Ҳилол рӯза намӯд аз сипеҳри доираи вор

هلال روزه نمود از سپهر دایره وار

Бшклу гӯнаи чунон ним доираи динор

بشکل و گونه چنان نیم دایره دینار

Тамом доира гардад чу ма бнимаҳ расад

تمام دایره گردد چو مه بنیمه رسد

Тамоми нима бҳрмт бидон барин паргор

تمام نیمه بحرمت بدان برین پرگار

Фалак намӯда чу зангор ёфта лаганӣ

فلک نموده چو زنگار یافته لگنی

Бар ӯ ҳилол чу як гӯша то зада рнгор

بر او هلال چو یک گوشه تا زده رنگار

Ваё чу заррини моҳӣ дар обгуни доне

ویا چو زرین ماهی در آبگون دانی

Ки аз миёна фурӯ хоҳад омадани бкнор

که از میانه فرو خواهد آمدن بکنار

зи рӯзаи дорони кас ношуда назору наҳиф

ز روزه داران کس ناشده نزار و نحیف

Ҳилоли рӯза барои чаҳ шуд наҳиф ва назор

هلال روزه برای چه شد نحیف و نزار

Хамидаи қомату заррини изор чун ошиқ

خمیده قامت و زرین عذار چون عاشق

Шудаст гўӣӣ бар офтоби ошиқи зор

شدست گوئی بر آفتاب عاشق زار

Ҳилолу чашмаи хуршеди нохҷ ва сипаранд

هلال و چشمه خورشید ناخج و سپرند

Яке зи сими ҳалол ва яке зи зари айёр

یکی ز سیم حلال و یکی ز زر عیار

Миёни охири шаъбону аввали рамазон

میان آخر شعبان و اول رمضان

Сабаб чаҳ бад ки шабу рӯз ҳар ду гашти савор

سبب چه بد که شب و روز هر دو گشت سوار

Чу кард шаъбони симини сипар дар оби ниҳон

چو کرد شعبان سیمین سپر در آب نهان

Сипеҳри нохҷи заррини рӯзаи кари изҳор

سپهر ناخج زرین روزه کر اظهار

Ҳавои мағриби гашт аз шафақ чу маъракаи гоҳ

هوای مغرب گشت از شفق چو معرکه گاه

Чу рӯзи ону шаб ин шуданд дар пайкор

چو روز آن و شب این شدند در پیکار

Ҳилоли рӯзаи бад-ӣни васфҳо ки додам шарҳ

هلال روزه بدین وصفها که دادم شرح

з рӯй қиблаи фурушади ббҳри лؤлؤи вор

ز روی قبله فروشد ببحر لؤلؤ وار

Бтбъ банда фиристод лؤлؤи мансур

بطبع بنده فرستاد لؤلؤ منثور

Бнзм кардам дар мадҳи Сайиди аҳрор

بنظم کردم در مدح سید احرار

Сари мафохири фарзанди фахри дайни Аҳмад

سر مفاخر فرزند فخر دین احمد

Абулмаъолии деҳқони алии сипаҳсолор

ابوالمعالی دهقان علی سپهسالار

Сипеҳри мардии вуҷӯди ифтихори дайн ки бадваст

سپهر مردی وجود افتخار دین که بدوست

Ҳамаи мафохирати дайни Аҳмади мухтор

همه مفاخرت دین احمد مختار

з ҳар ки ӯ беҳтар фахр кард дар олам

ز هر که او بهتر فخر کرد در عالم

Бааст чун ҳунар аз айбу ҳамчуи фахр аз ор

به است چون هنر از عیب و همچو فخر از عار

Ҷамоли гавҳари хоки онкӣ аз накӯи халқӣ

جمال گوهر خاک آنکه از نکو خلقی

Рухи хирадро холасту чашми бадро хор

رخ خرد را خال است و چشم بد را خار

Масдарӣ ки чу бар садр бор биншинад

مصدری که چو بر صدر بار بنشیند

Чу офтоб кунад хираи дидаи нзор

چو آفتاب کند خیره دیده نظار

Бар осмони ҳунармандӣу шуҷоати вуҷӯд

بر آسمان هنرمندی و شجاعت وجود

Чу офтоб надорад қарину ҳамсару ёр

چو آفتاب ندارد قرین و همسر و یار

Камари бхдмт ӯ солу моҳи бастаи киром

کمر بخدمت او سال و ماه بسته کرام

Забони бмдҳт ӯ рӯзу шаби кушодаи кбор

