Манам манам зада дар дили зи ишқи ёри оташ

منم منم زده در دل ز عشق یار آتش

Гумон мабар ки як оташ ки садҳазори оташ

گمان مبر که یک آتش که صدهزار آتش

Чу нор шуд дилам аз ишқи нордони лаби дӯст

چو نار شد دلم از عشق ناردان لب دوست

Миёни дили ҳама чун донаҳои нори оташ

میان دل همه چون دانه های نار آتش

Ҳар офарӣда битарсад зи оташу дили ман

هر آفریده بترسد ز آتش و دل من

Ҳамеи хўҳди бдъои зоФридгори оташ

همی خوهد بدعا  زآفریدگار آتش

Агар на бар раҳ деваст биҳдаҳи дили ман

اگر نه بر ره دیو است بیهده دل من

Чаро чу дев кунад хираи ихтиёри оташ

چرا چو دیو کند خیره اختیار آتش

Хушаст оташи ишқи ману зини маънӣ

خوش است آتش عشق من و زین معنی

Ҳаме кунам бадали хеш бар нисори оташ

همی کنم بدل خویش بر نثار آتش

На дили қарори пазирад на дар дили оташи ишқ

نه دل قرار پذیرد نه در دل آتش عشق

Чаҳ беқарор диласт ва чаҳ бе қарори оташ

چه بی قرار دلست و چه بی قرار آتش

Дар оби дидау тоби дилам аз онкии Рахш

در آب دیده و تاب دلم از آنکه رخش

Чаҳ обдор гуласт ва чу тобдори оташ

چه آبدار گل است و چو تابدار آتش

зи дидау дили худ кисватии ҳамеи пӯшам

ز دیده و دل خود کسوتی همی پوشم

Чаҳ кисватӣ ки буд пуди обу тори оташ

چه کسوتی که بود پود آب و تار آتش

зи бскаҳ аз мижаи боРоми сиришки оташи гаван

ز بسکه از مژه بارم سرشک آتش گون

Гумон баранд ки дорам ҳамаи канори оташ

گمان برند که دارم همه کنار آتش

Дилам нгорпрстӣ гирифт бар рухи дӯст

دلم نگارپرستی گرفت بر رخ دوست

Буд сазои парастанданигор оташ

بود سزای پرستنده نگار آتش

Асири ишқ нигорӣ шудам бҷону бадал

اسیر عشق نگاری شدم بجان و بدل

Ки анбараст бадви зулф ва ду изори оташ

که عنبر است بدو زلف و دو عذار آتش

Нигор ман чу сари зулф бар изор занад

نگار من چو سر زلف بر عذار زند

Зананд гўӣӣ дар таббату ттори оташ

زنند گوئی در تبت و تتار آتش

Ҳадиси зулфу изору ттору таббат ро

حدیث زلف و عذار و تتار و تبت را

Бар оби монам ва дар зад баҳри чаҳор оташ

بر آب مانم و در زد بهر چهار آتش

Ҳадиси халқи худовандгор худ гӯям

حدیث خلق خداوندگار خود گویم

Ки буи машк диҳад ноидши бакори оташ

که بوی مشک دهد نایدش بکار آتش

Ҷаҳони ҷӯаду сахои ифтихори дайн ки кунад

جهان جود و سخا افتخار دین که کند

зи баҳр сӯхтани хасмаши ифтихори оташ

ز بهر سوختن خصمش افتخار آتش

Алӣ ки ҳамчуи худованд зулфиқор занад

علی که همچو خداوند ذوالفقار  زند

Бҷону ҷисми аду дар зи зулфиқори оташ

بجان و جسم عدو در ز ذوالفقار آتش

Бузургворӣ каз боди хашму ҳайбат ӯ

بزرگواری کز باد خشم و هیبت او

Фурӯ шавад бадали хоки оби вори оташ

فرو شود بدل خاک آب وار آتش

Оё сипеҳри мъолӣ ки аз сиёсати ту

آیا سپهر معالی که از سیاست تو

Ҳамеи хўҳд гуҳ бошам ту зинҳор оташ

همی خوهد گه باشم تو زینهار آتش

зи рашки ҳиммати олӣат ҳар замони бнФир

ز رشک همت عالیت هر زمان بنفیر

Сӯй асир фирист ҳамеи шарори оташ

سوی اثیر فرست همی شرار آتش

Аз онкӣ то бкФи зарфишон ту монад

از آنکه تا بکف زرفشان تو ماند

Ҳаме ҷудо кунад аз худ зари айёри оташ

همی جدا کند از خود زر عیار آتش

Взонкаҳ то нпзди хоми душмани ту

وزآنکه تا نپزد خام دشمن تو

Буд дар оҳану дрснги устувори оташ

بود در آهن و درسنگ استوار آتش

зи баҳр сӯхтани хасми ту дар оҳану санг

ز بهر سوختن خصم تو در آهن و سنگ

Агар чаҳ ҳаст ниҳон гардад ошкори оташ

اگر چه هست نهان گردد آشکار آتش

Ксикаҳи гирди худ аз ҳишмати ту доира кард

کسیکه گرد خود از حشمت تو دایره کرد

Туфӣ бадв нарасадгар ҳамаи диёри оташ

تفی بدو نرسد گر همه دیار آتش

Бдўлти ту сёўхши вори бргзрд

بدولت تو سیاوخش وار برگذرد

Ки хуй наёрад бар мураккаби савори оташ

که خوی نیارد بر مرکب سوار آتش

Бгрму сард замонаш биёзмоед чарх

بگرم و سرد زمانش بیازماید چرخ

Чу бар ямин будаш об ва бар ясори оташ

چو بر یمین بودش آب و بر یسار آتش

Гар аз табории иктни дам аз хилоф ту зад

گر از تباری یکتن دم از خلاف تو زد

ДроФкнди баҳамаи дӯдау табори оташ

درافکند بهمه دوده و تبار آتش

Дами хилофи ту ночизашон кунад бидамӣ

دم خلاف تو ناچیزشان کند بدمی

Барони сифат ки дроФтди бмрғзори оташ

برآن صفت که درافتد بمرغزار آتش

Бзири сояи сарвӣ ки душман ту нишаст

بزیر سایه سروی که دشمن تو نشست

Занад дурахш дарон сарви ҷӯйбори оташ

زند درخش دران سرو جویبار آتش

Гули баҳор ки брмидҳди бдшмни ту

گل بهار که برمیدهد بدشمن تو

Чу хор гардад вондр фитад бухори оташ

چو خار گردد واندر فتد بخار آتش

Замонаи дасти ҳасуди ту бишиканад чу чанор

زمانه دست حسود تو بشکند چو چنار

Каз ӯ саховат ноед чу аз чанори оташ

کز او سخاوت ناید چو از چنار آتش

Ҳамеша то набӯд боду хокро бҷҳон

همیشه تا نبود باد و خاک را بجهان

з рӯй табъи ҷаҳони оби ҷуфту ёри оташ

ز روی طبع جهان آب جفت و یار آتش

Збоди сории хасми ту боди рафтаи бхок

زباد ساری خصم تو باد رفته بخاک

Дар оби дида шудаи ғарқ ва дар канори оташ

در آب دیده شده غرق و در کنار آتش

Бдонгҳӣ ки ту гулбарги комкор гарӣ

بدانگهی که تو گلبرگ کامکار گری

Бар ӯ фишонда чу гулбарги комкори оташ

بر او فشانده چو گلبرگ کامکار آتش