Саъди давлатро бсъдолдўлаҳ бозомад ниёз

سعد دولت را بسعدالدوله بازآمد نیاز

Ҳардуи баҳри бандагӣ дар пеш устоданд боз

هردو بهر بندگی در پیش استادند باز

Ҳаст бо ваии неки сози айём аз рӯй хирад

هست با وی نیک ساز ایام از روی خرد

То ки хоҳад буд чун бо вай набошад неки соз

تا که خواهد بود چون با وی نباشد نیک ساز

Боз чун раъии рафеъу ҳиммати саъди дувал

باز چون رأی رفیع و همت سعد دول

Рояти иқбол съдолмлкён шуд сарфароз

رایت اقبال سعدالملکیان شد سرفراز

Ҳам кунун бошад ки гардани бардагон аз амр ӯ

هم کنون باشد که گردن بردگان از امر او

Пеши даргоҳи ту оранд аз бен дандони ғоз

پیش درگاه تو آرند از بن دندان غاز

Бе ниёзони ҷҳонрои бози бинии пеш ӯ

بی نیازان جهانرا باز بینی پیش او

Бастау бигушодаи банди хизмату дасти ниёз

بسته و بگشاده بند خدمت و دست نیاز

Никхўоаҳ ӯ агар чун зар шавад иқбол ӯ

نیکخواه او اگر چون زر شود اقبال او

Дорад он қӯт ки он зарро бабради зери газ

دارد آن قوت که آن زر را ببرد زیر گاز

Бадсиголи давлат ӯгар з рӯй ва оҳан аст

بدسگال دولت او گر ز روی و آهن است

Ҳаст пеш ӯ чу зотши муму равғани дргдоз

هست پیش او چو زآتش موم و روغن درگداز

Гар буд бар тахти панҷаи пояи ҷои ҳосидаш

گر بود بر تخت پنجه پایه جای حاسدش

Бошад ӯро таҳти панҷаи пояи чоҳи шаст боз

باشد او را تحت پنجه پایه چاه شصت باز

Ҳоши ллаҳгар буд дар чоҳи ҷои носеҳаш

حاش لله گر بود در چاه جای ناصحش

Шаст бозӣ чоҳ дорад тахти панҷаи пояи боз

شصت بازی چاه دارد تخت پنجه پایه باز

Дояи вори аъдоӣ ӯро чархи чандон шер дод

دایه وار اعدای او را چرخ چندان شیر داد

То чу пистон гар шавад онгаҳ кунадашон шери боз

تا چو پستان گر شود آنگه کندشان شیر باز

Вақт он омад ки аъдоро бикӯбад сар чу сайр

وقت آن آمد که اعدا را بکوبد سر چو سیر

То якояк огаҳӣ ёбанд аз нархи пиёз

تا یکایک آگهی یابند از نرخ پیاز

Ҳосид ӯ гуфт коед ҳар Фрозирои нишеб

حاسد او گفت کاید هر فرازیرا نشیب

Носеҳ ӯ гуфт коед ҳар нишебиро фароз

ناصح او گفت کاید هر نشیبی را فراز

Аз пас умри дарозӣ кандар он паймон баданд

از پس عمر درازی کاندر آن پیمان بدند

Носеҳашро шуд забону даст бар ҳосиди дароз

ناصحش را شد زبان و دست بر حاسد دراز

Гуфт к-эии бадхоҳ съдолдўлаҳ мебинӣ ки гашт

گفت کای بدخواه سعدالدوله میبینی که گشت

Гуфт ман ҷад ва ҳақиқат гуфт ту ҳазлу муҷоз

گفت من جد و حقیقت گفت تو هزل و مجاز

Остони саъди давлатро зи олам қибла кун

آستان سعد دولت را ز عالم قبله کن

То дар иқбол съдолдўлаҳ ояд бар ту боз

تا در اقبال سعدالدوله آید بر تو باز

Хоки пои саъди давлати тўтёӣ чашм кун

خاک پای سعد دولت توتیای چشم کن

То шӯй бар чашм дар ӯ бидриғу покбоз

تا شوی بر چشم در او بیدریغ و پاکباز

эй худовандӣ ки бар садри худовандони ҷоҳ

ای خداوندی که بر صدر خداوندان جاه

Бадари садрӣ такя карда бар сарири ъзу ноз

بدر صدری تکیه کرده بر سریر عز و ناز

То ббошии бадари садри сарварон даҳр бош

تا بباشی بدر صدر سروران دهر باش

Дар сари калаки ту кори даҳрро манъу ҷавоз

در سر کلک تو کار دهر را منع و جواز

Дӯстону дшмнонрои обу оташ феъл бош

دوستان و دشمنانرا آب و آتش فعل باش

Бдсголонро бисӯз ва никхўоҳонро бисоз

بدسگالانرا بسوز و نیکخواهانرا بساز

То падед ояд биногваши бтонрои хати сабз

تا پدید آید بناگوش بتانرا خط سبز

Ҳамчу бар дебоӣ аз машки тотории тароз

همچو بر دیبای از مشک تاتاری طراز

Гоҳ бо зебои рухону гоҳ бо мшгини хатон

گاه با زیبا رخان و گاه با مشگین خطان

Ҷом май нӯш аз батон чину тотору тароз

جام می نوش از بتان چین و تاتار و طراز

То бигирад бози бозони каш хиромидани зи Кебек

تا بگیرد باز بازان کش خرامیدن ز کبک

То биомузади хиромони Кебеки бо?зидани зи боз

تا بیاموزد خرامان کبک بازیدن ز باز

Даст дар зулф чу чанги ёри ёри Кебеки зан

دست در زلف چو چنگ یار یار کبک زن

Вази шикори бӯса чун бозони басӯии Кебеки ёз

وز شکار بوسه چون بازان بسوی کبک یاز