان علیین
Қалами бадасти дабирӣ ба аз ҳазор дирам
قلم بدست دبیری به از هزار درم
Мисли заданд дабирони муфлиси мискин
مثل زدند دبیران مفلس مسکین
Агар қалами қалами тесту хати хати ту буд
اگر قلم قلم تست و خط خط تو بود
Ба он зи бадараи динору дарҷ дар смин
به آن ز بدره دینار و درج در ثمین
Хат атост хати ту бойен ва он додан
خط عطاست خط تو باین و آن دادن
На хати бхўостни изоин ва он бқҳру бкин
نه خط بخواستن ازاین و آن بقهر و بکین
Ямини ту чу хат ороед офарини шинавӣ
یمین تو چو خط آراید آفرین شنوی
Бар он ямини хати орой аз ясору ямин
بر آن یمین خط آرای از یسار و یمین
Ямини аҳли қалами ҷузи бдстхт ту нест
یمین اهل قلم جز بدستخط تو نیست
Бхти ту ки зи хат ту нашкананд ямин
بخط تو که ز خط تو نشکنند یمین
Дар сарой ту ҳаст офарини сроёнро
در سرای تو هست آفرین سرایانرا
Ҳарими каъбаи ҳоҷати равои алии алтъиин
حریم کعبه حاجت روا علی التعیین
Бҳоҷт омадаам то қабули Фрмоӣӣ
بحاجت آمده ام تا قبول فرمائی
Марои бхдмти худ то буми раҳе ва раҳин
مرا بخدمت خود تا بوم رهی و رهین
БФри давлати султони осмони ҳиммат
بفر دولت سلطان آسمان همت
Ки никхўоаҳ вайанд аҳли осмону замин
که نیکخواه ویند اهل آسمان و زمین
Ту нихкўоаҳи вӣии нихкўоаҳи ту иқбол
تو نیخکواه وئی نیخکواه تو اقبال
Ҳамеша бодӣ бо нихкўоаҳи хеши қарин
همیشه بادی با نیخکواه خویش قرین