эй бути гулранг рӯй он бода гулгун биор

ای بت گلرنگ روی، آن بادهٔ گلگون بیار

Каз фурӯғ ӯ шавад гулранг рӯй бодаи хор

کز فروغ او شود گلرنگ روی باده خوار

Бодае каз вай хӯрд бемор гардад тундараст

باده‌ای کز وی خورد بیمار، گردد تندرست

Бодае каз вай хӯрд бекор бозояд бакор

باده‌ای کز وی خورد بیکار، بازآید به کار

Бодае каз вай ҷудо гардад бахил аз родмард

باده‌ای کز وی جدا گردد بخیل از رادمرد

Бодае каз вай шавад пайдои ҳаким аз бодсор

باده‌ای کز وی شود پیدا حکیم از بادسار

Бодае чун гавҳари рахшон ки андари неку бад

باده‌ای چون گوهر رخشان که اندر نیک و بد

Гавҳари пинҳон мардум гардад аз ваии ошкор

گوهر پنهان مردم گردد از وی آشکار

Бодаи сӯрии бкФи гир эй бути гулранг рӯй

بادهٔ سوری به کف گیر ای بت گلرنگ روی

Он гули сӯрӣ ки бар сарв равон ояд бабор

آن گلِ سوری که بر سرو روان آید به بار

Дар миёни анҷумани бхром ва соқӣ бош аз онк

در میان انجمن بخرام و ساقی باش از آنک

Бодаи сӯрии зумуррад глрх ояд хушгувор

بادهٔ سوری ز مرد گلرخ آید خوشگوار

Соқӣ аз сарвари равони хезад чу кард оғози сур

ساقی از سرو روان خیزد چو کرد آغاز سور

Соҳиби иқболии шаҳии зоўлоди соҳиби зулфиқор

صاحب اقبالی شهی زاولاد صاحب ذوالفقار

Шоҳ бемаъзулӣ аз малики шарафи ашраф ки ҳаст

شاه بی معزولی از ملک شرف اشرف که هست

То абади ин маликро дар хонадон ӯ қарор

تا ابد این ملک را در خاندان او قرار

Кард хешӣ бо бузургӣ каз бузургони ҷаҳон

کرد خویشی با بزرگی کز بزرگان جهان

Хонд битавон хусрави соҳибқирони рӯзгор

خواند بتوان خسرو صاحبقران روزگار

Фахри дайни Аҳмад ки то бо Мустафои хезади бҳшр

فخر دین احمد که تا با مصطفی خیزد به حشر

Хештанро сохт аз авлод ӯ хешу табор

خویشتن را ساخت از اولاد او خویش و تبار

Ҳар ки ӯ хешу табори оли пайғамбар буд

هرکه او خویش و تبار آل پیغمبر بوَد

Дар ду гетӣ бошад эмин аз хсор ва аз табор

در دو گیتی باشد ایمن از خسار و از تبار

Меҳтарони дайну дунё бар муроди икдгр

مهتران دین و دنیا بر مراد یکدگر

Дайну дунёро гирифтанд ин ва он андари канор

دین و دنیا را گرفتند این و آن اندر کنار

Фахри дайну ашраф аз хешӣ биорӣ омаданд

فخر دین و اشرف از خویشی به یاری آمدند

Зин чаҳ ба бошад ки гирди ёри хешу хеши ёр

زین چه به باشد که گرد یار خویش و خویش یار

эй шаҳи оли набии ройоти шодӣ бар фароз

ای شه آل نبی رایات شادی برفراز

То ҳавохоҳони ту дили ҳадяи оранду нисор

تا هواخواهان تو دل هدیه آرند و نثار

Тира моҳ омад бхдмт то кунад дар боғҳо

تیره ماه آمد به خدمت تا کند در باغها

Шохсоронро бурузи сури ту динори бор

شاخساران را به روز سور تو دینار بار

Дасти наққошони чину калла бандон сохтанд

دست نقاشان، چین و کُله بندان ساختند

Дар сарои ту баҳории хуррам аз нақш ва нигор

در سرای تو بهاری خرم از نقش و نگار

Тоҷи соҳбдўлтӣ аз баҳр сурат шуд падед

تاج صاحبدولتی از بهر سورت شد پدید

Тири ма дар боғи нави вндри сирояти навбаҳор

تیر مه در باغ نو وندر سرایت نوبهار

То баҳор аз тири маи як фасл будӣ дар миён

تا بهار از تیر مه یک فصل بودی در میان

Дар сар ӯ боғ бошад ҳар ду дар як фасли ёр

در سر او باغ باشد هر دو در یک فصل یار

эй нкўхўоҳони ту пайвастаи шодону азиз

ای نکوخواهان تو پیوسته شادان و عزیز

Ваии бидонадишони ту ҳамвора андари хори хор

وی بد اندیشان تو همواره اندر خار خار

Ҳосил омад фахри динроу туро аз икдгр

حاصل آمد فخر دین را و ترا از یکدگر

Сад ҳазорон ъз бе зли фахри ҳам бе ҳеҷ ор

صد هزاران عز بی ذل فخر هم بی هیچ عار

Хонадони поки хатми анбиёро бе хилоф

خاندان پاک ختم انبیا را بی خلاف

Ъзу ҷоҳу фахр ва сангаст аз ту то рӯзи шумор

عز و جاه و فخر و سنگ است از تو تا روز شمار

Брхўр аз фарзанди зебои азҳари ашрафи насаб

برخور از فرزند زیبا اظهر اشرف نسب

эй шаҳи содоти ашрафи сирати азҳари шиор

ای شه سادات اشرف سیرت اظهر شعار

Муқтадои машриқу мағриби баҷоау сарварӣ

مقتدای مشرق و مغرب به جاه و سروری

Атҳар ва ашраф баданд аз ҷамъи содоти кбор

اطهر و اشرف بُدند از جمع سادات کبار

Чун ту бошӣ азҳару ашраф буд фарзанди ту

چون تو باشی اظهر و اشرف بوَد فرزند تو

Номи неку нисбати пок аз ту монад ёдгор

نام نیک و نسبت پاک از تو مانَد یادگار

То буд малики шарафи боқӣ бар оли Мустафо

تا بود ملک شرف باقی بر آل مصطفی

Кандарин ширкат надорад ҳеҷ шаҳ дар рӯзгор

که‌اندرین شرکت ندارد هیچ شه در روزگار

Хусрави малики шарафи бодӣу пеш ва пас туро

خسرو ملک شرف بادی و پیش و پس ترا

Лашкарии золи набии Фрмонбру тоъати гузор

لشکری زآل نبی فرمانبر و طاعت گذار

Уммати ҷади ту пеши тахти ту аз табъи хеш

امت جد تو پیش تخت تو از طبع خویش

Чун ғуломони подшоҳонро мутӣъу бурдбор

چون غلامان پادشاهان را مطیع و بردبار