Ёри марои хати бунафшаи зори баромад

یار مرا خط بنفشه زار برآمد

Буии бунафшаи зи хади ёри баромад

بوی بنفشه ز خد یار برآمد

Ёри сар аз шарм чун бунафшаи фурӯи барад

یار سر از شرم چون بنفشه فرو برد

Гирди гулаш то бунафшаи зори баромад

گرد گلش تا بنفشه زار برآمد

Бар дилам аз зулфи биқрорши икчнд

بر دلم از زلف بیقرارش یکچند

Ишқ фурӯд омаду қарори баромад

عشق فرود آمد و قرار برآمد

Бо сар зулфаш нагашта кори биксў

با سر زلفش نگشته کار بیکسو

Хат чаҳ бало буд ва бар чаҳ кори баромад

خط چه بلا بود و بر چه کار برآمد

Сабзаи бъолми зи ту баҳор барояд

سبزه بعالم ز تو بهار برآید

Бар лаб ӯ сабза бе баҳори баромад

بر لب او سبزه بی بهار برآمد

Оризи он бути фурӯғи нор ҳаме дошт

عارض آن بت فروغ نار همی داشت

Хат чу дӯд аз фурӯғи нори баромад

خط چو دود از فروغ نار برآمد

Нори длФрўз ӯ бадвади бипушад

نار دلفروز او بدود بپوشد

Вази дили пурсӯзи ман шарори баромад

وز دل پرسوز من شرار برآمد

Гуфт ки аз дастбанди ишқи ту ҷустам

گفت که از دستبند عشق تو جستم

Кам хати озодӣ аз изори баромад

کم خط آزادی از عذار برآمد

Гуфт ки дар пои доми ҷавр ту мондам

گفت که در پای دام جور تو ماندم

Гарна яке хат ки сад ҳазор баромад

گرنه یکی خط که صد هزار برآمد

Зулфи ту бисёр кард ҷаври бмн бар

زلف تو بسیار کرد جور بمن بر

Хати ту аз баҳри аътзори баромад

خط تو از بهر اعتذار برآمد

Кори ман аз ишқи он нигор биёрост

کار من از عشق آن نگار بیاراست

Кони хати мрғўл чуннигор баромад

کان خط مرغول چون نگار برآمد

Чун бҷмолнигор худ нгридм

چون بجمال نگار خود نگریدم

Маи бишумори даҳ ва чаҳор баромад

مه بشمار ده و چهار برآمد