Чун дар ҳавои дили тани ман гашти подшоҳ

چون در هوای دل تن من گشت پادشاه

Омад ба пеши синаи ман аз сФаҳи сипоҳ

آمد به پیش سینه من از سفه سپاه

Лшкргаҳи сафоҳати ман арза дод дев

لشکرگه سفاهت من عرضه داد دیو

Ман истода ҳамбар оризи бързаҳи гоҳ

من ایستاده همبر عارض بعرضه گاه

Деви сияҳ гилӣм барон буд то кунад

دیو سیه گلیم بران بود تا کند

Ҳамчун гилӣми хеши либоси дилами сиёҳ

همچون گلیم خویش لباس دلم سیاه

Бинмуд хайли хайли гунаҳи пеши чашми ман

بنمود خیل خیل گنه پیش چشم من

То дар кадом хайл кунам бештари нигоҳ

تا در کدام خیل کنم بیشتر نگاه

Он хайлро бичишам ман ороишӣ диҳад

آن خیل را بچشم من آرایشی دهد

Зон навъ дона созаду доми афканди бароа

زان نوع دانه سازد و دام افکند براه

Рафтам бароаи дев ва фитодам бдом ӯ

رفتم براه دیو و فتادم بدام او

Вази дев девтар шудам аз сирати табоҳ

وز دیو دیوتر شدم از سیرت تباه

Икрўз бегуноҳ набудам бъмри хеш

یکروز بی گناه نبودم بعمر خویش

Гўӣӣ ки буд бегунаҳӣ назд ман гуноҳ

گوئی که بود بی گنهی نزد من گناه

Ҳаргунаи гуноҳи зи аъзоӣ ман бараст

هرگونه گناه ز اعضای من برست

Чун аз замин нам зада ҳаргунаи гиёҳ

چون از زمین نم زده هرگونه گیاه

Фардои бурузи ҳашаргар имрӯз мункиранд

فردا بروز حشر گر امروز منکرند

Аъзоӣ ман буванд бар аъмоли ман гувоҳ

اعضای من بوند بر اعمال من گواه

эй тан ки подшоҳ шудӣ бар ҳавои дил

ای تن که پادشاه شدی بر هوای دل

Ҳам бандае аз онкӣ аллоҳаст подшоҳ

هم بنده ای از آنکه الله است پادشاه

Дар қудрати илоҳ нигаҳ кун бичишам ақл

در قدرت اله نگه کن بچشم عقل

То аҷзи хеши бинӣ дар қудрати аллоҳ

تا عجز خویش بینی در قدرت الله

Қомати ду тоа кардӣ яктои шӯ ва мабош

قامت دو تاه کردی یکتا شو و مباش

Ҳамтои дев то нарӯй аз ҷаҳони ду тоа

همتای دیو تا نروی از جهان دو تاه

Перӣ раседу мӯии сиёҳат сипед шуд

پیری رسید و موی سیاهت سپید شد

Ёри сипед рӯй сияҳи мӯиро махоҳ

یار سپید روی سیه موی را مخواه

Зини пас бнът чаҳ зқнон бар ғазал магӯӣ

زین پس بنعت چه ذقنان بر غزل مگوی

Каз назми наът чаҳ зқнони аўФтии бчоаҳ

کز نظم نعت چه ذقنان اوفتی بچاه

Гар ҷоҳу обрӯии хўҳии маъсияти мўрз

گر جاه و آبروی خوهی معصیت مورز

Аз тоъати худои талаби обрӯӣу ҷоҳ

از طاعت خدای طلب آبروی و جاه

Икдм мабош аз онкии ду дам пеш нест умр

یکدم مباش از آنکه دو دم پیش نیست عمر

Беҳасрату надомат ва бе оби чашму оҳ

بی حسرت و ندامت و بی آب چشم و آه

Нирони ду рух аз ту براردи шарори дӯд

نیران دو رخ از تو برآرد شرار دود

Гар аз надам наборӣ аз дидагон меаҳ

گر از ندم نباری از دیدگان میاه

Гар аз азоб нор битарсӣ биҷӯ паноҳ

گر از عذاب نار بترسی بجو پناه

