эй рухи хубати бмсли офтоб

ای رخ خوبت بمثل آفتاب

Чун бмсл гӯям бали офтоб

چون بمثل گویم بل آفتاب

Ҳеҷ шиносии ту ки рӯй туро

هیچ شناسی تو که روی ترا

Хондаи раҳе аз чаҳ қабл офтоб

خوانده رهی از چه قبل آفتاب

Рӯй туро нест бахӯбии бадал

روی ترا نیست بخوبی بدل

Гарчи хўҳд буд бадали офтоб

گرچه خوهد بود بدل آفتاب

Шакли руху зулф ту гирад агар

شکل رخ و زلف تو گیرد اگر

Бандад аз машки клли офтоб

بندد از مشک کلل آفتاب

Ваон даҳани танги ту гўӣии беняш

وان دهن تنگ تو گوئی بنیش

Ҷусти магари нахли асали офтоб

جست مگر نخل عسل آفتاب

Дидан ту об дуанд зи чашм

دیدن تو آب دواند ز چشم

Об дуанд зи мқли офтоб

آب دواند ز مقل آفتاب

эй бсФоти рухи рахшони ту

ای بصفات رخ رخشان تو

Ёфта миқдору маҳали офтоб

یافته مقدار و محل آفتاب

Аксари авсофи чгўим ки ҳаст

اکثر اوصاف چگویم که هست

Рӯй турои васфи ақали офтоб

روی ترا وصف اقل آفتاب

Аз хати мишкӣни халал андар меар

از خط مشکین خلل اندر میار

Зонка напушади бхлли офтоб

زانکه نپوشد بخلل آفتاب

Бодаи фарози ор чу хӯни ҳамл

باده فراز آر چو خون حمل

Комади зии бурҷи ҳамли офтоб

کامد زی برج حمل آفتاب

Бурҷи ҳамли хонау кӯй ту шуд

برج حمل خانه و کوی تو شد

Талъати деҳқони аҷали офтоб

طلعت دهقان اجل آفتاب

Шуҳраи нсиролдини садрӣ ки ҳаст

شهره نصیرالدین صدری که هست

Бар фалаки дайну дували офтоб

بر فلک دین و دول آفتاب

Он шарафи давлати олӣ ки ҳаст

آن شرف دولت عالی که هست

Райш бе ҳеҷ илали офтоб

رایش بی هیچ علل آفتاب

Ҳар ки варо дид нишаста бсдр

هر که ورا دید نشسته بصدر

Гуяд ӯ ҳаст лаъли офтоб

گوید او هست لعل آفتاب

Субҳдамон аз қабл хизматаш

صبحدمان از قبل خدمتش

Созад чун моҳи аҷҷали офтоб

سازد چون ماه عجل آفتاب

Бар дар дарбораш бӯса диҳад

بر در دربارش بوسه دهد

Гашт чу пайдои зи қулали офтоб

گشت چو پیدا ز قلل آفتاب

Ахтари масъӯди варо бар фалак

اختر مسعود ورا بر فلک

Ҳаст зи худоаму хўли офтоб

هست ز خدام و خول آفتاب

Аз паии асбоб тнъм сазад

از پی اسباب تنعم سزد

Маҷлис ӯ чарху ҳамли офтоб

مجلس او چرخ و حمل آفتاب

Гашти спрўору азу дафъ кард

گشت سپروار و ازو دفع کرد

Тири нҳўсоти Зуҳали офтоб

تیر نحوسات زحل آفتاب

эй шуда дар садри бузургони аср

ای شده در صدر بزرگان عصر

Пайдо чун бар сари тели офтоб

پیدا چون بر سر تل آفتاب

Нури ту пинҳон нашавад то нашуд

نور تو پنهان نشود تا نشد

Пинҳон дар зери бағали офтоб

پنهان در زیر بغل آفتاب

Адли ту бардошти ситам аз ҷаҳон

عدل تو برداشت ستم از جهان

Чун зи гёи қатраи тли офтоб

چون ز گیا قطره طل آفتاب

Ҷумлаи бхрҷи кафи род ту дод

جمله بخرج کف راد تو داد

Ончӣ бкон кард амали офтоб

آنچه بکان کرد عمل آفتاب

Ҳиялати хасми ту напушади туро

حیلت خصم تو نپوشد ترا

Зонка напушади бҳили офтоб

زانکه نپوشد بحیل آفتاب

Бо тани хасм ту кунад хашми ту

با تن خصم تو کند خشم تو

Ончӣ кунад бар сари кули офтоб

آنچه کند بر سر کل آفتاب

Бар сари ту ҷуз бсъодт натофт

بر سر تو جز بسعادت نتافت

Аз раҳи тақдири азали офтоб

از ره تقدیر ازل آفتاب

То ки спрўор муқобил кунад

تا که سپروار مقابل کند

Худро бо теғи ҷабали офтоб

خود را با تیغ جبل آفتاب

Дар паии аъдои ту бодои бкин

در پی اعدای تو بادا بکین

Карда бкФи теғи аҷали офтоб

کرده بکف تیغ اجل آفتاب