эй ки дар малики сиёдати хусрави дарёи дилӣ

ای که در ملک سیادت خسرو دریا دلی

Муфаххарӣ бар итрати мухтор беол вале

مفخری بر عترت مختار بی آل ولی

Ҳар ҳадис аз лафз ту дарӣаст аз дарёии лафз

هر حدیث از لفظ تو دریست از دریای لفظ

Аз дил дарё барояд дар ту дарёи дилӣ

از دل دریا برآید در تو دریا دلی

Зинати оли ҳусайни бен алии алмртзӣ

زینت آل حسین بن علی المرتضی

Мейри мейрони атҳари бен ашрафи бен буъалӣ

میر میران اطهر بن اشرف بن بوعلی

Буъалӣ аз ашрафу ашрафи з ту нозад бҳшр

بوعلی از اشرف و اشرف ز تو نازد بحشر

Пеши мухтору алии он шоҳи кофӣу миллӣ

پیش مختار و علی آن شاه کافی و ملی

Он алии кӯи умр ва антарро бзхми зулфиқор

آن علی کو عمر و عنتر را بزخم ذوالفقار

Сар ҷудо кард аз қафои ҳамчуи туранҷи омулӣ

سر جدا کرد از قفا همچو ترنج آملی

Онълӣ кандар масофи сад ҳазорон хасми хост

آنعلی کاندر مصاف صد هزاران خصم خواست

Ҳар яке чун рустами дастону золи зоўлӣ

هر یکی چون رستم دستان و زال زاولی

Он алиро аз нажоди буъалии андари ҷаҳон

آن علی را از نژاد بوعلی اندر جهان

Нест ҳамтои ту фарзандии бўоллаҳи алълӣ

نیست همتای تو فرزندی بوالله العلی

Гар касе гуяд ки ҳамтоӣ ту дидам Сайидӣ

گر کسی گوید که همتای تو دیدم سیدی

Ҳам турои дида буд ваон дида дорад аҳвалӣ

هم ترا دیده بود وان دیده دارد احولی

Садру бадари мурсалони бдсиди охири замон

صدر و بدر مرسلان بدسید آخر زمان

Ту бнсбти сад рӯи бади итрати он мурсалӣ

تو بنسبت صد رو بد عترت آن مرسلی

Сайиди аввал вайасту Сайиди охир вай аст

سید اول وی است و سید آخر وی است

Сайиди охири вӣигар охирӣ ё аввалӣ

سید آخر وئی گر آخری یا اولی

Гар кунад бо ту касе даъвии бсоҳби гисўӣӣ

گر کند با تو کسی دعوی بصاحب گیسوئی

Гесу аз шармати фурӯи резад падед ояд куллӣ

گیسو از شرمت فرو ریزد پدید آید کلی

Хуррамӣ ҳар маҳфилӣ аз садри он маҳфил буд

خرمی هر محفلی از صدر آن محفل بود

Хуррами он маҳфил ки ту садру сари он маҳфилӣ

خرم آن محفل که تو صدر و سر آن محفلی

Муҳсину муҷмал буд дар хури бмдҳу офарин

محسن و مجمل بود در خور بمدح و آفرین

Офарин бар ту ки ту ҳам Муҳсин ва ҳам муҷмалӣ

آفرین بر تو که تو هم محسن و هم مجملی

Тез рӯ бошад басӯии роҳи дӯзахи рӯзи ҳашар

تیز رو باشد بسوی راه دوزخ روز حشر

Ҳаркии ӣнҷо дар раҳ меҳрат равад бо коҳилӣ

هرکه اینجا در ره مهرت رود با کاهلی

Миннати эзадро ки ман бории ним зон коҳилон

منت ایزد را که من باری نیم زان کاهلان

Коҳилии он раҳ буд ё хориҷӣ ё ҳанбалӣ

کاهلی آن ره بود یا خارجی یا حنبلی

