эй ҷҳондорӣ ки дар аҳди ту гургу гӯсфанд

ای جهانداری که در عهد تو گرگ و گوسفند

Нест ин онрои зиёни кори он на аинрои сӯдманд

نیست این آنرا زیان کار آن نه اینرا سودمند

Гӯсфанд аз гурги тарсон буд дар айёми пеш

گوسفند از گرگ ترسان بود در ایام پیش

Вндри айёми ту тарсони гашти гург аз гӯсфанд

وندر ایام تو ترسان گشت گرگ از گوسفند

Як ҷаҳони гиреҳгони дандон тез буданд арча кард

یک جهان گرگان دندان تیز بودند ارچه کرد

Клбтини қаҳри ту дандон гиреҳгон кунад ва кунад

کلبتین قهر تو دندان گرگان کند و کند

Шаҳи қлҷи тмғоҷи хон каз ёд кард номи ту

شه قلج طمغاج خان کز یاد کرد نام تو

Лаб шавад ёқӯту дандон дар забон дар коми қанд

لب شود یاقوت و دندان در زبان در کام قند

Хотб аз минбар чу гуяд шоҳи масъӯди ҳасан

خاطب از منبر چو گوید شاه مسعود حسن

Хонд аъдои туро дар хутбаи манҳусу нижанд

خواند اعدای ترا در خطبه منحوس و نژند

Гавҳарати шоҳо писандидаасту шоҳи кишварӣ

گوهرت شاها پسندیده است و شاه کشوری

Ҷуз туро напасандад онкаси кӯ буд гўҳрпснд

جز ترا نپسندد آنکس کو بود گوهرپسند

Ҳарки дар дил чу сапандони донаи кин ту дошт

هرکه در دل چو سپندان دانه کین تو داشت

Зон сапандони дона худ дид бар оташи сапанд

زان سپندان دانه خود دید بر آتش سپند

Гавҳари шоҳии падедор аз теғи гавҳари дори тест

گوهر شاهی پدیدار از تیغ گوهر دار تست

Бар тани бадгавҳарон чун гавҳари теғати биханд

بر تن بدگوهران چون گوهر تیغت بخند

Бар ҷаҳони молики рқобии сохта аз унфу лутф

بر جهان مالک رقابی ساخته از عنف و لطف

Дўстонрои тавқи миннати дшмнонтро каманд

دوستانرا طوق منت دشمنانت را کمند

Хусрав рӯй заминии космон аз моҳи нав

خسرو روی زمینی کاسمان از ماه نو

Наъл заррин созад аз баҳри ту бар сами саманд

نعل زرین سازد از بهر تو بر سم سمند

Офтоб аз абр дорад чатри пеш рӯй хеш

آفتاب از ابر دارد چتر پیش روی خویش

То зи нури рои ту бар ҷурм ӯ ноед газанд

تا ز نور رای تو بر جرم او ناید گزند

Ҷузи ту аз шоҳон ки дорад ё ки донад доштан

جز تو از شاهان که دارد یا که داند داشتن

Офтоб чатр дораду осмони нълбнд

آفتاب چتر دارد و آسمان نعلبند

Рӯзи ҳиҷо аз бар чобуки саворони парварӣ

روز هیجا از بر چابک سواران پروری

Аз барои зини Рахши хеши кмихту бФнд

از برای زین رخش خویش کمیخت و بفند

Бскаҳ дар майдон фикандӣ асб то хасми афканӣ

بسکه در میدان فکندی اسب تا خصم افکنی

Хасмро по дар рикоби ту зосб андар фиканд

خصم را پا در رکاب تو زاسب اندر فکند

Гар ту дар майдони хештани гӯии афканӣ

گر تو در میدان خویشتن گوی افکنی

Гӯй бе чавгони бғлтд аз Яман то тозкнд

گوی بی چوگان بغلطد از یمن تا تازکند

Аз фалак то хоки пасти эзади бшши рӯзи офарид

از فلک تا خاک پست ایزد بشش روز آفرید

Ту бшши ма то фалаки бФрохтии кохии баланд

تو بشش مه تا فلک بفراختی کاخی بلند

Аз бар кох ту битавон дид кандар шарқу ғарб

از بر کاخ تو بتوان دید کاندر شرق و غرب

Чанд кас бошанд каз кох тоҷ бипазиранд панд

چند کس باشند کز کاخ تاج بپذیرند پند

Бандро фар ҳумо ояд падеди андари ҳаво

بند را فر هما آید پدید اندر هوا

Аз бар кохи ҳумоюнат ар буд парвози банд

از بر کاخ همایونت ار بود پرواز بند

Қайсару хоқону хону рой дар кох тавонад

قیصر و خاقان و خان و رای در کاخ تواند

Посбону пардаи дору оби пошу хоки ринд

پاسبان و پرده دار و آب پاش و خاک رند

Тору пуди мФрши кохи ту аз адласту фазл

تار و پود مفرش کاخ تو از عدلست و فضل

Ранги ин мФрш бааст аз мФрш фол паранд

رنگ این مفرش به است از مفرش فال پرند

Аз паии назораи кохи ту ойини басти чарх

از پی نظاره کاخ تو آئین بست چرخ

Аз лаби Ҷайҳуну термад то бсиҳўну Хуҷанд

از لب جیحون و ترمد تا بسیحون و خجند

То бадӣдори ту иди ақрабо фаррух шавад

تا بدیدار تو عید اقربا فرخ شود

Идии кох ту шуд бар аҳли дониш нур ханд

عیدی کاخ تو شد بر اهل دانش نور خند

То буд аҳли аҷамро ном булбул занад воФ

تا بود اهل عجم را نام بلبل زند واف

Занад воФони суханро назми мадҳат бод занад

زند وافان سخن را نظم مدحت باد زند

Мадҳи ту аҳли аҷамро ёди бод аз сӯзанӣ

مدح تو اهل عجم را یاد باد از سوزنی

Ҳамчуи мроҳли араб аз мърӣ сиқт вазанд

همچو مراهل عرب از معری سقط وزند

Соли умри Нӯҳ бо умри ту бодои андлғ

سال عمر نوح با عمر تو بادا اندلغ

То буд савгандро дар лафзи туркӣ ном анд

تا بود سوگند را در لفظ ترکی نام اند

Садҳазор ваанд соли андари ҷаҳони боқии бимон

صدهزار و اند سال اندر جهان باقی بمان

Кас надонист ва надонад дар ҷаҳон тафсир анд

کس ندانست و نداند در جهان تفسیر اند

То ҷҳондорони мозиро ту дории зиндаи ном

تا جهانداران ماضی را تو داری زنده نام

Дар ҷҳондорӣ бизӣ чндонкаҳи шӯи ангФт чанд

در جهانداری بزی چندانکه شو انگفت چند

Кандаи боду кФтаҳи чашми дили бади андеши туро

کنده باد و کفته چشم دل بد اندیش ترا

КФтни нори Хуҷанд ва кандан бодом кунад

کفتن نار خجند و کندن بادام کند