эй бар сарири давлату иқболи муттакӣ

ای بر سریرِ دولت و اقبال مُتَّکی

Махдум бехилофӣу мамдуҳ бе шаккӣ

مخدوم بی‌خلافی و ممدوح بی‌شکی

Волои вҷиаҳи дайн ки сипаҳдори шарқу ғарб

والا وجیه دین که سپهدار شرق و غرب

Фахри орад аз ту нойиби фарзонаи зкӣ

فخر آرد از تو نایب فرزانهٔ زکی

Бар теғ ӯст такяи гуҳи шуғли калаки ту

بر تیغ اوست تکیه‌گه شغل کلک تو

Мардони теғ шуда бар калаки муттакӣ

مردان تیغ شده بر کلک متکی

Майдони фазлу мураккаби иқбол дар ҷаҳон

میدان فضل و مرکب اقبال در جهان

Ҳамтои ту савор набинад ба чобукӣ

همتای تو سوار نبیند به چابکی

Бо ҷӯади кафи род ту ояд гуҳи ато

با جود کف راد تو آید گه عطا

Бисёре саховати ҳотам ба андакӣ

بسیاری سخاوت حاتم به اندکی

Дар ҷӯад бар зёдтӣ аз мъни зоида

در جود بر زیادتی از معن زائده

Дар фазли фазли дорӣ бар фазли бармакӣ

در فضل فضل داری بر فضل برمکی

Фазл аз нажоди бармаки оташи парасти ту

فضل از نژاد برمک آتش‌پرست تو

Ту аз нажоди меҳтари дайни вази алии зкӣ

تو از نژاد مهتر دین وز علی زکی

Дар илм бо замини мтбқи баробарӣ

در علم با زمین مطبق برابری

Дар қадару ҷоҳ бар зи сипеҳри мушаббакӣ

در قدر و جاه بر ز سپهر مُشَبَّکی

То лавҳи осмони Чехияи арзоқ халқ шуд

تا لوح آسمان چک ارزاق خلق شد

Ту халқро ба мардии мазмуни он Чехияӣ

تو خلق را به مردی مضمون آن چکی

Рӯзии зи осмон ба сари калак ту расад

روزی ز آسمان به سر کلک تو رسد

То ту ба сайр калак бубахшӣ ба зиракӣ

تا تو به سیر کلک ببخشی به زیرکی

Гар сояи кафи ту дроФтд ба мумсикӣ

گر سایه کف تو درافتد به ممسکی

Дар замон биафтад азуи номи мумсикӣ

در زمان بیفتد ازو نام ممسکی

Сад як аз онкии ту ба камӣни шоирии диҳӣ

صد یک از آنکه تو به کمین شاعری دهی

Аз балъамӣ ба умрӣ нагирифт рӯдакӣ

از بلعمی به عمری نگرفت رودکی

Перии зи роҳи ақлу ҷавонии з рӯй бахт

پیری ز راه عقل و جوانی ز روی بخت

Вндри бисоти лаҳв ба кирдори кӯдакӣ

وندر بساط لهو به کردار کودکی

Чун кӯдакони зи дояу момки зи бахти хеш

چون کودکان ز دایه و مامک ز بخت خویش

Дидӣ нишони доягӣу меҳри момкӣ

دیدی نشان دایگی و مهر مامکی

Чунон ки . . . Ва шери макади Тифли нозанин

چونان که . . . و شیر مکد طفل نازنین

Ту шаҳду шери давлату иқбол май ?маккей

تو شهد و شیر دولت و اقبال می‌مکی

То бар ту барг гул назанад дасти рӯзгор

تا بر تو برگ گل نزند دست روزگار

Бахтати бпрўронд дар нозу нозукӣ

بختت بپروراند در ناز و نازکی

Давлати рикоб бӯса диҳад гоҳ бар нишаст

دولت رکاب بوسه دهد گاه بر نشست

Чун доғдори мураккабати оранди биркӣ

چون داغدار مرکبت آرند بیرکی

Он дидаро ки дар ту назар бошад аз ҳасад

آن دیده را که در تو نظر باشد از حسد

Равед ба ҷой ҳар мижае тири новакӣ

روید به جای هر مژه‌ای تیر ناوکی

Аз рӯзгори халқ шикоят кунад ба ту

از روزگار خلق شکایت کند به تو

Вази ту ба рӯзгор касе нест мшткӣ

وز تو به روزگار کسی نیست مشتکی

Ҳастанд сарварон ба ҷаҳони сад ҳазор пеш

هستند سروران به جهان صد هزار پیش

Аз фазл ва аз карами ту сару садр ҳар яке

از فضل و از کرم تو سر و صدرِ هر یکی

Дар зери бори миннат ту ҳаст як ҷаҳон

در زیر بار منّت تو هست یک جهان

Шарҳу баён ба кор наёяд ки кӣ ва кӣ

شرح و بیان به کار نیاید که کی و کی

Давлати зи меҳтари мтҳтки ҷудо буд

دولت ز مهتر متهتک جدا بود

Аз ту ҷудо мабод ки бас бе тҳткӣ

از تو جدا مباد که بس بی‌تهتکی

То ҷинатаст ва дӯзах бошад ҳар оина

تا جنت است و دوزخ باشد هر آینه

Ин маскани муваҳҳид ва он ҷои Мaздaкӣ

این مسکن موحد و آن جای مزدکی

Андари дили ҳасуди ту бод оташӣ зада

اندر دل حسود تو باد آتشی زده

Чун оташи ҷаҳаннам бо саҳми моликӣ

چون آتش جهنم با سهم مالکی

Аз хуррамӣу лаҳви дили пари нишоти ту

از خرمی و لهو دل پر نشاط تو

Ҳамчун ҷинону пеши ту ризвон бар андакӣ

همچون جنان و پیش تو رضوان بر اندکی

Ҳаргиз мабод бар ту Фзٰлки шумори умр

هرگز مباد بر تو فَذٰلک شمار عمر

Кандар шумори фазлу карам бе Фзٰлкӣ

کاندر شمار فضل و کرم بی فَذٰلکی

Чунин қасида гуфт ба зебои адиб

چونین قصیده گفت به زیبایی ادیب

Андари ҳақи амири смоъили гӣлакӣ

اندر حق امیر سماعیل گیلکی

Ҳаст ин ҷавоби шеър ба забонӣ онкӣ гуфт

هست این جواب شعر به زبانی آنکه گفت

Ёрб чаҳ дилрабоӣу фарибандаи кӯдакӣ

یارب چه دلربای و فریبنده کودکی