Вазири шоҳи саъди алмалики масъӯд
وزیر شاه سعد الملک مسعود
Чу саъд обод кард аз рӯй Маҳмӯд
چو سعد آباد کرد از روی محمود
Ки саъдин фалаки масъӯди гаштанд
که سعدین فلک مسعود گشتند
зи съдолмлки саъди ободи масъӯд
ز سعدالملک سعد آباد مسعود
Малики масъӯдро гўӣӣ ато дод
ملک مسعود را گوئی عطا داد
Фалаки тахти сулаймони бен Довӯд
فلک تخت سلیمان بن داود
Ки съдолмлк бар курсӣ чу осиф
که سعدالملک بر کرسی چو آصف
Бсъд обод бинишаст аз раҳи ҷӯад
بسعد آباد بنشست از ره جود
зи съдолмлку съдолдўлаҳи асъад
ز سعدالملک و سعدالدوله اسعد
Шуд аз овозаи маъдӯму мавҷӯд
شد از آوازه معدوم و موجود
Бсдру маснади ҷаду падарашон
بصدر و مسند جد و پدرشان
Нишаст ин поки асли поки мавлуд
نشست این پاک اصل پاک مولود
Чу аз ашбоаҳу ақронсти бартар
چو از اشباه و اقرانست برتر
Бар ашбоаҳ ва бар ақрони гашти Маҳмӯд
بر اشباه و بر اقران گشت محمود
Боқиболи шаҳаншоҳи муаззам
باقبال شهنشاه معظم
Шуд андар ҳар дилии маҳбӯбу мҷдўд
شد اندر هر دلی محبوب و مجدود
Шуданд аҳбоб ӯ мақбулу мқбл
شدند احباب او مقبول و مقبل
Шуданд аъдоӣ ӯ мхзўлу матруд
شدند اعدای او مخذول و مطرود
Бишуд нур аз мау хуршеду ноҳид
بشد نور از مه و خورشید و ناهید
Бишуд буи аз абиру анбару авд
بشد بوی از عبیر و عنبر و عود
Бзхму гӯшмол андар фитоданд
بزخم و گوشمال اندر فتادند
Бидонадишону бадхоҳон чун авд
بداندیشان و بدخواهان چون عود
Бостҳқоқу аҳлят ба аз ба
باستحقاق و اهلیت به از به
Бҳоءи аддӣн муҳассил кард мақсӯд
بهاء الدین محصل کرد مقصود
Дар эҳсони худ бар халқ бикшод
در احسان خود بر خلق بگشاد
Ббхшидн гирифт аз файз ва аз суд
ببخشیدن گرفت از فیض و از سود
Чу боби въм хзоин кард холӣ
چو باب وعم خزاین کرد خالی
зи молу неъмати мавзуну маъдӯд
ز مال و نعمت موزون و معدود
Бтбъи хуши бадаст хеш бахшед
بطبع خوش بدست خویش بخشید
Зёъу ғалла ва мафрушу мнқўд
ضیاع و غله و مفروش و منقود
Қсб бахшед ва атлас дод ва ингошт
قصب بخشید و اطلس داد و انگاشت
Ки барг туад афкандаст аз туад
که برگ تود افکندست از تود
Чу анбони миён аз сим ва аз зар
چو انبان میان از سیم و از زر
Бисозад шоҳид ва набӯд чу машҳӯд
بسازد شاهد و نبود چو مشهود
Бмоаҳи рӯза дар ҳар рӯзи ганҷӣ
بماه روزه در هر روز گنجی
Ббхшидн буд марсуму маъҳуд
ببخشیدن بود مرسوم و معهود
Баъӣдии содиқ алўъд аст ноед
بعیدی صادق الوعد است ناید
Бъмр аз ваии хилоиқи ҳеҷ мавъӯд
بعمر از وی خلایق هیچ موعود
Бдхл мол бошад ҷаҳди ҳаркас
بدخل مال باشد جهد هرکس
Буд ҷаҳди ваии андари базли мҷҳўд
بود جهد وی اندر بذل مجهود
Биздонӣ ки ҷуз вай нест яздон
بیزدانی که جز وی نیست یزدان
Бмъбўдӣ ки ҷуз вай нест маъбуд
بمعبودی که جز وی نیست معبود
Ки нори кин ӯ сӯзанда норист
که نار کین او سوزنده ناریست
Каз ӯ воқд шавад дар ҳоли мўқўд
کز او واقد شود در حال موقود
Дили аъдоӣ ӯ пари нори бодо
دل اعدای او پر نار بادا
Басони хандақи асҳоби ухдуд
بسان خندق اصحاب اخدود
Ҳамеша то сухани ду табъи доно
همیشه تا سخن دو طبع دانا
Гуҳӣ маҳлӯл бошад гоҳи мъқўд
گهی محلول باشد گاه معقود
Ҳакими сӯзаниро аз мдиҳш
حکیم سوزنی را از مدیحش
Чу дарҷии боди пар аз дар мнзўд
چو درجی باد پر از در منضود
Надорад мадҳ Авҳадӣ надонам
ندارد مدح اوحدی ندانم
Ки номаҳдӯд гунҷад чун бмҳдўд
که نامحدود گنجد چون بمحدود
Баҷоаи подшои хуршеди олам
بجاه پادشا خورشید عالم
Бъолми зилли умраши боди ммдўд
بعالم ظل عمرش باد ممدود
Ҳасудашро кони лами тғни боломс
حسودش را کان لم تغن بالامس
Бдоси яъси кишти умри мҳсўд
بداس یأس کشت عمر محصود
Васӣ вораст бар авлоди одам
وصی وار است بر اولاد آدم
Бҳрмти боди одами вори масҷуд
بحرمت باد آدم وار مسجود