Бком дил расед аз бахти шоҳи Комрони санҷар
بکام دل رسید از بخت شاه کامران سنجر
Бсдри соҳиби одили зиёи дайни пайғамбар
بصدر صاحب عادل ضیاء دین پیغمبر
Бишуд бар толеъи маймуни бФрхи фол боз омад
بشد بر طالع میمون بفرخ فال باز آمد
Бидон толеъ шудани лоиқи бад-ӣни фол омадан дар хур
بدان طالع شدن لایق بدین فال آمدن در خور
Бузургони хросонро зиёдат шуд бФр ӯ
بزرگان خراسانرا زیادت شد بفر او
Ҷамолу равнақу зинати фурӯғу обу зебу фар
جمال و رونق و زینت فروغ و آب و زیب و فر
Варо аз тоъати султони султонон зиёдат шуд
ورا از طاعت سلطان سلطانان زیادت شد
Шиквау ҳишмату давлати Наиму нору кому кар
شکوه و حشمت و دولت نعیم و نار و کام و کر
Бзргонро слт фармуд ва халъат ёфт аз султон
بزرگانرا صلت فرمود و خلعت یافت از سلطان
Раҳе бошанд султононро бузургони раҳе парвар
رهی باشند سلطانان را بزرگان رهی پرور
Раҳе бошанду султони раҳе парвар кунад зинсон
رهی باشند و سلطان رهی پرور کند زینسان
Ҷаҳон хизмат кунад онро ки шуд зии шоҳи хизматгар
جهان خدمت کند آنرا که شد زی شاه خدمتگر
Бхдмти пеш султон рафту махдум хуросон шуд
بخدمت پیش سلطان رفت و مخدوم خراسان شد
Чу хизматгар султон сазад махдуми сад кишвар
چو خدمتگر سلطان سزد مخدوم صد کشور
Чу шуд Фрмонбри соҳиб агар бар хок хушк уфтад
چو شد فرمانبر صاحب اگر بر خاک خشک افتد
Чу гардун сабз гардад шоху баргу гули чунуи ахтар
چو گردون سبز گردد شاخ و برگ و گل چنو اختر
Чу шуд Фрмонбри соҳиби бтоът кардани султон
چو شد فرمانبر صاحب بطاعت کردن سلطان
Биҷузи султон ва соҳиб шуд варои мтўоъу Фрмонбр
بجز سلطان و صاحب شد ورا مطواع و فرمانبر
Ббоғи ҳиммати султони ниҳолӣ чун зиёи аддӣн
بباغ همت سلطان نهالی چون ضیاء الدین
Ки ҷуз вай бошад аз соҳиб чаҳ оради ҷузи саодат бар
که جز وی باشد از صاحب چه آرد جز سعادت بر
зи бахти соҳиби одили баҳри корӣ ки рӯи орад
ز بخت صاحب عادل بهر کاری که رو آرد
Биҷузи мӯъҷизи ҳамаи чизе бибояд доштани бовар
بجز معجز همه چیزی بباید داشتن باور
Бакори дайни яздонеу шуғли малики султонӣ
بکار دین یزدانی و شغل ملک سلطانی
Касе коқболи соҳибро шавад мункир буд мункир
کسی کاقبال صاحب را شود منکر بود منکر
Аё фарзонаи фарзандӣ ки андари давлати соҳиб
ایا فرزانه فرزندی که اندر دولت صاحب
Бародарвор бо иқболи як бобӣ ва як модар
برادروار با اقبال یک بابی و یک مادر
Бадӣдори ҳумоюни ту эй фарзанди шоиста
بدیدار همایون تو ای فرزند شایسته
Карими одилу олам ҷавонӣ ёфт боз аз сар
کریم عادل و عالم جوانی یافت باز از سر
Дилу пуштии ту соҳиброу соҳиби халқи олам ро
دل و پشتی تو صاحب را و صاحب خلق عالم را
На соҳибро писар чун ту на оламро чунуи меҳтар
نه صاحب را پسر چون تو نه عالم را چنو مهتر
Тўӣии он гавҳарии меҳтар ки пеши кафи роди ту
توئی آن گوهری مهتر که پیش کف راد تو
Хиҷолат дорад он абрӣ ки борон дорад аз гавҳар
خجالت دارد آن ابری که باران دارد از گوهر
Фалаки ҳиммати худовандӣу рои олами ороят
فلک همت خداوندی و رای عالم آرایت
Чу хуршеди фалаки олӣу рахшону зёи густар
