Садри ҷаҳони зи маҷлис ҷаҳон расед

صدر جهان ز مجلس جهان رسید

Меҳмон ҳаме расад шаҳ ва ӯ мизбон расед

مهمان همی رسد شه و او میزبان رسید

Орост хонимон ба хуҷастаи лақои хеш

آراست خانمان به خجسته لقای خویش

Каз пеш тахт хон басӯи хонимон расед

کز پیش تخت خوان بسوی خانمان رسید

Хулди шаҳри Нахшаб ва аз хулд хуштар аст

خلد شهر نخشب و از خلد خوشتر است

Сад раҳ аз онкии садри бадв шодмон расед

صد ره از آنکه صدر بدو شادمان رسید

Садрӣ ки остони рафиқаши бмртбт

صدری که آستان رفیقش بمرتبت

Гази зосмон на бартар то босмон расед

گز زآسمان نه برتر تا بآسمان رسید

Бар осмон басоед фарқи сар аз шараф

بر آسمان بساید فرق سر از شرف

Ҳар каз қадами бхдмти ин остон расед

هر کز قدم بخدمت این آستان رسید

Аз остон ӯ зи раҳи ҷоҳу манзалат

از آستان او ز ره جاه و منزلت

Осони босмони барин бар тавон расед

آسان بآسمان برین بر توان رسید

Садрӣ ки бар даҳоқин дорад малики лақаб

صدری که بر دهاقین دارد ملک لقب

Зии малики хеш чун малик Комрон расед

زی ملک خویش چون ملک کامران رسید

Ин лафз бар забони даҳоқин Нахшаб аст

این لفظ بر زبان دهاقین نخشب است

Шодӣ кунем чун малик аз назд хон расед

شادی کنیم چون ملک از نزد خان رسید

Ҷисманд аҳли Нахшаб бе ҷони чӯбӣу банд

جسمند اهل نخشب بی جان چوبی و بند

Вокнўн ки ӯ расед сӯии ҷисм ва ҷон расед

واکنون که او رسید سوی جسم و جان رسید

Аз дасти рӯзгори ситамгари бъҳд ӯ

از دست روزگار ستمگر بعهد او

Зии аҳли шаҳри Нахшаби хат амон расед

زی اهل شهر نخشب خط امان رسید

Дарёии ҷӯаду кони сахои каф род ӯст

دریای جود و کان سخا کف راد اوست

Коҳсон ӯ бҷмлаҳи халқ ҷаҳон расед

کاحسان او بجمله خلق جهان رسید

Аз шаҳр Нахшабаст шараф бар ҳамаи ҷаҳон

از شهر نخشب است شرف بر همه جهان

Комрўзи сӯии Нахшаби дарё ва кон расед

کامروز سوی نخشب دریا و کان رسید

Шаҳи бӯстони давлати Нахшаби бъдли шоҳ

شه بوستان دولت نخشب بعدل شاه

Як сарв дар ду бустони ксро гумон расед

یک سرو در دو بستان کسرا گمان رسید

Сарви равон буд ки баҳр бӯстон расад

سرو روان بود که بهر بوستان رسد

Ин сарви сарфарози бад-ӣн ва бидон расед

این سرو سرفراز بدین و بدان رسید

Як чанд гуҳи ниёбати он бӯстони гузашт

یک چند گه نیابت آن بوستان گذشت

Венаи чндгаҳи ниёбати ин бӯстон расед

وین چندگه نیابت این بوستان رسید

эй онкӣ ҳарки дид турои зоҳли ин диёр

ای آنکه هرکه دید ترا زاهل این دیار

Пандаст модару падар меҳрбон расед

پند است مادر و پدر مهربان رسید

Пиндошт нест ҳаст ҳақиқати дарин сухан

پنداشت نیست هست حقیقت درین سخن

Зинсон сухан бигӯаш ту аз ҳар забон расед

زینسان سخن بگوش تو از هر زبان رسید

Бар ту забони аҳли замона дуогар аст

بر تو زبان اهل زمانه دعاگر است

Ҷӯаду сахои ту чу боҳилл замон расед

جود و سخای تو چو باهل زمان رسید

Наздики шаҳи маконати шаҳи байн ва занн мабар

نزدیک شه مکانت شه بین و ظن مبر

Дар кас ки каси бад-ӣни шараф ва ин макон расед

در کس که کس بدین شرف و این مکان رسید

Аз расму сон хуб раседӣ бад-ӣни маҳал

از رسم و سان خوب رسیدی بدین محل

Ҳар каси бад-ӣни маҳали баҳамин расм ва сон расед

هر کس بدین محل بهمین رسم و سان رسید

Бории сипос аз малики ғайби дон пазир

باری سپاس از ملک غیب دان پذیر

Кин ҷоҳу давлат аз малики ғайб дон расед

کاین جاه و دولت از ملک غیب دان رسید

Гӯйанд Меҳдӣ ояд соҳиби қирони бурун

گویند مهدی آید صاحب قران برون

Чун муддати замонаи хўҳд бар карон расед

چون مدت زمانه خوهد بر کران رسید

Соҳибқирони ту бодӣу муддат басар мабод

صاحبقران تو بادی و مدت بسر مباد

Чун мамлакати ҷаҳони бтўи соҳиб қирон расед

چون مملکت جهان بتو صاحب قران رسید

Чун омад аз санои бдъои бақои ту

چون آمد از ثنا بدعا بقای تو

Шуд мустаҷобу муждаи вар ҷодон расед

شد مستجاب و مژده ور جادان رسید