эй зпшти Арсалони хони Арсалони хон дигар

ای زپشت ارسلان خان ارسلان خان دگر

Млкдориро нзибди ҷузи ту султон дигар

ملکداری را نزیبد جز تو سلطان دگر

Сояи яздони тўӣии шоҳии турои зебад ба ҳақ

سایه یزدان توئی شاهی ترا زیبد به حق

Соя дигар нишоед ҳамчуи яздон дигар

سایه دیگر نشاید همچو یزدان دگر

Хусрави ғозии мҳмдбни сулаймони онкӣ буд

خسرو غازی محمدبن سلیمان آنکه بود

Мари ниҳоди подшоҳиро сулаймон дигар

مر نهاد پادشاهی را سلیمان دگر

Аз ҷҳондории бросўд ва ҷҳонро гуфт дон

از جهانداری برآسود و جهانرا گفت دان

Аз пас ман шаҳи қадари хонро ҷҳонбон дигар

از پس من شه قدر خان را جهانبان دگر

Хсрўои гардун гардон кард хоҳад то абад

خسروا گردون گردان کرد خواهد تا ابد

Бар саботи малики ту ҳар рӯзи паймон дигар

بر ثبات ملک تو هر روز پیمان دگر

Давлату пирӯзӣу фатҳу зафар ҳар соъатӣ

دولت و پیروزی و فتح و ظفر هر ساعتی

Бо ту созанд эй малики мисоқу паймон дигар

با تو سازند ای ملک میثاق و پیمان دگر

Шояд аз иқболу бахти ту ки кайҳони офарин

شاید از اقبال و بخت تو که کیهان آفرین

Офаринад аз паии малики ту кайҳон дигар

آفریند از پی ملک تو کیهان دگر

Малики боб худ гирифтӣ бод бар ту пойдор

ملک باب خود گرفتی باد بر تو پایدار

Ин худ он тести шоҳои ҳамгарӣ ва он дигар

این خود آن تست شاها هم گری و آن دگر

Ту чунон кардӣ ба шоҳӣ кандар ин гетии биҷуз

تو چنان کردی به شاهی کاندر این گیتی بجز

Ҳукму фармон ту набӯд ҳукму фармон дигар

حکم و فرمان تو نبود حکم و فرمان دگر

Лашгар турон фиристӣ сӯии Эрон бе адад

لشگر توران فرستی سوی ایران بی عدد

То ба Эрон дар , падеди оранди турон дигар

تا به ایران در، پدید آرند توران دگر

Ҳам зи Эрон гар бихоҳӣ сӯии турон оварӣ

هم ز ایران گر بخواهی سوی توران آوری

То ба турон дар , баннои созанди Эрон дигар

تا به توران در، بنا سازند ایران دگر

Дар сафи кини озмоӣии хсрўо ҳар соъатӣ аст

در صف کین آزمائی خسروا هر ساعتی است

Бозуӣу теғи турои мардӣу бурҳон дигар

بازوی و تیغ ترا مردی و برهان دگر

Обгуни шамшерат аз шерони ҷангӣ дар масоф

آبگون شمشیرت از شیران جنگی در مصاف

Хӯни чунон резад ки гўӣӣ ҳаст тӯфон дигар

خون چنان ریزد که گوئی هست طوفان دگر

Ҳар ки як майдон бибинад сафҳаи теғи туро

هر که یک میدان ببیند صفحه تیغ ترا

Аз аҷали муҳлати наёбад то ба майдон дигар

از اجل مهلت نیابد تا به میدان دگر

Гар зсндонҳо сипар созад аду дар пеши хеш

گر زسندانها سپر سازد عدو در پیش خویش

Бигузароне найза аз санадон ба санадон дигар

بگذرانی نیزه از سندان به سندان دگر

Вари сапандон бар сапандоне буд пайкони ту

ور سپندان بر سپندانی بود پیکان تو

Бррбоиди як сапандон бар сапандон дигар

بررباید یک سپندان بر سپندان دگر

Бар ҳар он ҷоӣӣ ки нгшоӣии ду тир аз рӯй ҳукм

بر هر آن جائی که نگشائی دو تیر از روی حکم

Ҳаст бар сӯфори пешини нӯки пайкон дигар

هست بر سوفار پیشین نوک پیکان دگر

Ханҷаратро обу аФсони ҳнҷри бадхоҳи тест

خنجرت را آب و افسان حنجر بدخواه تست

Ху бар ин кард ва нахоҳад асбу аФсон дигар

خو بر این کرد و نخواهد اسب و افسان دگر

Чун савори оӣӣ ба майдон дар замон ояд падед

چون سوار آئی به میدان در زمان آید پدید

Осмони дигару кини ҷӯии кайвон дигар

آسمان دیگر و کین جوی کیوان دگر

Теғи ҷонхўоаҳи ту ъзроӣилро гуяд баҷанг

تیغ جانخواه تو عزرائیل را گوید بجنگ

Кӣ ахии ҷоӣии нишонеи даҳ марои ҷон дигар

کی اخی جائی نشانی ده مرا جان دگر

Хсрўо аз туу таркони ту моро рӯзгор

خسروا از تو و ترکان تو ما را روزگار

Рустами дигар падед овараду дастон дигар

رستم دیگر پدید آورد و دستان دگر

Кард як дастон ба дастону фалак аз мо бабрад

کرد یک دستان به دستان و فلک از ما ببرد

Нест бар фарзанди дастон рӯй дастон дигар

نیست بر فرزند دستان روی دستان دگر

Аз ту эй шоҳи ҷаҳони вази бандагони ту ҷаҳон

از تو ای شاه جهان وز بندگان تو جهان

Юсуфи дигар ба мо бинмуду ихвон дигар

یوسف دیگر به ما بنمود و اخوان دگر

Афв бар ихвони гумор эй Юсуфи канъон аз онк

عفو بر اخوان گمار ای یوسف کنعان از آنک

То наёрад шарми як исён ба исён дигар

تا نیارد شرم یک عصیان به عصیان دگر

Гар либоси афви ту бар халқи пӯшади халқи ту

گر لباس عفو تو بر خلق پوشد خلق تو

Дар ҳама олам намонад ҳеҷ урён дигар

در همه عالم نماند هیچ عریان دگر

Шаҳр бар ёқӯб дигар шуд падедор аз ту боз

شهر بر یعقوب دیگر شد پدیدار از تو باز

То Самарқанд туро шуд номи канъон дигар

تا سمرقند ترا شد نام کنعان دگر

Шаҳрёро шодмон биншин ба тахти малики хеш

شهریارا شادمان بنشین به تخت ملک خویش

То баради маншури хонӣ аз ту сад хон дигар

تا برد منشور خانی از تو صد خان دگر

Сирату сон падар кун бо раияти рӯзу шаб

سیرت و سان پدر کن با رعیت روز و شب

Худ ндонӣ шаҳрёрои сирату сон дигар

خود ندانی شهریارا سیرت و سان دگر

То зи даврони фалаки шоҳои ҷаҳонро дид нест

تا ز دوران فلک شاها جهان را دید نیست

Тиру тобистон ва Нитсаону зимистон дигар

تیر و تابستان و نیسان و زمستان دگر

Олам аз фари ту бодо чун ба Нитсаон бӯстон

عالم از فر تو بادا چون به نیسان بوستان

Адли ту бар дӯстони бодои бринсон дигар

عدل تو بر دوستان بادا برینسان دگر

Муддати малики ту бодо бар ҳама рӯй замин

مدت ملک تو بادا بر همه روی زمین

То набошад чархро имкони даврон дигар

تا نباشد چرخ را امکان دوران دگر