Ту тавбароу сояи тӯбои турои паноҳ

تو توبه را و سایه طوبی ترا پناه

эй сӯзанӣ агар танат аз кӯҳ оҳанаст

ای سوزنی اگر تنت از کوه آهنست

Дар кӯраи дил чу сӯзани з ғам бакоҳ

در کوره دل چو سوزن ز غم بکاه

Дар пеши чашми ақли ҷаҳони фарохи байн

در پیش چشم عقل جهان فراخ بین

Чун чашм сӯзанӣ куну бандяши гоҳгоҳ

چون چشم سوزنی کن و بندیش گاهگاه

Ноомад аз ту ҳеҷ гуноҳии зи кӯҳ кам

ناآمد از تو هیچ گناهی ز کوه کم

Бо ҳеҷ тоъатии з ту ояд фузуни зи коҳ

با هیچ طاعتی ز تو آید فزون ز کاه

зи аҳли сумуми ҳоўиаҳ эйу ҳамеи хўҳӣ

ز اهل سموم هاویه ای و همی خوهی

То назд ту насим шимол ояд аз ҳроаҳ

تا نزد تو نسیم شمال آید از هراه

Исён кунӣу ҷой мутӣъон кунӣ тамаъ

عصیان کنی و جای مطیعان کنی طمع

Бисёр каллаҳост бсўдои ин кулоҳ

بسیار کله هاست بسودای این کلاه

Бо тавбаи ошнои шӯу бегонаи шӯи заҷрам

با توبه آشنا شو و بیگانه شو زجرم

То дар баҳори раҳмат яздон кунӣ гуноҳ

تا در بحار رحمت یزدان کنی گناه

Бо чеҳра чу зари шӯ ва бо ашки ҳамчу дар

با چهره چو زر شو و با اشک همچو در

Бигзор тан чу симу сурб дар миёни коҳ

بگذار تن چو سیم و سرب در میان کاه

Динро нигоҳ дорад ки дорад заҳри бадӣ

دینرا نگاه دارد که دارد زهر بدی

Эзади турои нигоҳ чу дайн доштӣ нигоҳ

ایزد ترا نگاه چو دین داشتی نگاه

эй қодирӣ ки ҳаст бтқдири ҳукми ту

ای قادری که هست بتقدیر حکم تو

Гардандаи чашми ахзару тобандаи меҳру моҳ

گردنده چشم اخضر و تابنده مهر و ماه

Ҳастам ягонаи осӣу осӣ чу ман басӣ аст

هستم یگانه عاصی و عاصی چو من بسی است

Ҷумлаи ниёзманди бФзли ту солу моҳ

جمله نیازمند بفضل تو سال و ماه

Аз рӯй бе ниёзии бахшой ва фазл кун

از روی بی نیازی بخشای و فضل کن

Бар ман ягонаи осӣ ва бар ҷумлаи Асоа

بر من یگانه عاصی و بر جمله عصاه

Кофии тўӣӣу қозии ҳоҷоти ҳам тўӣӣ

کافی توئی و قاضی حاجات هم توئی

Не бар кФои такяи мо ва на бар қазоа

نی بر کفا تکیه ما و نه بر قضاه

Ҳоҷоти ҷумлаи мукфӣу мқзӣ ту кун бФзл

حاجات جمله مکفی و مقضی تو کن بفضل

Моро марони бсдри қазоа ва дар кФоаҳ

ما را مران بصدر قضاة و در کفاه

Аз мо бихобгоҳ паямбари расони дуруд

از ما بخوابگاه پیمبر رسان درود

Моро зи хоби ғифлат рӯзӣ кун антбоаҳ

ما را ز خواب غفلت روزی کن انتباه

Имони моу қӯти ислому дайни мо

ایمان ما و قوت اسلام و دین ما

Аз мо ҷудо макун бҷдои гаштани ҳаёа

از ما جدا مکن بجدا گشتن حیاه

Бар мо либоси хок чу ҷайб кулем гн

بر ما لباس خاک چو جیب کلیم گن

То чун каф кулем барорем азон ҷбоаҳ

تا چون کف کلیم برآریم ازان جباه

эй ровии ин қасида бихону маро ба байн

ای راوی این قصیده بخوان و مرا به بین

Колсмъи болмъидии хайри ман ани туроа

کالسمع بالمعیدی خیر من ان تراه