Моҳи раҷаби фаррухи фархунда чаҳ моҳ аст

ماه رجب فرخ فرخنده چه ماه است

Каз ёздаҳи ҳамтоаи варои рифъат ва ҷоҳ аст

کز یازده همتاه ورا رفعت و جاه است

Чун Юсуфи канъони малики ёздаҳи кавкаб

چون یوسف کنعان ملک یازده کوکب

Дар соли бҳрмти малики ёздаҳ моҳ аст

در سال بحرمت ملک یازده ماه است

Омад бсломи малики машриқу мағриб

آمد بسلام ملک مشرق و مغرب

Масъӯд ки ъаму падар синздаҳ шоҳаст

مسعود که عم و پدر سینزده شاهست

Бар такяи гуҳи салтанату шоҳӣ ҳар рӯз

بر تکیه گه سلطنت و شاهی هر روز

Тобандаи чунон чун бшби чордаҳ моҳ аст

تابنده چنان چون بشب چارده ماه است

Бо шоҳи ҷаҳони моҳи раҷаби рости всилт

با شاه جهان ماه رجب راست وصیلت

Шаҳи зилл аллоҳасту раҷаби моҳ илоҳ аст

شه ظل الله است و رجب ماه اله است

Моҳ асмаст ин ма ва ин моҳи асм ба

ماه اصم است این مه و این ماه اصم به

Зеро малики шарқи зи ҳмтоҳон тоа аст

زیرا ملک شرق ز همتاهان تاه است

Ҳамтои шаҳи шарқи з кас нашунӯд ин моҳ

همتای شه شرق ز کس نشنود این ماه

То кам нашавад зонка на ҳуҷҷат на гувоҳаст

تا کم نشود زانکه نه حجت نه گواهست

Хуршеди ҷҳондорони шоҳӣ ки маров ро

خورشید جهانداران شاهی که مراو را

Беш аз адади зарраи хуршед сипоҳ аст

بیش از عدد ذره خورشید سپاه است

Эзади бнгҳбонӣ ӯ дод ҷаҳон ро

ایزد بنگهبانی او داد جهان را

Чун дидаи адлаши бҷҳон нек нигоҳаст

چون دیده عدلش بجهان نیک نگاهست

Аз чашм бидон ин малики неки нигаҳ ро

از چشم بدان این ملک نیک نگه را

Дорои ҷҳондорон доранда нигоҳаст

دارای جهانداران دارنده نگاهست

Дар умри вай аз ғояти дерӣу дарозӣ

در عمر وی از غایت دیری و درازی

То шом қиёмат нашавад рӯз пагоҳ аст

تا شام قیامت نشود روز پگاه است

Аз оташи андешаи дили хасми бидонадяш

از آتش اندیشه دل خصم بداندیش

Дар сӯзу гудози омада чун сим бакоҳ аст

در سوز و گداز آمده چون سیم بکاه است

Бо бораи сарсари так ӯ рӯзи мулоқот

با باره صرصر تک او روز ملاقات

Гар зоҳн ва кӯҳаст ки бо сарсар коҳаст

گر زآهن و کوهست که با صرصر کاهست

Гар базм буд бахшиш ӯ дӯст физойаст

گر بزم بود بخشش او دوست فزایست

Вари разм буд кӯшиш ӯ душман коҳ аст

ور رزم بود کوشش او دشمن کاه است

Бар арсаи шатранҷи хилофи ту аду ро

بر عرصه شطرنج خلاف تو عدو را

Мот аз сари теғу сари тоқ ва бен чоҳаст

مات از سر تیغ و سر طاق و بن چاهست

Бар лашгари Мансур агар гардад маълум

بر لشگر منصور اگر گردد معلوم

Каз сафаи дили шоҳи сафи маърака хоҳ аст

کز صفه دل شاه صف معرکه خواه است

зи оғози раҳи анҷом ба бенанд ки шаҳ ро

ز آغاز ره انجام به بینند که شه را

Пирӯзӣу таъӣду зафар бар сар роҳаст

پیروزی و تأیید و ظفر بر سر راهست

Тарсону ҳаросон бҳзимт равад осиф

ترسان و هراسان بهزیمت رود آصف

