Ҳаст бар парвардаи шукри неъмати парвардгор

هست بر پرورده شکر نعمت پروردگار

Воҷиб аз рӯй диёнати ҳам ниҳони ҳам ошкор

واجب از روی دیانت هم نهان هم آشکار

Ҳастам он парвардаи неъмат ки андари умри хеш

هستم آن پرورده نعمت که اندر عمر خویش

Дод натавонам шумурдани неъмати парвардгор

داد نتوانم شمردن نعمت پروردگار

Чун шумори неъмати ҳақро надонам бар шимурд

چون شمار نعمت حق را ندانم بر شمرد

Кӣ тавонам бар тариқи шукр бӯдани ҳақи гузор

کی توانم بر طریق شکر بودن حق گذار

Гар забон шукр дорам сад ҳазорон неъматаш

گر زبان شکر دارم صد هزاران نعمتش

То бъҷзи худ мақар наем нагирад дили қарор

تا بعجز خود مقر نایم نگیرد دل قرار

Ончӣ бо ман кард аз некии худованди ҷаҳон

آنچه با من کرد از نیکی خداوند جهان

Гуфт натавонам бъмри худ яке аз сад ҳазор

گفت نتوانم بعمر خود یکی از صد هزار

Бар яке худ шносо кард то бшносмш

بر یکی خود شناسا کرد تا بشناسمش

Кӯи яке буд ва яке бошад на аз рӯй шумор

کو یکی بود و یکی باشد نه از روی شمار

Кирдигори гетӣ ва парвардгор оламаст

کردگار گیتی و پروردگار عالمست

Розиқи халқу падеди орандаи лайл ва наҳор

رازق خلق و پدید آرنده لیل و نهار

Холиқи кунин ва ҳар чизе ки ҳаст андари ду кун

خالق کونین و هر چیزی که هست اندر دو کون

Сонеъи гардуни гардони кирдигори нуру нор

صانع گردون گردان کردگار نور و نار

Мурсали пайғамбарони ҳақи бензади бандагон

مرسل پیغمبران حق بنزد بندگان

Эзади доролқрору довари доролбўор

ایزد دارالقرار و داور دارالبوار

Онкӣ аз тақдиру ҳукм ӯ нишоед банда ро

آنکه از تقدیر و حکم او نشاید بنده را

Ҷузи ризо дар неку бад дар ҳеҷ вақт ва ҳеҷ кор

جز رضا در نیک و بد در هیچ وقت و هیچ کار

Ҳар чаҳ ояд бар ман аз тақдир ӯ дорам ризо

هر چه آید بر من از تقدیر او دارم رضا

Бандаам имрӯзро тоъати намоями бандаи вор

بنده ام امروز را طاعت نمایم بنده وار

Аз дилии софӣу табъии поку ӣмонии дуруст

از دلی صافی و طبعی پاک و ایمانی درست

Бар раҳи тавҳид ҳақ бошам қавӣу устувор

بر ره توحید حق باشم قوی و استوار

Аз паии тавҳид ӯ гӯям санои Мустафо

از پی توحید او گویم ثنای مصطفی

Аҳмади мухтори кӯ аз анбиё буд ихтиёр

احمد مختار کو از انبیا بود اختیار

Соҳиби тоҷу ливои ҳамду миъроҷу барроқ

صاحب تاج و لوای حمد و معراج و براق

Соҳиби фармону ҳаҷу ъзу соҳиби зулфиқор

صاحب فرمان و حج و عز و صاحب ذوالفقار

Вази паии ҳамду дуруди вай сано гӯям басӣ

وز پی حمد و درود وی ثنا گویم بسی

Бар имомони писандидаи гузида ҳар чаҳор

بر امامان پسندیده گزیده هر چهار

Кор дайн ороем аз тҳмиди ёрони набӣ

کار دین آرایم از تحمید یاران نبی

Кори дунёро бророими бмдҳи шаҳриёр

کار دنیا را برآرایم بمدح شهریار

Подшоҳи санҷари мғздину дунё онкӣ ҳаст

پادشاه سنجر مغزدین و دنیا آنکه هست

Корҳои дайну дунёии ман аз вай чун нигор

کارهای دین و دنیای من از وی چون نگار

Ёфтам аз хизмати султони султонони даҳр

یافتم از خدمت سلطان سلطانان دهر

Ҳишмату ҷоҳу шиквау давлату ъзу виқор

حشمت و جاه و شکوه و دولت و عز و وقار

Ҳам бФри давлати султон аъзам ёфтам

