Достони ишқ Фарҳод омаду ширини басар

داستان عشق فرهاد آمد و شیرین بسر

Ваон ман нӯшади зи сар дар ишқи он ширини писар

وان من نوشد ز سر در عشق آن شیرین پسر

Он бути ширин ки бо ёди лаби ширин ӯ

آن بت شیرین که با یاد لب شیرین او

Гардад андари ком агар пиндории аФснтини шукр

گردد اندر کام اگر پنداری افسنتین شکر

Онкӣ рӯем чун камар карду сиришкам чун миён

آنکه رویم چون کمر کرد و سرشکم چون میان

То ки барбаст аз бар симини миёни заррини камар

تا که بربست از بر سیمین میان زرین کمر

Озари брзин шарар шуд дар дили ман ишқ ӯ

آذر برزین شرر شد در دل من عشق او

То сари мижгон ман шуд абри фарвардини мтр

تا سر مژگان من شد ابر فروردین مطر

зи абри фарвардини ман ҳаргизи мтр кӣ кам шавад

ز ابر فروردین من هرگز مطر کی کم شود

То броФзўнтр шавад зон озари брзини шарар

تا برافزونتر شود زان آذر برزین شرر

Пеш ӯ кардам ҳамаи рози дили мискини аён

پیش او کردم همه راز دل مسکین عیان

Роз чун кардам аён шуд аз дили мискини хабар

راز چون کردم عیان شد از دل مسکین خبر

Ман чу шоҳини тарозуи доштами бории бадал

من چو شاهین ترازو داشتم باری بدل

Дар шикори ҷони ман зулфи вай аз шоҳини бтар

در شکار جان من زلف وی از شاهین بتر

Гӯиёи онкас ки донад сӯрат дод аз ситам

گوئیا آنکس که داند صورت داد از ستم

Венаи ситамкорӣ аз он шоҳинтарин шоҳини нигар

وین ستمکاری از آن شاهین ترین شاهین نگر

Додхоҳами хост зон шоҳини шикори зоғи ранг

دادخواهم خواست زان شاهین شکار زاغ رنگ

зи ифтихори дайни ризои фарзанди шамси аддӣни умр

ز افتخار دین رضا فرزند شمس الدین عمر

Номвари мейри хуросони онкии ном нек ӯст

نامور میر خراسان آنکه نام نیک اوست

Дар Ироқу шому ҳинду рӯму тарки чини смр

در عراق و شام و هند و روم و ترک چین سمر

Он паямбари зодаи охири замони коизди баҳақ

آن پیمبر زاده آخر زمان کایزد بحق

Аз барои ҷад ӯро офарид аз тини башар

از برای جد او را آفرید از طین بشر

Садру бадари оли ёсини онкӣ ҳар бо донишӣ

صدر و بدر آل یاسین آنکه هر با دانشی

Мадҳи садр ӯ кунад чун сӯраи иси зибр

مدح صدر او کند چون سوره یس زبر

Аишаҳи оли алӣ каз рӯй олии ҳимматӣ

ایشه آل علی کز روی عالی همتی

Ҳаст пои ҳимматат аз фарқи алӣин зибр

هست پای همتت از فرق علیین زبر

То шавад мавлоӣ ту ояд бад-ӣни ҷади ту

تا شود مولای تو آید بدین جد تو

Файз омад пеши тахти ту зи қстнтини хабар

فیض آمد پیش تخت تو ز قسطنطین خبر

Зот ҳар кас аз ҳунари тазйини пазирад дар ҷаҳон

ذات هر کس از هنر تزیین پذیرد در جهان

Вази бузургӣ ту гирифт аз зоти ту тазйини ҳунар

وز بزرگی تو گرفت از ذات تو تزیین هنر

Дайгарӣ аз соҳибу сҳбони бдоноӣӣу фазл

دیگری از صاحب و سحبان بدانائی و فضل

Вази сахоу мардумӣ аз ҳотаму Афшин дигар

وز سخا و مردمی از حاتم و افشین دگر

Давлатии дорӣу иқболии бдонсон каз қиёс

دولتی داری و اقبالی بدانسان کز قیاس

Гар бимолӣ бар ҳаҷар дастӣ шавад дар ҳайни гуҳар

گر بمالی بر حجر دستی شود در حین گهر

Ҳимматии дорӣ ки гетии пари зар ва гавҳар шавад

همتی داری که گیتی پر زر و گوهر شود

Зарро чун хоки раҳи донеу гавҳарро ҳаҷар

زر را چون خاک ره دانی و گوهر را حجر

Манзарии дории бадеъи ойин ки дар ҳар дида Эй

منظری داری بدیع آئین که در هر دیده ای

