Оби равшани гашт ва торӣ шуд ҳаво аз моҳи тир

آب روشن گشت و تاری شد هوا از ماه تیر

Бе гумони хами ъсири андари ҳавои андохти тир

بی گمان خم عصیر اندر هوا انداخت تیر

Рехт аз шохи дарахтон аз наҳифи тир ӯ

ریخت از شاخ درختان از نهیب تیر او

Айбаҳои ҷавшани зари обгун бар обгир

عیبه های جوشن زر آبگون بر آبگیر

Зоғ бигурезад зи тирандоз чун аз ҳар сӯй

زاغ بگریزد ز تیرانداز چون از هر سوی

Зоғ гирд омад чу тирандоз шуд хами ъсир

زاغ گرد آمد چو تیرانداز شد خم عصیر

Малики боғ ва бӯстон бигирифт зоғ пар наайб

ملک باغ و بوستان بگرفت زاغ پر نعیب

Сарви гулбун ъзб кард аз андалеби хуши сафир

سرو گلبن عضب کرد از عندلیب خوش صفیر

Моҳи фарвардини ҳарири Фстқии бахшида буд

ماه فروردین حریر فستقی بخشیده بود

Мари дарахти боғро то боғ шуд зинат пазир

مر درخت باغ را تا باغ شد زینت پذیر

Тири маи зинати бгрдониди бстонро ва дод

تیر مه زینت بگردانید بستانرا و داد

Он ҳарири Фстқиро ранги динору зрир

آن حریر فستقی را رنگ دینار و زریر

Чун фақирони бор ва бар якборагии дрбохтнд

چون فقیران بار و بر یکبارگی درباختند

Сояи дору миваи дору мазҳаб ин дорад фақир

سایه دار و میوه دار و مذهب این دارد فقیر

Ҳар ҷамодиро надонам то дар омӯзанда кист

هر جمادی را ندانم تا در آموزنده کیست

Одати дасти ҷаводи нойиби садри кабӣр

عادت دست جواد نایب صدر کبیر

Моҳи тир аз баҳр он хонанд ин айём ро

ماه تیر از بهر آن خوانند این ایام را

Кандарин айёми халқ аз хуррамӣ ёбанд тир

کاندرین ایام خلق از خرمی یابند تیر

Бодаи перу барги бурно буд дар фасли баҳор

باده پیر و برگ برنا بود در فصل بهار

Барги перу бода бурно шуд чу омад моҳи тир

برگ پیر و باده برنا شد چو آمد ماه تیر

Барги перу бодаи бурнои бҳнгоми нишот

برگ پیر و باده برنا بهنگام نشاط

Кандаромезад бтбъи мардуми бурноу пер

کاندر آمیزد بطبع مردم برنا و پیر

Перу бурноро бромизди бурузи бору базм

پیر و برنا را برآمیزد بروز بار و بزم

Садри бурнои бахти пери андешаи равшани замир

صدر برنا بخت پیر اندیشه روشن ضمیر

Садри олии рои деҳқони аҷали Аҳмад ки ӯ

صدر عالی رای دهقان اجل احمد که او

Ҳаст давлатро шараф чун дайни яздонро насир

هست دولت را شرف چون دین یزدان را نصیر

Дидаи аҳли кифоят каз срири калаки хеш

دیده اهل کفایت کز صریر کلک خویش

Дидаи аҳли кифоятро ҳаме дорад қрир

دیده اهل کفایت را همی دارد قریر

Он ҳунармандӣ ки чун ӯ калак бар коғаз наад

آن هنرمندی که چون او کلک بر کاغذ نهد

Тир бар гардуни зи шарм ӯ бигардонад масир

تیر بر گردون ز شرم او بگرداند مسیر

Малики шарқу чини бшоҳсту вазири ороста

ملک شرق و چین بشاهست و وزیر آراسته

Раъй ва тадбир вайаст ороиши шоҳу вазир

رأی و تدبیر ویست آرایش شاه و وزیر

эй баланди ахтари худовандӣ ки бррФтаҳи сипеҳр

ای بلند اختر خداوندی که بررفته سپهر