هم بفر دولت سلطان اعظم یافتم

Хештан бар малики хоқони Комрону комкор

خویشتن بر ملک خاقان کامران و کامکار

Кори ман боло гирифт аз эътиқоди неки ман

کار من بالا گرفت از اعتقاد نیک من

Кори ман ҳар рӯз ба шуд то баромади рӯзгор

کار من هر روز به شد تا برآمد روزگار

Мол бахшедам накӯ кардам баҳақи хосу ом

مال بخشیدم نکو کردم بحق خاص و عام

Хос ман будам нагуфтани хоси дору оми дор

خاص من بودم نگفتن خاص دار و عام دار

Бар раият аз ҳашами номади бъҳди ман ситам

بر رعیت از حشم نامد بعهد من ستم

Боз монад аз адли ман бози шикорӣ аз шикор

باز ماند از عدل من باز شکاری از شکار

Адли варзедами бъҳди хеш чун ҳамноми хеш

عدل ورزیدم بعهد خویش چون همنام خویش

Но бъқбӣ бошам андари хулд бо ҳамноми ёр

نا بعقبی باشم اندر خلد با همنام یار

Моли худ бар кеҳтарон хештан кардам фидо

مال خود بر کهتران خویشتن کردم فدا

То фидоӣ ман шаванд онгаҳ ки бошад гиру дор

تا فدای من شوند آنگه که باشد گیر و دار

Аз раҳи неки эътиқодӣ дар раҳи некӯи дилӣ

از ره نیک اعتقادی در ره نیکو دلی

Хостами мркҳтрони хештанро кору бор

خواستم مرکهتران خویشتن را کار و بار

Мураккабони тез так додам мари онҳоро куҷо

مرکبان تیز تک دادم مر آنها را کجا

Ҷузи пиёда май нрФтндии баҳри шаҳру диёр

جز پیاده می نرفتندی بهر شهر و دیار

Дар сари онҳо қсби бастам ки бо бисёр ҷаҳд

در سر آنها قصب بستم که با بسیار جهد

наменабӯдишон бпои андари биҷузи куҳнаи азор

می نبودیشان بپا اندر بجز کهنه ازار

Дибаҳи зарбафти пўшонидми онҳоро куҷо

دیبه زربفت پوشانیدم آنها را کجا

Бар қабо ва перҳанҳошон набӯдӣ пуду тор

بر قبا و پیرهنهاشان نبودی پود و تار

Бардагон тарк бахшедам касонеро ки тарк

بردگان ترک بخشیدم کسانی را که ترک

Ҷузи нтқи ноўрдшони хати раиси ёдгор

جز نتق ناوردشان خط رئیس یادگار

Доштам бар ганҷҳои гавҳари онҳоро амин

داشتم بر گنجهای گوهر آنها را امین

Каз нФоиаҳ кас надонад шани суфоли обхўор

کز نفایه کس نداند شان سفال آبخوار

Бас ки бурданд аз бар ман ошкороу ниҳон

بس که بردند از بر من آشکارا و نهان

Кӣсаҳо сими ҳалолу бадараҳо зари айёр

کیسه ها سیم حلال و بدره ها زر عیار

Ҳамчуи мӯрони моли ман дар лона худ карда ҷамъ

همچو موران مال من در لانه خود کرده جمع

Вонгаҳе карданд бар ман тези дандонҳо чу мор

وانگهی کردند بر من تیز دندانها چو مار

Ҳақи молу неъмати ман ҳичгўн нашнохтанд

حق مال و نعمت من هیچگون نشناختند

Он сегон нобакор ва он хасони нобакор

آن سگان نابکار و آن خسان نابکار

Кас бимол хеши чандини душмани ангезад ки ман

کس بمال خویش چندین دشمن انگیزد که من

эй худовандони моли алоътбори алоътбор

ای خداوندان مال الاعتبار الاعتبار

Душманӣ карданду бдгўӣӣ бар хоқони маро

دشمنی کردند و بدگوئی بر خاقان مرا

Дар дил хоқон фиканданд аз хилофи ман ғубор

در دل خاقان فکندند از خلاف من غبار

Хонимони ман дар онрўзӣ ки он ҳаргиз мабод

خانمان من در آنروزی که آن هرگز مباد

Ғорат он кардӣ ки бо ман буд ҳамчун ёри ғор

غارت آن کردی که با من بود همچون یار غار

Зару сим ватару хушки ман ҳама бар бод шуд

