эй нкўдорндаҳ то андари ҷаҳони дории маро

ای نکودارنده تا اندر جهان داری مرا

Бар накӯномии нигаҳдору накукории маро

بر نکونامی نگهدار و نکوکاری مرا

Чун тариқи хуби кирдорӣ бааст аз ҳар тариқ

چون طریق خوب کرداری به است از هر طریق

Бармагардон аз тариқи хуби кирдории маро

برمگردان از طریق خوب کرداری مرا

Чун баҳри кории баҳақи ёригар халқи туам

چون بهر کاری بحق یاری گر خلق توام

Бар ман аз халқии бдондишнди даҳ ёрии маро

بر من از خلقی بداندیشند ده یاری مرا

Номи ман чун соҳиби одил умр хонанд халқ

نام من چون صاحب عادل عمر خوانند خلق

Даври дор аз ҷаври гардуну зстмкории маро

دور دار از جور گردون و زستمکاری مرا

То буд боқии тариқи суннати ҳамноми ман

تا بود باقی طریق سنت همنام من

Бар сиблати суннати ҳамноми ман дории маро

بر سبیل سنت همنام من داری مرا

То буд зонсоФи ман халқи ту андари хоби хуш

تا بود زانصاف من خلق تو اندر خواب خوش

Худ каромат кун зи хоби ғФлаҳи бедории маро

خود کرامت کن ز خواب غفله بیداری مرا

То на аз худ байнам аз файзи ту байнами ҷоҳи хеш

تا نه از خود بینم از فیض تو بینم جاه خویش

Даври дор аз хештани дорӣу ҷаббории маро

دور دار از خویشتن داری و جباری مرا

Подшоҳои бандае оҷизтар аз ҳар оҷизам

پادشاها بنده ای عاجزتر از هر عاجزم

Аз ту ҳаст ин бар сари халқи ту солории маро

از تو هست این بر سر خلق تو سالاری مرا

То бъморӣ дарун биншинаму раҳ пеш кард

تا بعماری درون بنشینم و ره پیش کرد

Чун смории гашт аз оби дидаи имории маро

چون سماری گشت از آب دیده عماری مرا

Аз ҷигарбандони худ гаштами ҷудо бо дарди дил

از جگربندان خود گشتم جدا با درد دل

Кард тимори ҷигарбандони ҷгрхўории маро

کرد تیمار جگربندان جگرخواری مرا

Бар сари эшон гуҳар боридам аз каф то кунун

بر سر ایشان گهر باریدم از کف تا کنون

Аз бен мижгон падед омад гуҳарбории маро

از بن مژگان پدید آمد گهرباری مرا

Бе зиёи аддӣни равшани рой ва беавлод ӯ

بی ضیاء الدین روشن رای و بی اولاد او

Менамояд ҷумлаи равшани ҷаҳони тории маро

مینماید جمله روشن جهان تاری مرا

Дар дил ва дар дид шавқи наврасони нўхтм

در دل و در دید شوق نورسان نوخطم

Озари брзини ниҳоду абри озории маро

آذر برزین نهاد و ابر آزاری مرا

Шуд дилами ғмхўори фарзандону дилбандони хеш

شد دلم غمخوار فرزندان و دلبندان خویش

Номдаҳ аз каси бгитӣ дар ғаму хории маро

نامده از کس بگیتی در غم و خواری مرا

Зндгонрои ғам ҳаме хӯрдам набӯд он ғами тамом

زندگانرا غم همی خوردم نبود آن غم تمام

То бғмхўории дроФзўднди ғмхўории маро

تا بغمخواری درافزودند غمخواری مرا

Чун зи бемории брстми марг фарзандӣ расед

چون ز بیماری برستم مرگ فرزندی رسید

То ки аз сар тоза дорад ранҷу бемории маро

تا که از سر تازه دارد رنج و بیماری مرا

Чархи зангории бшодиҳоӣ ман мебарад рашк

چرخ زنگاری بشادیهای من میبرد رشک

Занги ғам бар дили ниҳоди ин чархи зангории маро

زنگ غم بر دل نهاد این چرخ زنگاری مرا

Ғунчаи гулро ки чун ваии неи бглзори биҳишт

غنچه گل را که چون وی نی بگلزار بهشت

Зори кори ман ки бояд дид гули зории маро

زار کار من که باید دید گل زاری مرا

Бо чунин ҷоҳ ва чунин ҳишмат ки ман дорам кунун

با چنین جاه و چنین حشمت که من دارم کنون

Нест лоиқ инчунин дард ва чунин зории маро

نیست لایق اینچنین درد و چنین زاری مرا

То ҷудо мондам аз он қӯту ғизои ҷони хеш

تا جدا ماندم از آن قوت و غذای جان خویش

Ашк ёқӯтӣ шудаст ва рӯй динории маро

اشک یاقوتی شدست و روی دیناری مرا

Аз паии динору ёқӯти сиришк ва рӯй ман

از پی دینار و یاقوت سرشک و روی من

Кард хоҳад хусрави одили харидории маро

کرد خواهد خسرو عادل خریداری مرا

Подшои санҷари худовандӣ ки ҳар кӯро бидид

پادشا سنجر خداوندی که هر کو را بدید

Фол зад бар фарруху фархундаи дидории маро

فال زد بر فرخ و فرخنده دیداری مرا

То ба пеши тахт ӯ гӯям саноу шукр ӯ

تا به پیش تخت او گویم ثنا و شکر او

Кирдигорами дил қавӣ дорад забони ҷории маро

کردگارم دل قوی دارد زبان جاری مرا

Хуб гуфторӣ кунам аз халқи ту дар пеши вай

خوب گفتاری کنم از خلق تو در پیش وی

Зонка ӯ додаст ҷоҳ аз хуби гуфтории маро

زانکه او دادست جاه از خوب گفتاری مرا

Роҳати султонӣу деҳқонӣ ва бозорем

راحت سلطانی و دهقانی و بازاریم

Чун буд дар пеши тахташи тези бозории маро

چون بود در پیش تختش تیز بازاری مرا

Он кунам бо халқи ту ёрб ки андари рӯзи ҳашар

آن کنم با خلق تو یارب که اندر روز حشر

Ноед аз кирдори ман ранҷу гирифтории маро

ناید از کردار من رنج و گرفتاری مرا

Мрръитро сбкборӣ ҳаме хоҳам зи шоҳ

مررعیت را سبکباری همی خواهم ز شاه

То ки дар рӯз ҷазо бошад сбкбории маро

تا که در روز جزا باشد سبکباری مرا

Такя бар умеди фазли тесту бас эй кирдигор

تکیه بر امید فضل تست و بس ای کردگار

То барӣ бо ъз ва бо иқболи бози ореи маро

تا بری با عز و با اقبال باز آری مرا