چو خورشید فلک عالی و رخشان و ضیا گستر
зи раъии ту мунаввари оламу халқи ҳамаи олам
ز رأی تو منور عالم و خلق همه عالم
Шуда бар раъии ту фитна чу бар хуршеди нилӯфар
شده بر رأی تو فتنه چو بر خورشید نیلوفر
Чу нилӯфар ҳар он соил ки кафи пеш ту бигушоед
چو نیلوفر هر آن سایل که کف پیش تو بگشاید
Чу нилӯфар наад бар кафи зи эҳсони ту ташти зар
چو نیلوفر نهد بر کف ز احسان تو طشت زر
На бинад рӯзи равшани ҳосиди ҷоҳи ту зон маънӣ
نه بیند روز روشن حاسد جاه تو زان معنی
Ки аз раъии ту бебаҳрааст чун шаби пари знўри хур
که از رأی تو بی بهره است چون شب پر زنور خور
Набошад чашми бадхоҳи ту равшан то бдонгоҳӣ
نباشد چشم بدخواه تو روشن تا بدانگاهی
Ки андари чашма хуршед набӯд хонаи шбпр
که اندر چشمه خورشید نبود خانه شبپر
Малики халқу фалак қадре ва аз шарм ту бигушоед
ملک خلق و فلک قدری و از شرم تو بگشاید
Маликро бозу аз бозуи Флкрои чанбар аз чанбар
ملک را بازو از بازو فلکرا چنبر از چنبر
Бичишам ҳиммати хеш ар бихоҳӣ дид кайвон ро
بچشم همت خویش ار بخواهی دید کیوان را
Биҷуз дар мехи наъли мураккаби маймуни хӯни мангар
بجز در میخ نعل مرکب میمون خون منگر
Фалак бар торак кайвон кунад маснади мари онро ков
فلک بر تارک کیوان کند مسند مر آن را کاو
Синотро кунад болин ва аз хок дарат маснад
سنات را کند بالین و از خاک درت مسند
Касе кӯи неки бахтиро надонад то куҷо ҷӯяд
کسی کو نیک بختی را نداند تا کجا جوید
Нидо ояд зи даргоҳи ту коинҷои ҷӯйу дрмгзр
ندا آید ز درگاه تو کاینجا جوی و درمگذر
Ҷаҳон фарӣ надорад бе ту хоссаи ҳазрати садрат
جهان فری ندارد بی تو خاصه حضرت صدرت
Гар аз ман боварат ноед бипурс аз ом ва аз лашкар
گر از من باورت ناید بپرس از عام و از لشکر
Гар инсони бандаи эҳсон буд бар ҳар ки чашм уфтад
گر انسان بنده احسان بود بر هر که چشم افتد
Ту онро бе гумони ҷузи бандаи эҳсони худ мшмр
تو آنرا بی گمان جز بنده احسان خود مشمر
Чу дӯзах буд ҳазрат бе туу молики фироқи ту
چو دوزخ بود حضرت بی تو و مالک فراق تو
Шароби ҳиҷри ту ғуслину сӯзи шавқи ту озар
شراب هجر تو غسلین و سوز شوق تو آذر
Кунун ҳазрат чу ҷинати гашт ва шуд ризвони висоли ту
کنون حضرت چو جنت گشت و شد رضوان وصال تو
Насими хулди ту ғулмону кафи роди ту кавсар
نسیم خلد تو غلمان و کف راد تو کوثر
Шаванд акнӯн баҷоаи ту раият дар паноҳи ту
شوند اکنون بجاه تو رعیت در پناه تو
Чу аҳли ҷинати осӯдаи зи гӯногӯни балоу шар
چو اهل جنت آسوده ز گوناگون بلا و شر
Бақои умр ту хоҳанду ҷоҳу давлати соҳиб
بقای عمر تو خواهند و جاه و دولت صاحب
Ки ҳар ду ҷовдон боданд бархӯрдори якдигар
که هر دو جاودان بادند برخوردار یکدیگر
Ало то дар дил ҳар боби ҳурмати ҷӯй дар гетӣ
الا تا در دل هر باب حرمت جوی در گیتی
Буд фарзанди ҳурмати дор ваанда зойу айш овар
بود فرزند حرمت دار و انده زای و عیش آور
Дили боби ту бодо аз ту бо шодӣ ва бе анда
دل باب تو بادا از تو با شادی و بی انده
Ту он фарзанд бо шодӣ ва беандӯҳ то маҳшар
تو آن فرزند با شادی و بی اندوه تا محشر