Аз сафҳаи шамшераш агар дев сиёҳ аст

از صفحه شمشیرش اگر دیو سیاه است

Бар сафҳаи шамшери ту гўӣӣ ки китобат

بر صفحه شمشیر تو گوئی که کتابت

Лоҳўлу лоқўаҳи ало биллоҳ аст

لاحول و لاقوة الا بالله است

Аз ҳишмати султонӣ ӯ тоҷи Фаридун

از حشمت سلطانی او تاج فریدون

Човушу роқбаҳ ва қўқўӣ кулоҳаст

چاوش و راقبه و قوقوی کلاهست

эй шоҳи улуламр ки шоҳони ҷҳонро

ای شاه اولوالامر که شاهان جهانرا

Гарданкашӣ аз тоъати ту айн гуноҳаст

گردنکشی از طاعت تو عین گناهست

Аз баҳри замини бӯси тҳити млконро

از بهر زمین بوس تحیت ملکانرا

Айвони ту миҳроб вуҷӯҳаст ва ҷбоаҳ аст

ایوان تو محراب وجوهست و جباه است

Таъзими ту дар уммати пайғамбари охир

تعظیم تو در امت پیغمبر آخر

Боиста чу такбири нахустин з салоа аст

بایسته چو تکبیر نخستین ز صلاه است

Дар давлати бурнои ту ҳар боҳунарӣ ро

در دولت برنای تو هر باهنری را

Оғози ғании гаштану фирӯзӣ ва ҷоҳаст

آغاز غنی گشتن و فیروزی و جاهست

Подошни некони ҳама некӣаст дарин малик

پاداشن نیکان همه نیکی است درین ملک

Чўнонкаҳи бдонрои ббдии бод фароа аст

چونانکه بدانرا ببدی باد فراه است

Саҳми ту зи аъдоӣ ту бибаред таносул

سهم تو ز اعدای تو ببرید تناسل

Кондишаҳи ҷони қотеъ ҳар шаҳват ва боҳ аст

کاندیشه جان قاطع هر شهوت و باه است

Дар оинаи давлат то занги пазирад

در آینه دولت تا زنگ پذیرد

Дар даҳри крои Зуҳра аз кардан оҳаст

در دهر کرا زهره از کردن آهست

Ахлоқи ту эй хусрави ашрофи хилоиқ

اخلاق تو ای خسرو اشراف خلایق

Хушбӯӣ чу машки таббату бод ҳроаҳ аст

خوشبوی چو مشک تبت و باد هراه است

Ҳар як зи заъифони раияти бръоит

هر یک ز ضعیفان رعیت برعایت

Зии адли ту то зиндау лоғар чу гиёҳаст

زی عدل تو تا زنده و لاغر چو گیاهست

Ҳар чанд шҳо пушту паноҳи зъФоӣӣ

هر چند شها پشت و پناه ضعفائی

Доне ки дуои зуъафои пушт ва паноҳ аст

دانی که دعای ضعفا پشت و پناه است

То аз бар ин бар шудаи дарёии нигунсор

تا از بر این بر شده دریای نگونسار

Ҳар кавкаби сайёра чу шоҳӣ бспоаҳ аст

هر کوکب سیاره چو شاهی بسپاه است

Аз ханҷари маи бодо то ҷавшани моҳӣ

از خنجر مه بادا تا جوشن ماهی

Маки туу малики ту ки вақт омад ва гоҳ аст

مک تو و ملک تو که وقت آمد و گاه است

Бодои бҷҳони маснаду гоҳи ту музайян

بادا بجهان مسند و گاه تو مزین

То зинати шоҳони бҷҳони маснад ва гоҳ аст

تا زینت شاهان بجهان مسند و گاه است

Шармаст мронро ки боёми ту хусрав

شرم است مرآنرا که بایام تو خسرو

Дар сари ҳаваси фосиду савдоӣ табоҳ аст

در سر هوس فاسد و سودای تباه است

Чашму дили аъдои ту дарёу сқри бод

چشم و دل اعدای تو دریا و سقر باد

То дар сқру дарёи мизон ва меаҳ аст

تا در سقر و دریا میزان و میاه است