زر و سیم و تر و خشک من همه بر باد شد

Ҳам бар он ҷумла ки оташ уфтад андари марғзор

هم بر آن جمله که آتش افتد اندر مرغزار

Ганҷҳои хоста беҳуҷҷатӣ дар хостанд

گنجهای خواسته بی حجتی در خواستند

Вази пас ин хостаи гаштанди ҷонрои хостор

وز پس این خواسته گشتند جانرا خواستار

Фазл кард эзади бмн то бар ман аз ҳзмони хеш

فضل کرد ایزد بمن تا بر من از حضمان خویش

Ҷони буруни барадам чу мардон аз майонишон барканор

جان برون بردم چو مردان از میانشان برکنار

Чунки бар султони султонон хабар шуд ҳоли ман

چونکه بر سلطان سلطانان خبر شد حال من

Кард бар нек омад ман ҳоле аз Ҷайҳуни гузор

کرد بر نیک آمد من حالی از جیحون گذار

Пеши султони ҷҳондорон чу бӯседам замин

پیش سلطان جهانداران چو بوسیدم زمین

Боз бикшод осмон бар ман забони аътзор

باز بگشاد آسمان بر من زبان اعتذار

Зар ва гавҳар ёфтам хилқати азу чун пеш ӯ

زر و گوهر یافتم خلقت ازو چون پیش او

Аз сиришки дидагони вази хӯни дили барадами нисор

از سرشک دیدگان وز خون دل بردم نثار

Ҳар Муродӣ каз худованди ҷаҳони дархостам

هر مرادی کز خداوند جهان درخواستم

Зу падед омад иҷобат бедиранг ва бе нисор

زو پدید آمد اجابت بی درنگ و بی نثار

Давлату иқболи султонӣ бмн бинмуд рӯй

دولت و اقبال سلطانی بمن بنمود روی

Гуфт чун гуфтӣ бондк ҳоҷатӣ кард ихтисор

گفت چون گفتی باندک حاجتی کرد اختصار

Бози дигари раҳи тавонгари гаштам аз эҳсон ӯ

باز دیگر ره توانگر گشتم از احسان او

Ҳаҷ исломаст мармаради тавонгарро шиор

حج اسلام است مرمرد توانگر را شعار

Аз худованд ҷаҳон хоҳам бақои умри шоҳ

از خداوند جهان خواهم بقای عمر شاه

Соъатии кони ҳалқаро дар соиди орм чун савор

ساعتی کان حلقه را در ساعد آرم چون سوار

Адли султон ҷаҳон хоҳам зи ҷаббори ҷаҳон

عدل سلطان جهان خواهم ز جبار جهان

Чун бҳнгоми тазаррӯъ бар ҳаҷари молами изор

چون بهنگام تضرع بر حجر مالم عذار

Дар зиёратгоҳи Ясриби баракати умраши хўҳм

در زیارتگاه یثرب برکت عمرش خوهم

Зонка дар дунё набошад зон муборактар мазор

زانکه در دنیا نباشد زان مبارکتر مزار

Борӣ аз дидори ту бе кам хилоф оварда анд

باری از دیدار تو بی کم خلاف آورده اند

Давртар бошам бсолӣу бФрснгии ҳазор

دورتر باشم بسالی و بفرسنگی هزار

То набояд мрмрои подошн эшон намӯд

تا نباید مرمرا پاداشن ایشان نمود

Ҳам тавонам кард ҳосили тоъати парвардгор

هم توانم کرد حاصل طاعت پروردگار

Даст рас дорам ки бо хасмони худгар бад кунам

دست رس دارم که با خصمان خود گر بد کنم

Сахт осон бошудам зоишони баровардани дамор

سخت آسان باشدم زایشان برآوردن دمار

Аҳд яздон нашканам бо халқ накунам ҳеҷ бад

عهد یزدان نشکنم با خلق نکنم هیچ بد

Вар бадӣ карданд бо ман дргзорми марди вор

ور بدی کردند با من درگذارم مرد وار

То збоди субҳ дар бустони зи оби чашми абр

تا زباد صبح در بستان ز آب چشم ابر

Бушковад ҳар соли гулҳоро бҳнгоми баҳор

بشکفد هر سال گلها را بهنگام بهار

Рӯй аҳбоби худованди ҷаҳони бодо чу гул

روی احباب خداوند جهان بادا چو گل

Дидаҳои бадсиголонаш чу абри тндбор

دیده های بدسگالانش چو ابر تندبار