Сиррӣ ки халқ ҷҳонро вайаст пушту паноҳ
سری که خلق جهانرا ویست پشت و پناه
Амини дайн аллоҳасту саъди маликати шоҳ
امین دین الله است و سعد ملکت شاه
Сутӯдаи фахри хуросони Муҳамади Юсуф
ستوده فخر خراسان محمد یوسف
Ки чун Муҳамаду Юсуф ҷамол дораду ҷоҳ
که چون محمد و یوسف جمال دارد و جاه
Агар Муҳамаду Юсуф надидаанд баҳам
اگر محمد و یوسف ندیده اند بهم
Кунун бибинанд ар андрўи гунбади нигоҳ
کنون ببینند ار اندرو گنبد نگاه
Муҳамад аз сари ангушти худ ишорат кард
محمد از سر انگشت خود اشارت کرد
Маи тамоми бадв қисм шуд бҳкми илоҳ
مه تمام بدو قسم شد بحکم اله
Маи сиёми бадв қисм кард ӯ ва гузошт
مه صیام بدو قسم کرد او و گذاشت
Бқсми рӯзи бсўму бқсми шаби бслўаҳ
بقسم روز بصوم و بقسم شب بصلوه
Занони Мисри брирнди даст агар диданд
زنان مصر بریرند دست اگر دیدند
Ҷамоли Юсуфи якбор бар гузар ногоҳ
جمال یوسف یکبار بر گذر ناگاه
Ҳазор марди ситамкораи даст зулм баранд
هزار مرد ستمکاره دست ظلم برند
Кунун бъҳдш аз он бим агар шаванд огоҳ
کنون بعهدش از آن بیم اگر شوند آگاه
Агар Муҳамади андари мақом Маҳмӯд аст
اگر محمد اندر مقام محمود است
Гуноҳи уммати худро зи ҳақи шФоътхўоаҳ
گناه امت خود را ز حق شفاعتخواه
Бензади хоқони Маҳмӯд ӯ раият ро
بنزد خاقان محمود او رعیت را
Ҳаме шафоат хоҳад зи гӯнаи гӯнаи гуноҳ
همی شفاعت خواهد ز گونه گونه گناه
Бродронрои Юсуф чу дод гандуму ҷӯ
برادرانرا یوسف چو داد گندم و جو
Баҳо гирифт азишон бизоъати мзи ҷоҳ
بها گرفت ازیشان بضاعت مز جاه
Агар бизоъати мзҷоаҳи пашму пунба буд
اگر بضاعت مزجاه پشم و پنبه بود
Набӯд гандуму ҷӯ низ ҷуз ки тухми гиёҳ
نبود گندم و جو نیز جز که تخم گیاه
Миёни тухму гиёҳу миёни пунбау пашм
میان تخم و گیاه و میان پنبه و پشم
Басӣ тафовут набӯд чу ақл бинад роҳ
بسی تفاوت نبود چو عقل بیند راه
Биҷои гандуму ҷӯ ӯ ҳаме диҳад зару сим
بجای گندم و جو او همی دهد زر و سیم
Бошно ва ба бегонаи фии сиблати аллоҳ
بآشنا و به بیگانه فی سبیل الله
Бадал сетанд азишон биҷои пунбау пашм
بدل ستاند ازیشان بجای پنبه و پشم
Чаҳ шеърҳои ракик ва чаҳ фаслҳои табоҳ
چه شعرهای رکیک و چه فصلهای تباه
Аз ончӣ мебидиҳад то бидонча мегирад
از آنچه می بدهد تا بدانچه میگیرد
Тафовутаст чу аз дар коҳ то пари коҳ
تفاوتست چو از در کاه تا پر کاه
Ҳамеша то Бамаи рӯза дар маҷолиси илм
همیشه تا بمه روزه در مجالس علم
Буд дуруди Муҳамади раванда бар афвоҳ
بود درود محمد رونده بر افواه
Пас аз дуруди Муҳамади саноу мадҳати ту
پس از درود محمد ثنا و مدحت تو
Раванда бо бар афвоҳи халқ бе икроҳ
رونده با بر افواه خلق بی اکراه
Ҳамеша то ки бигӯянд бар чаҳ сират буд
همیشه تا که بگویند بر چه سیرت بود
Нишаст Юсуф дар садри подшоҳӣу гоҳ
نشست یوسف در صدر پادشاهی و گاه
Бсдри иззат бодӣ нишаста чун Юсуф
بصدر عزت بادی نشسته چون یوسف
Сарони малики бхдмтгрст бар даргоҳ
سران ملک بخدمتگرست بر درگاه
Ба пеш рӯй ту аз уммати Муҳамади пеш
به پیش روی تو از امت محمد پیش
Нишаста Юсуфи рӯйон бо қабоу кулоҳ
نشسته یوسف رویان با قبا و کلاه