Бар амирони сухани мадҳи вазири подшоҳ

بر امیران سخن مدح وزیر پادشاه

Воҷиб омад чун зи бустони гули барангезади сипоҳ

واجب آمد چون ز بستان گل برانگیزد سپاه

То чу гул маънӣ барангезанд аз бустони табъ

تا چو گل معنی برانگیزاند از بستان طبع

Онкӣ бошад модҳи садру вазиру подшоҳ

آنکه باشد مادح صدر و وزیر و پادشاه

Хусрави дастори бандон онкӣ дорад хусравӣ

خسرو دستار بندان آنکه دارد خسروی

Бар худовандони дастор аз худованди кулоҳ

بر خداوندان دستار از خداوند کلاه

То зи сайри калак ӯ шаб дар ба пайвандади буруз

تا ز سیر کلک او شب در به پیوندد بروز

Кас нагӯяд бдрўзу шабро кони спидост ва ин сиёҳ

کس نگوید بدروز و شب را کان سپیداست و این سیاه

Саъди малики он муҳтарами садрӣ ки саъдин фалак

سعد ملک آن محترم صدری که سعدین فلک

Пишкороннд ва ӯ бар пешкорони пешгоҳ

پیشکارانند و او بر پیشکاران پیشگاه

Моҳ то монад бзрини наъли роҳи анҷом ӯ

ماه تا ماند بزرین نعل راه انجام او

Наъли роҳи анҷом ӯро шакл баргирад зи роҳ

نعل راه انجام او را شکل برگیرد ز راه

Ҳам ҷамоли саъди давлати ҳам камоли саъди малик

هم جمال سعد دولت هم کمال سعد ملک

Ҳаст пайдои андар ӯ каз ҳар ду дорад иштибоҳ

هست پیدا اندر او کز هر دو دارد اشتباه

ЗоФринши мардуму мардум ки бо ҳам сӯратанд

زآفرینش مردم و مردم که با هم صورتند

ӯст мардуми дигарон дар аҳд ӯ мардуми гиёҳ

اوست مردم دیگران در عهد او مردم گیاه

эй бадӣдори ҳумоюни ту шоҳи шарқ ро

ای بدیدار همایون تو شاه شرق را

Вақту соъати хурраму маймуну фаррухи солу моҳ

وقت و ساعت خرم و میمون و فرخ سال و ماه

Бар самоъи булбулон май нӯши съдолдўлаҳи вор

بر سماع بلبلان می نوش سعدالدوله وار

Гар надидӣ ҷашни съдолмлки султони алкФоаҳ

گر ندیدی جشن سعدالملک سلطان الکفاه

Дили бъшқи некӯон дар анбарин занҷири каш

دل بعشق نیکوان در عنبرین زنجیر کش

Банд кун дар чоҳи симин то наяндешад гуноҳ

بند کن در چاه سیمین تا نیندیشد گناه

Аз гуноҳи андеша кӣ дорад дилӣ каз баҳр ӯ

از گناه اندیشه کی دارد دلی کز بهر او

Анбарин созанду симини некӯони занҷиру чоҳ

عنبرین سازند و سیمین نیکوان زنجیر و چاه

Зари блўни коҳи гашт аз тарси рӯзи ҷашни ту

زر بلون کاه گشت از ترس روز جشن تو

Аз ту рӯзи ҷашн он бинад ки рӯзи боди коҳ

از تو روز جشن آن بیند که روز باد کاه

Ҷӯаду эҳсони ту беомезиш омӯзиш аст

جود و احسان تو بی آمیزش آموزش است

Ҳеҷ донои бачаи бтро нёмўзди шиноа

هیچ دانا بچه بط را نیاموزد شناه

Рӯй ту ойина рӯй мурувват диданаст

روی تو آئینه روی مروت دیدنست

Ҷузи мурувват рӯй нанамояд дар ӯ кардани нигоҳ

جز مروت روی ننماید در او کردن نگاه

Сӯзанӣ дар шоирии оранда ва ворндаҳ шуд

سوزنی در شاعری آرنده و وارنده شد

Шарти хизматро биҷойу ҳақи неъматро нигоҳ

شرط خدمت را بجای و حق نعمت را نگاه

Дил чу гоҳ нуқра кард аз фикрати мадҳи ту зонк

دل چو گاه نقره کرد از فکرت مدح تو زانک

То сухан чун нуқраи софӣ бурун ояд згоҳ

تا سخن چون نقره صافی برون آید زگاه

Бандаи андари ҳақ ту дорад сафои эътиқод

بنده اندر حق تو دارد صفای اعتقاد

Аз сафои эътиқоди бандаи бидонади аллоҳ

از صفای اعتقاد بنده بداند الله