Ҳаст пеши ҳиммати волои ту пасту ҳақир

هست پیش همت والای تو پست و حقیر

Бар сипеҳри ҳишмату ҷоҳу бузургӣу шараф

بر سپهر حشمت و جاه و بزرگی و شرف

Ҳамчуи хуршед аз миёни ахтароне бе назир

همچو خورشید از میان اخترانی بی نظیر

Қурси хуршеди мзӣӣ аз рой ту гирад зё

قرص خورشید مضئی از رای تو گیرد ضیا

Ҳамчунон каз қарзи хуршеди мзии моҳи мунир

همچنان کز قرض خورشید مضی ماه منیر

Неи назири раъии рухшандаи ?ут буд шамси мзӣ

نی نظیر رأی رخشنده ات بود شمس مضی

Неи ъдил каф бахшанда ?ут буд абри мтир

نی عدیل کف بخشنده ات بود ابر مطیر

Қатрае аз абри ҷӯади тести сад баҳри муҳӣт

قطره ای از ابر جود تست صد بحر محیط

Заррае аз кӯҳи ҳалами тести сад кӯҳи тбир

ذره ای از کوه حلم تست صد کوه تبیر

Дар кифоят чун сари калак ту гардад қиргўн

در کفایت چون سر کلک تو گردد قیرگون

Рӯзи бахти ҳосиду бадхоҳ ту гардад чу қӣр

روز بخت حاسد و بدخواه تو گردد چو قیر

Ҳарки рӯй аз ту битобад зу битобад рӯй бахт

هرکه روی از تو بتابد زو بتابد روی بخت

Ҳаркии маъмур ту шуд бар ком дил гардад амир

هرکه مأمور تو شد بر کام دل گردد امیر

Ҷузи ризоӣ ту нагирад даст ва нанамояд халос

جز رضای تو نگیرد دست و ننماید خلاص

Ҳаркиро дорад забон дар чангу банди ғами асир

هرکه را دارد زبان در چنگ و بند غم اسیر

Ҳосиди ҷоҳ ту хоҳад хештанро ҳамчуи ту

حاسد جاه تو خواهد خویشتن را همچو تو

Ёфта ҷони ариз ва ёфта шуғли хатир

یافته جان عریض و یافته شغل خطیر

Ҳарки дар ҷоҳи аризи ту нигаҳ кард аз ҳасад

هرکه در جاه عریض تو نگه کرد از حسد

Зон ҳасади худро фиканд андари так чоҳи қъир

زان حسد خود را فکند اندر تک چاه قعیر

Ҳарки дар ойина ҳоҷат биҷӯед рӯй хеш

هرکه در آئینه حاجت بجوید روی خویش

Зон ғараз бебаҳра бошад чун зоӣинаҳи срир

زان غرض بی بهره باشد چون زآئینه صریر

Тан чу зеру чеҳра чун зар шуд бидонадяши туро

تن چو زیر و چهره چون زر شد بداندیش ترا

То туро бинад ки зрбхшии ҳаме бар бонги зер

تا ترا بیند که زربخشی همی بر بانگ زیر

Чун ту бошӣ ҷоҳу давлатро сазои надиҳади фалак

چون تو باشی جاه و دولت را سزا ندهد فلک

Он сазовории туро венаи носазоро хайри хайр

آن سزاواری تو را وین ناسزا را خیر خیر

Ҳосиди бадхоҳи ҷоҳи ту бмргти озманд

حاسد بدخواه جاه تو بمرگت آزمند

Гар дарин ҳасрати бимир бок набӯд гӯи бимир

گر درین حسرت بمیر باک نبود گو بمیر

Гоҳ бар гули риздии нӯшу гуҳӣ бар барги гул

گاه بر گل ریزدی نوش و گهی بر برگ گل

Аз кафи гулбарги рӯи моҳии блб чун шаҳду шер

از کف گلبرگ رو ماهی بلب چون شهد و شیر

То ҷаҳон бошад насиби ту тараби бод аз ҷаҳон

تا جهان باشد نصیب تو طرب باد از جهان

Баҳраи бадхоҳи ту андешау караму зҳир

بهره بدخواه تو اندیشه و کرم و زحیر

Ҷоҳи бадхоҳи ту аз идбор дар таҳти алсрӣ

جاه بدخواه تو از ادبار در تحت الثری

Роят иқбол нагузашта аз чархи асир

رایت اقبال نگذشته از چرخ اثیر