Оростаи баъӣд бурун омад он нигор

آراسته بعید برون آمد آن نگار

Аз фарқ то қадами ҳамаи ороиши баҳор

از فرق تا قدم همه آرایش بهار

Бо сӯратӣ ки ҳар ки бар ӯ бингаред гуфт

با صورتی که هر که بر او بنگرید گفت

Бодаши баҳори бархе раҳи иди бархе ор

بادش بهار برخی ره عید برخی آر

Бархестаи зи хайли млоики азуи нафир

برخاسته ز خیل ملایک ازو نفیر

Вази қоматаши қиёматӣ аз сарви ҷӯйбор

وز قامتش قیامتی از سرو جویبار

Омад баъӣдгоҳ чу сарви он бчҳраҳи гул

آمد بعیدگاه چو سرو آن بچهره گل

Бар барқ чун барроқии гулгун шудаи савор

بر برق چون براقی گلگون شده سوار

Гул буд бори сарв чу он бут пиёда шуд

گل بود بار سرو چو آن بت پیاده شد

Вонгаҳ ки шуд савор гул оварад сарви бор

وانگه که شد سوار گل آورد سرو بار

Тиру камони қабзау бозуашро яке

تیر و کمان قبضه و بازوش را یکی

Тиру камони ғамзау абрӯашро ҳазор

تیر و کمان غمزه و ابروش را هزار

Пеш аз намози иди бқрбони кушоди даст

پیش از نماز عید بقربان گشاد دست

Вази тир ғамза кард дили ошиқони Фкор

وز تیر غمزه کرد دل عاشقان فکار

Ин расми нав ки дид ки пеш аз намози ид

این رسم نو که دید که پیش از نماز عید

Қурбони бтир ғамза кунад лаъибати ттор

قربان بتیر غمزه کند لعبت تتار

Гуфтам бтири ғамза чу қурбони ошиқон

گفتم بتیر غمزه چو قربان عاشقان

Ойин нав наҳодӣ ва ин будат ихтиёр

آیین نو نهادی و این بودت اختیار

Аз баҳри тири бозуи қурбон падед кун

از بهر تیر بازو قربان پدید کن

Гуфто падед нест бидонадяши ифтихор

گفتا پدید نیست بداندیش افتخار

Фарзанди подшоҳи даҳоқини алӣ ки ҳаст

فرزند پادشاه دهاقین علی که هست

Олии маҳалу қадари бнздики шаҳриёр

عالی محل و قدر بنزدیک شهریار

Хуршеди осмони мъолӣу мартабат

خورشید آسمان معالی و مرتبت

Каз нур рӯй ӯст мунаввари ҳамаи диёр

کز نور روی اوست منور همه دیار

Хўршидўор нур диҳад бар ҳамаи ҷаҳон

خورشیدوار نور دهد بر همه جهان

Ҷмшидўор чун биншинад бсдри бор

جمشیدوار چون بنشیند بصدر بار

Хуршедро ббрҷи маҳал чун буд шараф

خورشید را ببرج محل چون بود شرف

ӯро шарафи зиёдат аз он дони ҳазор бор

او را شرف زیادت از آن دان هزار بار

Аз қадар бар мисол сипеҳраст сарфароз

از قدر بر مثال سپهر است سرفراز

Вази ҳалам бар мисол заминаст бар диёр

وز حلم بر مثال زمین است بر دیار

Дасташ бо бар Нитсаон монад гуҳи сахо

دستش با بر نیسان ماند گه سخا

Гар бошад абри Нитсаон зи ранҷишу зари нисор

گر باشد ابر نیسان ز رنجش و زر نثار

Ҳаст аз насими халқ вай оварда халқ ро

هست از نسیم خلق وی آورده خلق را

Шохи дурусти давлату иқболи баргу бор

شاخ درست دولت و اقبال برگ و بار

Анъом ва бар барҳасби ризқ халқ кард

انعام و بر برحسب رزق خلق کرد

Дар бандаи прўридн ӯро на ихтиёр

در بنده پروریدن او را نه اختیار

эй бишмори давлат ва иқбол ёфта

ای بیشمار دولت و اقبال یافته

Дар рӯзгори давлати ту аҳли рӯзгор

در روزگار دولت تو اهل روزگار

Дар ҳар яке расидаи зтўи ҷӯад бе қиёс

در هر یکی رسیده زتو جود بی قیاس

Вази ҳарякии расидаи бтўи шукри бишмор

وز هریکی رسیده بتو شکر بیشمار

Онии зи меҳтарон ки наёяд баноми нек

آنی ز مهتران که نیاید بنام نیک

Пори ту зини канори ҷаҳон то бидон канор

پار تو زین کنار جهان تا بدان کنار

Зон то баноми нек бароне ҷаҳони туро

زان تا بنام نیک برانی جهان ترا

Аз меҳри дояи вори бпрўрд дар канор

از مهر دایه وار بپرورد در کنار

Гар ёри неки хоҳии шӯ никном бош

گر یار نیک خواهی شو نیکنام باش

Танҳо намонад онкӣ буд номи некаши ёр

تنها نماند آنکه بود نام نیکش یار

Меҳтар басӣаст лек на ҳамчуи ту Комрон

مهتر بسی است لیک نه همچو تو کامران

Гулҳо басӣ буд на ҳамаи ҳамчуи комгор

گلها بسی بود نه همه همچو کامگار

Дар боғи меҳтарӣ чу гул комгор бош

در باغ مهتری چو گل کامگار باش

То никхўоаҳи буии баради бадсиголи хор

تا نیکخواه بوی برد بدسگال خار

Ойин ид кардӣ ҷашни баҳори соз

آیین عید کردی جشن بهار ساز

Ҳам дар баҳори хона чу бтхонаҳи баҳор

هم در بهار خانه چو بتخانه بهار

Овози даҳ бсоқӣ ва ин байтро бихон

آواز ده بساقی و این بیت را بخوان

Хез эй бути биҳиштии он ҷом ме биор

خیز ای بت بهشتی آن جام می بیار

Урдӣбиҳишти моҳи басар бар бики сабӯҳ

اردیبهشت ماه بسر بر بیک صبوح

Кордӣ биҳишт кард ҷҳонрои биҳишти вор

کاردی بهشت کرد جهانرا بهشت وار

Бо мутриби ҳазор навои бодаи ту нӯш кун

با مطرب هزار نوا باده تو نوش کن

Дар мавсимӣ ки зоғ ҳазимат шуд аз ҳазор

در موسمی که زاغ هزیمت شد از هزار