МФкн ба ғамза бар дили маҷрӯҳи ман намак

مفکن به غمزه بر دل مجروح من نمک

Вази ман ба қуллаи сари макаш эй қиблаи намак

وز من به قله سر مکش ای قبلهٔ نمک

Донам каз оби гарми ду чашмам ба як замон

دانم کز آب گرم دو چشمم به یک زمان

Бгдозӣ аз ҳамаи шукрӣ ё ҳамаи намак

بگدازی از همه شکری یا همه نمک

эй тарки моҳи чеҳра чаҳ бошад агар шабӣ

ای ترک ماه‌چهره چه باشد اگر شبی

Ое ба ҳуҷраи ману гӯйии қтқи грк

آیی به حجرهٔ من و گویی قتق گرک

То ман ба нури моҳи ту шабро барам ба рӯз

تا من به نور ماه تو شب را برم به روز

Зон пеш каз смўр ба маи дркшии илк

زان پیش کز سمور به مه درکشی یلک

То аз ту як ба як шавадам коми дили раво

تا از تو یک به یک شودم کام دل روا

Кам кам ба коми дрФкнми хомаи тбк

کم کم به کام درفکنم خامهٔ تبک

Гар пеши гули кашами каллаи мшкбўии ту

گر پیش گل کشم کله مشکبوی تو

Бар ман калак мазан ки наяндешам аз калак

بر من کلک مزن که نیندیشم از کلک

Гул рӯй туркӣ ва ман агар тарк нестам

گل‌روی ترکی و من اگر ترک نیستم

Донам бад-ӣни қадар ки ба туркӣаст гули ҳҷк

دانم بدین قدر که به ترکی‌ست گل، چچک

Аз чашмам ар бар он ҳҷк ту чакад сиришк

از چشمم ار بر آن چچک تو چکد سرشک

Туркӣ макун ба куштани ман бармакаш наҷак

ترکی مکن به کشتن من برمکش نجک

Кони гули бад-ӣни сиришки пазиради ҷамолу зеб

کآن گل بدین سرشک پذیرد جمال و زیب

Чун боғи илми шофиӣ аз тоҳири ълк

چون باغ علم شافعی از طاهر علک

Фарзонаи фахри дайн ки шуд аз аҳли дайни хитоб

فرزانه فخر دین که شد از اهل دین خطاب

К-эии одамӣ ба сӯрат ва бо сирати малик

کای آدمی به صورت و با سیرت ملک

эй чун малик ба сират ва аз сӯрати одамӣ

ای چون ملک به سیرت و از صورت آدمی

Ҳам одамӣ ва ҳам мулкӣ ё з ҳар ду як

هم آدمی و هم ملکی یا ز هر دو یک

Дар дайни тоҳирии мулкии лои шарики ?ла

در دین طاهری ملکی لا شریک له

Кас дар фунуни фазлу ҳунари лои шарики лак

کس در فنون فضل و هنر لا شریک لک

Дерии сет то раёсати асҳобро ба ҳақ

دیری‌ست تا ریاست اصحاب را به حق

Андари китобхона аслоф туаст Чехия

اندر کتابخانهٔ اسلاف توست چک

Ту дар чикони зи лафз бар аҳбоб ваяш бош

تو در چکان ز لفظ بر احباب ویش باش

Гӯ бар рухи маъодии ту хӯни дидаи Чехия

گو بر رخ معادی تو خونِ دیده چک

Ояд савоб ҳарчӣ ту гӯйӣу хасм ро

آید صواب هرچه تو گویی و خصم را

Ёр ӯ зҳрӣӣ ки кунад ҳечгуна ҳак

یار او زهرئی که کند هیچگونه حک

Бар оташи назари дили зирактарин хасм

بر آتش نظر دل زیرک‌ترین خصم

Ҷӯшӣ бар он қиёс ки дар зери бомҷк

جوشی بر آن قیاس که در زیر بامجک

Ҳар ҳуҷҷатӣ ки гуфт бадв рад кунӣу боз

هر حجتی که گفت بدو رد کنی و باز

Андари даҳон наяш чу гули муҳра дар тФк

اندر دهان نهیش چو گل‌مهره در تفک

Бисёр илмҳост ки он хос мар турост

بسیار علم‌هاست که آن خاص مر تراست

Беруни илми шаръ ки бо халқи муштарак

بیرون علم شرع که با خلق مشترک

Донад ҳар онкии бозшиносади шак аз яқин

داند هر آنکه بازشناسد شک از یقین

Кандар бузургворӣ ту нест ҳеҷ шак

کاندر بزرگواری تو نیست هیچ شک

Гар бар шрнгу шнги взўи боди лутфи ту

گر بر شرنگ و شنگ وزو باد لطف تو

Дар ҳоли шаҳд ва шукр гардад шрнгу шнк

در حال شهد و شکر گردد شرنگ و شنک

Гар буии халқи ту ба ҷанг бргзр кунад

گر بوی خلق تو به جنگ برگذر کند

Насрини тозаи брдмд азтарӣ ҳнк

نسرین تازه بردمد از تری حنک

Вари бори ҳалами ту ба замини брнҳди худоӣ

ور بار حلم تو به زمین برنهد خدای

Мӯӣ бшизаҳ бификанад аз гов ва аз смк

موی بشیزه بفکند از گاو و از سمک

Тӯфон ғам бидон нарасад кӯ ба Авни ту

طوفان غم بدان نرسد کو به عون تو

Худро сафина созад чун Нӯҳ бар фалак

خود را سفینه سازد چون نوح بر فلک

Зоири зи бас ки заргарад аз кафи роди ту

زایر ز بس که زرگرد از کف راد تو

Дорад ба зарнигори кафи хеш чун маҳак

دارد به زرنگار کف خویش چون محک

Ёбад зи ту ҷавоби нъми соили нъм

یابد ز تو جواب نعم سائل نعم

Аз пер сол ёфта то Тифли шери мак

از پیر سال یافته تا طفل شیر مک

Бо ҳар касе ки дасти ниёзӣ ба ту намӯд

با هر کسی که دست نیازی به تو نمود

Эҳсон кунӣ вуҷӯди намое ба мо малик

احسان کنی وجود نمایی به ما ملک

Нури дили ту аз карам ва бар ва мардумӣ аст

نور دل تو از کرم و بر و مردمی است

Чунон ки нури дидаи мардум ба мардумак

چونان که نور دیدهٔ مردم به مردمک

Қодири дилат малол наёяд зи шеъри ман

قادر دلت ملال نیاید ز شعر من

Ҳолеи бимонаму бабрами жож бе вдк

حالی بمانم و ببرم ژاژ بی ودک

То бар фалаки буруҷ буд вндр ӯ нуҷум

تا بر فلک بروج بود وندر او نجوم

Чунон ки дар замини кӯр ва дар кӯри силк

چونان که در زمین کُوَر و در کُوَر سلک

Рӯй замини зи фари ту зинатпазир бод

روی زمین ز فر تو زینت‌پذیر باد

Чунон ки аз нуҷуму зи шамсу қамари фалак

چونان که از نجوم و ز شمس و قمر فلک

Ту бар шуда ба ҷинати шодии дарҷи дарҷ

تو بر شده به جنت شادی درج درج

Душмани фитода дар сқри ғами дараки дарак

دشمن فتاده در سقر غم درک درک

Санҷоби гавани сипеҳри Фтки ҷӯи адуат ро

سنجاب‌گون سپهر فتک جو عدوت را

Пероста ба қаҳр чу санҷоб ва чун Фтк

پیراسته به قهر چو سنجاب و چون فتک