Расидаи моҳи муҳаррами бсоли панҷсад ва шаст

رسیده ماه محرم به سال پانصد و شصت

Баборгоҳи вазир хдоигон бинишаст

به بارگاه وزیر خدایگان بنشست

Ки то назар кунад андари ҷамоли талъат ӯ

که تا نظر کند اندر جمال طلعت او

Ки ҳеҷ шаҳро монанди ӯ вазирӣ ҳаст

که هیچ شه را مانند او وزیری هست

Хуҷастаи раъйу ҳумоюни лақоу фаррухи фол

خجسته‌رای و همایون‌لقا و فرّخ‌فال

Дарози умри бъдлу зи зулми кӯтаҳи даст

دراز عمر به عدل و ز ظلم کوته‌دست

Сутӯдаи сирату поки эътиқоду некӯи занн

ستوده‌سیرت و پاک‌اعتقاد و نیکو‌ظن

Бадали худои шиносу бетони худои параст

به دل خدای‌شناس و به تن خدای‌پرست

Сари вазирони садри бузурги саъди алмалик

سر وزیران صدر بزرگ سعد الملک

Ки саъди Акбари нозир буд буии пайваст

که سعد اکبر ناظر بُوَد به وی پیوست

Дар саодати номи хдоигони масъӯд

درِ سعادت نام خدایگان مسعود

Кушод биравӣ бахт ончунонкӣ натавон баст

گشاد بر وی بخت آن چنان که نتوان بست

Агар на адли шҳстӣу неки роӣӣ ӯ

اگر نه عدل شهستی و نیک‌راییِ او

Шудӣ саросари кори ҷаҳони табоҳ ва табаст

شدی سراسر کار جهان تباه و تبست

зи боғи давлати шоҳи ҷаҳони бхлқи ҷаҳон

ز باغ دولت شاه جهان به خلق جهان

Гули саодат ӯ буи доду хори нахуст

گل سعادت او بوی داد و خار نخست

Зхори ғами дилу ҷон касе ки дар дил ӯ

ز خار غم دل و جان کسی که در دل او

Дарахти дӯстӣу меҳр ӯ нараст нараст

درخت دوستی و مهر او نرُست نرَست

Ҳар онкии ҷусти муроди вай аз ҷаҳони ҳосил

هر آنکه جُست مراد وی از جهان حاصل

зи чанги ҷавру ънои ҷуст вар наҷуст наҷуст

ز چنگ جور و عنا جُست ور نجُست نجَست

Баланди ҳиммати садрӣ ки ҳамчуи ҷурми замин

بلند همت صدری که همچو جرم زمین

Биҷунб ҳиммат ӯ осмони намояти паст

به جنب همت او آسمان‌نمایت پست

Бгўҳр аз ҳамаи озодагон шарифтар аст

به گوهر از همه آزادگان شریف‌تر است

Бар он қиёс ки ёқӯти норавони зҷст

بر آن قیاس که یاقوت ناروان زجست

з бода карда караму лутфи нӯши лиззат ӯ

ز باده کرده کرم و لطف نوش لذت او

Сарон рӯй заминанд хурраму сармаст

سران روی زمینند خرّم و سرمست

Ба коми ҳосид ӯ чун кист боди анўш

به کام حاسد او چون کیست باد انوش

Ба коми носеҳ ӯ ҳамчуи нӯш бод кист

به کام ناصح او همچو نوش باد کیست

Ба соли панҷсад ва шаст ин қасида гуфтаму хост

به سال پانصد و شصت این قصیده گفتم و خواست

Бақои умри варои шаш ҳазор ва шашсад ва шаст

بقای عمر ورا شش هزار و ششصد و شصت

Ҷаҳони бкому муродаши рифоҳ то моҳӣ

جهان به کام و مرادش رفاه تا ماهی

Бкоми ҳосид ӯ чун бкоми моҳии шаст

به کام حاسد او چون به کام ماهی شست