Хусрави оли амирон эй амирони сухан

خسرو آل امیران ای امیران سخن

Дар саноу мадҳи ту равшани дилу равшани замир

در ثنا و مدح تو روشن دل و روشن ضمیر

Садри дарёи дили низоми аддӣн ки бошад аз қиёс

صدر دریا دل نظام الدین که باشد از قیاس

Пеши дарёии дили биҳди ту , дарёи ғадир

پیش دریای دل بیحد تو، دریا غدیر

эй бедили симу зар аз ғояти ҷӯаду карам

ای بیدل سیم و زر از غایت جود و کرم

Дасти роди ти зи пои афтодагонро дастгир

دست راد ت ز پا افتادگان را دستگیر

Поят ар ранҷур шуд аз сӯзани заррини рикоб

پایت ار رنجور شد از سوزن زرین رکاب

Икдўи рӯзи осӯдаи шӯ бар гӯшаи симини сарир

یکدو روز آسوده شو بر گوشه سیمین سریر

Чун зи дасти роди ту халқи ҷаҳон дар роҳатанд

چون ز دست راد تو خلق جهان در راحتند

Дасти худ бар пои худ на то шӯии роҳат пазир

دست خود بر پای خود نه تا شوی راحت پذیر

То бхоки пои ту савганд мо бошад дуруст

تا بخاک پای تو سوگند ما باشد درست

Бар замини бхроми хуш , то гардадат саҳлу исир

بر زمین بخرام خوش، تا گرددت سهل و یسیر