эй бнзм оростан бо саъди Акбари ҳам нафас

ای بنظم آراستن با سعد اکبر هم نفس

Мадҳи съдолмлки масъӯди бен асъади гӯйу бас

مدح سعدالملک مسعود بن اسعد گوی و بس

Онкии нафаси нотиқа аз синаи арбоби назм

آنکه نفس ناطقه از سینه ارباب نظم

Баҳри силки мадҳ ӯ дар нафиси оради нафас

بهر سلک مدح او در نفیس آرد نفس

Садри олии раъии малики орои дастурӣ ки бар

صدر عالی رأی ملک آرای دستوری که بر

Пойгоҳи қадар ӯ кайвон надорад дастрас

پایگاه قدر او کیوان ندارد دسترس

Соҳиби одили бҳоءи аддӣн ки ҳаст аз дӯстӣ

صاحب عادل بهاء الدین که هست از دوستی

Шоқи машриқро чу шоҳи қоби қавсинро инс

شاق مشرق را چو شاه قاب قوسین را انس

Офтоби хусравонро сояи дастор ӯ

آفتاب خسروان را سایه دستار او

Чатри Фирўзисти фатҳу нусрати андари пеш ва пас

چتر فیروزیست فتح و نصرت اندر پیش و پس

Фари дидори ҳумоюнаш ба аз фар ҳамЭй

فر دیدار همایونش به از فر همای

Чун эй аз буму боз аз ҷғду тоўс аз магас

چون همای از بوم و باز از جغد و طاوس از مگس

Халқ дар бустони ҳалқаши ҳамчуи булбули хўшнўо

خلق در بستان حلقش همچو بلبل خوشنوا

Шукри шукраш ғизо карда чу тӯтӣ дар қафас

شکر شکرش غذا کرده چو طوطی در قفس

эй сарви садрӣ ки бар гоҳу сарири сарварӣ

ای سرو صدری که بر گاه و سریر سروری

Мисли ту садрӣ надидаст ва набинад чашми кас

مثل تو صدری ندید است و نبیند چشم کس

Осмон қадре ва то қадар ту дидаст осмон

آسمان قدری و تا قدر تو دید است آسمان

Осмонрои рӯз ва шаб онаст савдоу ҳавас

آسمانرا روز و شب آنست سودا و هوس

То кунӣ аз офтоби осмони заррини сипар

تا کنی از آفتاب آسمان زرین سپر

Вази ҳилоли осмон заррин кунӣ наъли фарс

وز هلال آسمان زرین کنی نعل فرس

Ҳаст дар мизони ҳлмт бе гаронии бўқбис

هست در میزان حلمت بی گرانی بوقبیس

Ҳаст бо мизони хашми ту ҷаҳаннам бе қбс

هست با میزان خشم تو جهنم بی قبس

Меҳри динору дирамро дар дили ту ҷой нест

مهر دینار و درم را در دل تو جای نیست

Ганҷи динор ва дирам нанаҳй бмҳри лоимс

گنج دینار و درم ننهی بمهر لایمس

Каъбаи ҳоҷати варону соилони даргоҳи тест

کعبه حاجت وران و سایلان درگاه تست

Куштаи мар ҳар мултамисро зу муҳассили мултамис

کشته مر هر ملتمس را زو محصل ملتمس

Фии алмислгар ҷон ширин хоҳад аз ту соилӣ

فی المثل گر جان شیرین خواهد از تو سائلی

Ҳаргизи андари чеҳраи ширин ту ноед ъбс

هرگز اندر چهره شیرین تو ناید عبس

Душмани ҷоҳи ту дар дил тирагӣ дорад чу шаб

دشمن جاه تو در دل تیرگی دارد چو شب

Неи ғалати дони онкии шаб ҳаргиз набошад бе ткс

نی غلط دان آنکه شب هرگز نباشد بی تکس

Гар наёрад нури шамъи меҳри ту дар пеши дил

گر نیارد نور شمع مهر تو در پیش دل

Шаб равад ӯро баҳр гомӣ бигирад даҳ асас

شب رود او را بهر گامی بگیرد ده عسس

Ҳркрои кин ту дорад дили сияҳ чун лӯбиё

هرکرا کین تو دارد دل سیه چون لوبیا

Аз ду санги оси ғам бепӯст гардад чун адас

از دو سنگ آس غم بی پوست گردد چون عدس

Дидаи ҳосиди бтў чун ғжб ангураст сурх

دیده حاسد بتو چون غژب انگور است سرخ

Дар лагадкӯби ънои бодаши ҷудои об аз ткс

در لگدکوب عنا بادش جدا آب از تکس

Дар санои маҷлиси маймуни ту маддоҳ ро

در ثنای مجلس میمون تو مداح را

Ноед андари дили малол ва дар забон ноед хирс

ناید اندر دل ملال و در زبان ناید خرس

Сӯзании асб қўоФӣ ронад дар майдони танг

سوزنی اسب قوافی راند در میدان تنگ

То хари хмхонаҳ беҳуда биҷунбанд ҷарас

تا خر خمخانه بیهوده بجنباند جرس

Чун набошад шоири мнҳўли кори шеъри дузд

چون نباشد شاعر منحول کار شعر دزد

Гӯ гузорад қофятро тнгноӣӣ дар ҳрс

گو گذارد قافیت را تنگنائی در حرس

Хас буд дар лафзи тозии кӯку андари шоирӣ

خس بود در لفظ تازی کوک و اندر شاعری

Кӯки зан бар сӯзанигар хуш бароед лафзи хас

کوک زن بر سوزنی گر خوش براید لفظ خس

Шоҳи малики оройро боиста чун бар раъии чашм

شاه ملک آرای را بایسته چون بر رأی چشم

Бадсиголи малик ӯро чун биравӣ дидаи хас

بدسگال ملک او را چون بروی دیده خس

Мулҳидон суннӣ шаванд андари табасгар мадҳи ту

ملحدان سنی شوند اندر طبس گر مدح تو

Ровӣ бозор хон хонд ббозори табас

راوی بازار خوان خواند ببازار طبس

То бқрони қиссаи асҳоби рас хонда шавад

تا بقرآن قصه اصحاب رس خوانده شود

Бе расани бодои бидонадяши ту андари қаъри рас

بی رسن بادا بداندیش تو اندر قعر رس