زبان بمدحت او روز و شب گشاده کبار

Бузургворӣ каз мадҳ ва аз маноқиб ӯ

بزرگواری کز مدح و از مناقب او

Бар ончии доно воҷиб наёяд истиғфор

بر آنچه دانا واجب نیاید استغفار

Бдонсбб ки раҳе парварасту бандаи навоз

بدانسبب که رهی پرورست و بنده نواز

з бндгиш надидам касе шавад безор

ز بندگیش ندیدم کسی شود بیزار

Ба бару эҳсони зоброр бартарӣ дорад

به بر و احسان زابرار برتری دارد

Ббргу бори бдонсон ки тӯбо аз ашҷор

ببرگ و بار بدانسان که طوبی از اشجار

Кафи ътодаҳ ӯ бесахо ва эҳсон нест

کف عطاده او بی سخا و احسان نیست

Дарахти тӯбо бебарг набӯд ва бе бор

درخت طوبی بی برگ نبود و بی بار

Аё касе ки намояд бичишам халқи ҷаҳон

ایا کسی که نماید بچشم خلق جهان

Ҷаҳони зи некии кирдори ту чунон кирдор

جهان ز نیکی کردار تو چنان کردار

Сарои бори ту аз фари ту чунон сифат аст

سرای بار تو از فر تو چنان صفت است

Сифати ҳамон ки чунонаст бехилофу ғубор

صفت همان که چنانست بی خلاف و غبار

Брўзномаҳи умри ту бесахоу карам

بروزنامه عمر تو بی سخا و کرم

Дамӣ киром наронанд хома бар тӯмор

دمی کرام نرانند خامه بر طومار

Шумори ҷӯаду сахои туро Фзлк нест

شمار جود و سخای ترا فذلک نیست

зи ақд кардани муставфӣони бурузи шумор

ز عقد کردن مستوفیان بروز شمار

Чаҳ мизбони карӣмӣ ки ояд аз ҳазрат

چه میزبان کریمی که آید از حضرت

Маии азизу макрам бар ту меҳмони вор

مهی عزیز و مکرم بر تو مهمان وار

Хуҷаста моҳӣ омад бмҳмонии ту

خجسته ماهی آمد بمهمانی تو

Ки бартараст заҳри моҳи Марвро миқдор

که برترست زهر ماه مرو را مقدار

зи кирдигор ки ҷонҳо фидои номаши бод

ز کردگار که جانها فدای نامش باد

Ҳмирсондти меҳмони багӯнаи гӯнаи нисор

همیرساندت مهمان بگونه گونه نثار

Нисори аввали раҳмати басӣ буд бар ту

نثار اول رحمت بسی بود بر تو

Аз онкӣ бар зуъафо раҳм кардае бисёр

از آنکه بر ضعفا رحم کرده ای بسیار

Дувуми нисор буд мағфират ки ҷурму хато

دوم نثار بود مغفرت که جرم و خطا

Фурӯ гузоштӣ аз кеҳтарони хидматкор

فرو گذاشتی از کهتران خدمتکار

Аз онкӣ меҳмон бошад зи ту бозодӣ

از آنکه مهمان باشد ز تو بآزادی

Нисори охир аз ӯят буд барот аз нор

نثار آخر از اویت بود برات از نار

Шабии азин маи маймун ба аз ҳазор ма аст

شبی ازین مه میمون به از هزار مه است

Чунин шаби омадаи бодои бъмри ту ду ҳазор

چنین شب آمده بادا بعمر تو دو هزار

Ҳамеша то зи худованди рӯзаи дорон ро

همیشه تا ز خداوند روزه داران را

Буд ду шодӣ чўнонкаҳ ҳаст дар ахбор

بود دو شادی چونانکه هست در اخبار

Яке бадунёи вақти кушодани рӯза

یکی بدنیا وقت گشادن روزه

Дувуми бъқбии вақти намӯдани дидор

دوم بعقبی وقت نمودن دیدار

Аз онкӣ набӯд дар ваъдаи худои хилоф

از آنکه نبود در وعده خدای خلاف

з ҳар ду шодӣ чўнонкаҳ ҳаст бархӯрдор

ز هر دو شادی چونانکه هست برخوردار

Хуҷастаи боди маи рӯза чунки ид расед

خجسته باد مه روزه چونکه عید رسید

Хуҷастатар зи маи рӯзаи иди ту сад бор

خجسته تر ز مه روزه عید تو صد بار