Нури бФзоид дар он сунъи бадеъи ойини назар

نور بفزاید در آن صنع بدیع آیین نظر

Гар хаёли фари ту аъамии бадал сӯрат кунад

گر خیال فر تو اعمی بدل صورت کند

Гардад аз нури дилаш дар вақти равшани байни басар

گردد از نور دلش در وقت روشن بین بصر

зи орзӯии саму пушти мураккаби маймуни ту

ز آرزوی سم و پشت مرکب میمون تو

Бар фалак гардад чу наъл ва чун ҳинои зини қамар

بر فلک گردد چو نعل و چون حنای زین قمر

Ҳар ки аз буғз ту созад бози зоду роҳила

هر که از بغض تو سازد باز زاد و راحله

Кард бояд чору ночораши сӯии сҷини сафар

کرد باید چار و ناچارش سوی سجین سفر

Ҳайбати ту чун бенот алнъшшон бипароканад

هیبت تو چون بنات النعششان بپراکند

Гар кунад аъдои ту чун бар фалаки парвини ҳашар

گر کند اعدای تو چون بر فلک پروین حشر

Аз ҷафоу кини ту ҳар кӯи бияндешади бадал

از جفا و کین تو هر کو بیندیشد بدل

Ҷузи бҷон худ набинад ҷузи ҷафоу кини асар

جز بجان خود نبیند جز جفا و کین اثر

Ҳосидатро набут давлат бар наравед то абад

حاسدت را نبت دولت بر نروید تا ابد

Вар бирӯяд нобакор ояд чу бар саргини Хизр

ور بروید نابکار آید چو بر سرگین خضر

Шарбати кини ту ғуслинаст мроъдот ро

شربت کین تو غسلین است مراعدات را

Чашм бояд доштан зон шарбати ғуслин зарар

چشم باید داشتن زان شربت غسلین ضرر

эй баҳақи фарзанди ҳайдар дар сафи аъдои хеш

ای بحق فرزند حیدر در صف اعدای خویش

Минмоӣии қӯту бурҳон ки дар сафин падар

مینمائی قوت و برهان که در صفین پدر

Гндногўни теғи ту чун ганди сари бадрӯд

گندناگون تیغ تو چون گند سر بدرود

Ҳосдонтро вазон бар ту кунад таҳсини зафар

حاسدانت را وزان بر تو کند تحسین ظفر

Аз наҳифи рмҳи танини пайкари ту душманон

از نهیب رمح طنین پیکر تو دشمنان

Ҳамчунон ҷӯянди гази танин заҳри огӣни ҳазар

همچنان جویند گز تنین زهر آگین حذر

Вари бногаҳи сояи рмҳи ту бар танин фитад

ور بناگه سایه رمح تو بر تنین فتد

Аз синон чун забонаш бификанад танин зи фар

از سنان چون زبانش بفکند تنین ز فر

Аз сари теғу синони рмҳи хӯни ошоми ту

از سر تیغ و سنان رمح خون آشام تو

Хӯни бадхоҳони ту бодои алии алтъиини ҳадар

خون بدخواهان تو بادا علی التعیین هدر

Аз тани душманат кам боди ончӣ бар болин наад

از تن دشمنت کم باد آنچه بر بالین نهد

Остон ту кунад баҳри амони болини магар

آستان تو کند بهر امان بالین مگر

То ки аз яғмоу тксин аз барои разму базм

تا که از یغما و تکسین از برای رزم و بزم

Бандагони оранди шайтони банди ҳури алъайни сувар

بندگان آرند شیطان بند حور العین صور

Аз барои разми душмани ваз барои базми дӯст

از برای رزم دشمن وز برای بزم دوست

Ҷузи бути яғмои мхўаҳи ҷузи лаъибати тксини мхр

جز بت یغما مخوه جز لعبت تکسین مخر

Пеши чашм ӯ табонии шӯх чун наргис бичишам

پیش چشم او تبانی شوخ چون نرگس بچشم

Дар бар ӯ лъбтонии нарм чун насрини бабр

در بر او لعبتانی نرم چون نسرین ببر

Аз лабу рухсори дилбандону зулфу ҷаъдашон

از لب و رخسار دلبندان و زلف و جعدشان

Барги гули чину шукри мзи ҳалқаи гиру чини шимур

برگ گل چین و شکر مز حلقه گیر و چین شمر

Офарини эзад аз аҳбоби ту дар мгзрод

آفرین ایزد از احباب تو در مگذراد

Худ надонад кардан аз аъдои ту нафрини гузар

خود نداند کردن از اعدای تو نفرین گذر