Гар марои ойина хотир шавад зангори гир

گر مرا آئینه خاطر شود زنگار گیر

Занг бархезад чу аз мадҳи ту созами сайқалӣ

زنگ برخیزد چو از مدح تو سازم صیقلی

Манзили ол вале аллоҳи аъло манзил аст

منزل آل ولی الله اعلی منزل است

Вази ҳамаи ол вале аллоҳи аъло манзилӣ

وز همه آل ولی الله اعلی منزلی

Дайни ҳақро аз камоли ҷоҳи ту қӯт фузуд

دین حق را از کمال جاه تو قوت فزود

Гар камоли аддӣни лақаби дорӣ ки не бар ботилӣ

گر کمال الدین لقب داری که نی بر باطلی

Он камоли аддӣни тўӣӣ эй атҳари ашрафи насаб

آن کمال الدین توئی ای اطهر اشرف نسب

Каз ҳама олам бигӯ ҳар ашрафу акмалӣ

کز همه عالم بگو هر اشرف و اکملی

Пеши ҳаламу ҷӯади ту ҳаргиз наёрад кард ҷуз

پیش حلم و جود تو هرگز نیارد کرد جز

Кӯҳи ҷўдии заррагии дарёии қулзуми ҷадвалӣ

کوه جودی ذرگی دریای قلزم جدولی

Офтоби ҷавдат аз нури афканди брмди хулӣ

آفتاب جودت از نور افکند برمد خلی

Дар замон чун соя бигурезад зи табъаши мадхалӣ

در زمان چون سایه بگریزد ز طبعش مدخلی

Шукри ҳанзали зкини меҳри ту пайдо шуданд

شکر حنظل زکین مهر تو پیدا شدند

Бар мўолии шукрӣ ва бар маъодии ҳанзалӣ

بر موالی شکری و بر معادی حنظلی

Хор ва гул доранд наъти унфу васфи лутфи ту

خار و گل دارند نعت عنف و وصف لطف تو

То влирои буии бахшеу адуро дили хулӣ

تا ولیرا بوی بخشی و عدو را دل خلی

Шоирон аз ҳар тарафи наздики ту шеър оваранд

شاعران از هر طرف نزدیک تو شعر آورند

Ман бсдр ту хамӯш ин нест ҷуз аз танбалӣ

من بصدر تو خموش این نیست جز از تنبلی

Ваҳии манзил буд мадҳи ҷади ту аз осмон

وحی منزل بود مدح جد تو از آسمان

Ту чу ҷади худ сазои мадҳу ваҳии манзилӣ

تو چو جد خود سزای مدح و وحی منزلی

Гар бидонам каз саноу мадҳи ман хўшоидт

گر بدانم کز ثنا و مدح من خوشآیدت

Дар саноӣ ӯ нахоҳам кард ҳаргизи коҳилӣ

در ثنای او نخواهم کرد هرگز کاهلی

Вар бидон каз табъ ман зояд буи розӣ расад

ور بدان کز طبع من زاید بوی راضی رسد

Корвон бар корвону хнглӣ бар хнглӣ

کاروان بر کاروان و خنگلی بر خنگلی

Ҳосили Андонгар писанд ояд турои ашъори ман

حاصل آندان گر پسند آید ترا اشعار من

Икдм аз гуфтан наёсоем буд бе ҳосилӣ

یکدم از گفتن نیاسایم بود بی حاصلی

Ҷӯям аз даргоҳи ту мари хештанро обрӯӣ

جویم از درگاه تو مر خویشتن را آبروی

Ҳамчу аз даргоҳи ҳрўни бӯи сҳоқи Мӯсилӣ

همچو از درگاه هرون بو سحاق موصلی

Боди даргоҳи ту доими ҷойгоҳи аҳли фазл

باد درگاه تو دایم جایگاه اهل فضل

Гарчи дар ҳар фазл аз ҳар аҳли фазлии афзалӣ

گرچه در هر فضل از هر اهل فضلی افضلی