эй руху зулфат чунонк моҳи бмшкини каманд

ای رخ و زلفت چنانک ماه به مشکین کمند

Сохтаи назораи гоҳ бар сари сарви баланд

ساخته نظاره‌گاه بر سر سرو بلند

Манзари моҳи мунир аз бар сарви сеӣ

منظر ماه منیر از بر سرو سهی

Турфау нодир буд хоссаи бмшгини каманд

طرفه و نادر بود خاصه به مشکین کمند

эй бути бодоми чашми пистаи даҳони қанди лаб

ای بت بادام‌چشم پسته‌دهان قند‌لب

Дар ғами ишқ ту нест чораи ин мустаманд

در غم عشق تو نیست چارهٔ این مستمند

эй ки шабӣ то бурузи ваъдаи васлами диҳӣ

ای که شبی تا به روز وعدهٔ وصلم دهی

Вай ки бнқлм наҳй пистау бодому қанд

وی که به نقلم نهی پسته و بادام و قند

Кӣ чу ду лаъл ту ҳастгар бадв нима кунӣ

کی چو دو لعل تو هست گر به دو نیمه کنی

Аз сари сарви сеӣ донаи нори Хуҷанд

از سر سرو سهی دانهٔ نار خجند

Кӣ чу ду ҷазаъ ту ҳастгар бқлм баркашӣ

کی چو دو جزع تو هست گر به قلم برکشی

Зери ду мишкӣни камони нақши ду бодом кунад

زیر دو مشکین کمان نقش دو بادام کند

Гӯнаи рухсори тести оташи афрӯхта

گونهٔ رخسار توست آتش افروخته

Холи сиёҳат бар ӯ сӯхтаи тухми сапанд

خال سیاهت بر او سوخته تخم سپند

Субҳгар аз чашми бад бар ту газандӣ расад

صبح گر از چشم بد بر تو گزندی رسد

Холу рухи ту зи давр дафъ кунанд он газанд

خال و رخ تو ز دور دفع کنند آن گزند

Ҳаст писанди ман онк аз ту бум бо насиб

هست پسند من آنک از تو بوَم با نصیب

Суҳбати ман бенассоб бар ту бияёд писанд

صحبت من بی‌نصاب بر تو بیاید پسند

Чанд ман андари пяти зори бгрими ҳаме

چند من اندر پیَت زار بگریم همی

Тайрагариро ту зон гиря ман ханд ханд

طیره‌گری را تو زان گریهٔ من خند خند

Гиряи ман ханда шуд чун бсъодт расед

گریهٔ من خنده شد چون به سعادت رسید

Ганҷи ҳунари саъди дайн аз сафари аўрҷнд

گنج هنر سعد دین از سفر اورجند