Мейри амиди умдаи малики офтоби ҷоҳ

میر عمید عمده ملک آفتاب جاه

Бар чархи рои шоҳ сФрпишаҳ шуд чу моҳ

بر چرخ رای شاه سفرپیشه شد چو ماه

Моҳии навоз дар сафар аз баҳри шоҳ ро

ماهی نواز در سفر از بهر شاه را

Он офтоби ҳазрати шоҳ аз ҷалолу ҷоҳ

آن آفتاب حضرت شاه از جلال و جاه

Ислоҳи малик дар сафараши бози баста буд

اصلاح ملک در سفرش باز بسته بود

Баҳри салоҳи малики сафари баргузеду роҳ

بهر صلاح ملک سفر برگزید و راه

Донист шоҳи олам ҳарҷо ки ӯ равад

دانست شاه عالم هرجا که او رود

Бошад азуи раият дар амн ва дар паноҳ

باشد ازو رعیت در امن و در پناه

Донад нигоҳи доштани андари миёни халқ

داند نگاه داشتن اندر میان خلق

Ҳам ҳақи халқи олам ва ҳам ҳақи подшоҳ

هم حق خلق عالم و هم حق پادشاه

Вндр сафар бидод чўнонкаҳ дар ҳзр

وندر سفر بداد چونانکه در حضر

Ваии ҳақи халқи оламу эзади варои нигоҳ

وی حق خلق عالم و ایزد ورا نگاه

Эзади нгоҳдошт ки боз омад аз сафар

ایزد نگاهداشت که باز آمد از سفر

Боромишу сарири басӯии сариру гоҳ

بارامش و سریر بسوی سریر و گاه

Ҳар чанд дайр монда бадем аз умед ӯ

هر چند دیر مانده بدیم از امید او

Дайр омадани бихиру саодат буд бгоҳ

دیر آمدن بخیر و سعادت بود بگاه

Шуд зи оташи ҳасади дилу ҷони ҳасуд ӯ

شد ز آتش حسد دل و جان حسود او

Чун зару сими сӯхта ва коста бакоҳ

چون زر و سیم سوخته و کاسته بکاه

Ҷону дили ҳасуди вари азин дареғ нест

جان و دل حسود ور ازین دریغ نیست

Гар сӯхт гӯ бисӯз вагар кост гӯ бакоҳ

گر سوخت گو بسوز و گر کاست گو بکاه

Карданд аҳли ҳазрат то буд дар сафар

کردند اهل حضرت تا بود در سفر

Бар ваии дуои неки ббсёри ҷойгоҳ

بر وی دعای نیک ببسیار جایگاه

Чун боз ҳазрат омад бошанд бегмон

چون باز حضرت آمد باشند بیگمان

Монанди аҳли ҳазраташ аз қавми никхўоаҳ

مانند اهل حضرتش از قوم نیکخواه

Ҳаргиз накард вароӣ надид ва раво надошт

هرگز نکرد ورای ندید و روا نداشت

То кор кас нагардад аз рой ӯ табоҳ

تا کار کس نگردد از رای او تباه

Бигирифт дасти сарварӣу ҷоҳу қадар ӯ

بگرفت دست سروری و جاه و قدر او

Чун расм ва табъ ӯст ҳамаи кори малики шоҳ

چون رسم و طبع اوست همه کار ملک شاه

Никўхўаҳу банди зникўхўҳӣ ки ӯст

نیکوخوه و بند زنیکوخوهی که اوست

Ҳам шоҳ ва ҳам раият ва ҳам малик ва ҳам сипоҳ

هم شاه و هم رعیت و هم ملک و هم سپاه

Ҳамчун камон кунад бар калаки вай аз шиква

همچون کمان کند بر کلک وی از شکوه

Тири адуии мамлакати шоҳро ду тоа

تیر عدوی مملکت شاه را دو تاه

Чун рӯй ӯ сиёҳ кунад саҳм рӯй ӯ

چون روی او سیاه کند سهم روی او

Рӯзи адуии давлат хоқон кунад сиёҳ

روز عدوی دولت خاقان کند سیاه

Он садр сарварӣаст ки дар малики шаҳриёр

آن صدر سروری است که در ملک شهریار

Аз ҷумлаи маон ббзргӣаст тоқ ва тоа

از جمله مهان ببزرگی است طاق و تاه

Ҷоҳ аз ҳазор меҳтару сарвар фузун шавад

جاه از هزار مهتر و سرور فزون شود

Гар бидиҳад аз ҳазор як ҷоҳи худ зи коҳ

گر بدهد از هزار یک جاه خود ز کاه

Озодагони бхдмт ӯ доа гашта анд

آزادگان بخدمت او داه گشته اند

Аз бскаҳ аз бузургӣ озода карда доа

از بسکه از بزرگی آزاده کرده داه

Ҳркўи камари бхдмт ӯ баст бар миён

هرکو کمر بخدمت او بست بر میان

Соя бар осмони зи шарафи гӯшаи кулоҳ

سایه بر آسمان ز شرف گوشه کلاه

Вонкў кунад бдўлту ҷоҳи ваии илтиҷо

وانکو کند بدولت و جاه وی التجا

Бар чарх ма расад зи шарафи ҷоҳ ӯ зчоаҳ

بر چرخ مه رسد ز شرف جاه او زچاه

Бар халқ воҷибаст ки чун бандагон ниҳанд

بر خلق واجبست که چون بندگان نهند

Бар хоки остона ӯ дидау ҷбоаҳ

بر خاک آستانه او دیده و جباه

Ман бандаам ғариқи бдрёӣ бар ӯ

من بنده ام غریق بدریای بر او

Аз даст бо шигарф сано мекунам шиноа

از دست با شگرف ثنا میکنم شناه

Аз баҳр ва бар ӯ бшноаҳу пенови шукр

از بحر و بر او بشناه و پناو شکر

Натавон гузашт ва ман нарасм бар каронаши оҳ

نتوان گذشت و من نرسم بر کرانش آه

Венаи шеъри ҳам зи ман чу гиёҳӣаст сусти бех

وین شعر هم ز من چو گیاهی است سست بیخ

Лекин ғариқ гашта дроўизд аз гиёҳ

لیکن غریق گشته درآویزد از گیاه

Даст аз саноу шукри басӯии дуо барам

دست از ثنا و شکر بسوی دعا برم

Вндри дуои бақоӣ варо хоҳам аз аллоҳ

وندر دعا بقای ورا خواهم از الله

То мӯат ва то ҳаёа буд зи офаридагор

تا موت و تا حیاة بود ز آفریدگار

МроФридгонро аз гашти солу моҳ

مرآفریدگانرا از گشت سال و ماه

Боқии хўҳми ҳаёти варои ҳамчуи моҳу сол

باقی خوهم حیات ورا همچو ماه و سال

Аз холиқи алзии халқи аламуту алҳёҳ

از خالق الذی خلق الموت و الحیاه

Фархундаи боди рӯзу пирӯзи рӯзи ид

فرخنده باد روز و پیروز روز عید

Мақбул гашта тоъату мъФў шудаи гуноҳ

مقبول گشته طاعت و معفو شده گناه