Чаро кунад басари зулфаки ту гули сипарӣ

چرا کند بسر زلفک تو گل سپری

Чу кард боядаш аз боди пеши гули сипарӣ

چو کرد بایدش از باد پیش گل سپری

зи буии зулфи туу рангу буии гули псро

ز بوی زلف تو و رنگ و بوی گل پسرا

Шигифт нест ки гирданд машку гули сипарӣ

شگفت نیست که گردند مشک و گل سپری

Гули рух ту надонам чаро ҳаме созад

گل رخ تو ندانم چرا همی سازد

Бигард моҳ бар аз машки ноби ҳалқа гарӣ

بگرد ماه بر از مشک ناب حلقه گری

Ки то ба байнами зулфи туу бгрими зиҳ

که تا به بینم زلف تو و بگریم زه

Бад-ӣни шиканҷи пазирӣ бадасту ҳалқаи варӣ

بدین شکنج پذیری بد است و حلقه وری

Чаҳ вақти бӯсаи даҳум бар гули ду оризи ту

چه وقت بوسه دهم بر گل دو عارض تو

Гирифтаи ҳалқаи зулфи ту лолаи барги трӣ

گرفته حلقه زلف تو لاله برگ طری

Маро чаҳ Зуҳрау ёроии ин сухан бошад

مرا چه زهره و یارای این سخن باشد

Газоф лофӣ гуфтам бад-ӣни кушодаи дарӣ

گزاف لافی گفتم بدین گشاده دری

Чаро писанд надорам зи лаъиби зулфу рахт

چرا پسند ندارم ز لعب زلف و رخت

Ғазали сроӣӣ бар ҳар давони блФзи дарӣ

غزل سرائی بر هر دوان بلفظ دری

зи баси азизӣ ва бе бокӣ эй писар гӯям

ز بس عزیزی و بی باکی ای پسر گویم

Бҷони банда ё бҷони бандаи дарӣ

بجان بنده یا بجان بنده دری

Ҳазор бор бигӯям ки рози ишқи туро

هزار بار بگویم که راز عشق ترا

Ниҳон кунам накунам бедилӣу пардаи дарӣ

نهان کنم نکنم بیدلی و پرده دری

Чу бедилони басари кори хеши бози рӯм

چو بیدلان بسر کار خویش باز روم

Чу ногаҳони басари кӯии бандаи даргузарӣ

چو ناگهان بسر کوی بنده درگذری

Фироқи ту асФо гӯй кард халафӣ ро

فراق تو اسفا گوی کرد خلفی را

Бдонсбб ки зи Юсуфи басии ту хўбтрӣ

بدانسبب که ز یوسف بسی تو خوبتری

Балоу фитнау бедод ту гирифт ҷаҳон

بلا و فتنه و بیداد تو گرفت جهان

Пас эй писари ту ситамкора чаро умрӣ

پس ای پسر تو ستمکاره چرا عمری