Ҳакими нӯздаҳ чун бист ва ҳафтагон бинад

حکیم نوزده چون بیست و هفتگان بیند

Ҳамон замони ду сӣ андари навад замон бинад

همان زمان دو سی اندر نود زمان بیند

Бидон замон нашавад длшкстаҳ аз паии он

بدان زمان نشود دلشکسته از پی آن

Ки суди хеши саросар дар он зиён бинад

که سود خویش سراسر در آن زیان بیند

Ҳакими нӯздаҳ дар об ва оина нигарад

حکیم نوزده در آب و آینه نگرد

Ки то зи сӯрати хеши андар ӯ нишон бинад

که تا ز صورت خویش اندر او نشان بیند

Ба оина нигарад хари фарох . . . Н бинад

به آینه نگرد خر فراخ . . . ن بیند

Ба об вар нигарад зишт қлтбон бинад

به آب ور نگرد زشت قلتبان بیند

Ту деви бинӣу Иблиси нақш бар девор

تو دیو بینی و ابلیس نقش بر دیوار

Дар обу оина ӯ хештан чунон бинад

در آب و آینه او خویشتن چنان بیند

Ҳаким нӯздаҳ дорад яке калон . . . рай

حکیم نوزده دارد یکی کلان . . . ری

Вале чу пас нигарад дар миён рон бинад

ولی چو پس نگرد در میان ران بیند

Ҳакими нӯздаҳи перонаи сар бпст шавад

حکیم نوزده پیرانه‌سر بپست شود

Гуҳӣ ки аз пас худ ганда ҷавон бинад

گهی که از پس خود گنده جوان بیند

Ҳакими нӯздаҳро иллатӣ падед омад

حکیم نوزده را علتی پدید آمد

Ки роҳат аз сари колФтаҳ калон бинад

که راحت از سر کالفته کلان بیند

Ба ҳӯшёрӣ шарм оядаш бхсбди маст

به هوشیاری شرم آیدش بخسبد مست

зи тоби хези мар ӯро чу нотавон бинад

ز تاب خیز مر او را چو ناتوان بیند

Гурзи бад ба ӯ дар наад чунон ки сазад

گرز بد به او در نهد چنان که سزد

Ба ройгонон кардан чу ройгон бинад

به رایگانان کردن چو رایگان بیند

зи хоби мастии ногуҳи ҷаҳон ҷаҳон гардад

ز خواب مستی ناگه جهان جهان گردد

Миёни рон дар . . . Н ҷӯяд ва ҷаҳон бинад

میان ران در . . . ن جوید و جهان بیند

Дареғи марди ҳакимӣ ки тонро пас пушт

دریغ مرد حکیمی که تان را پس پشت

Ҳамора чун дар дарвоза пштбон бинад

هماره چون در دروازه پشتبان بیند

Падед бошад чун офтобу мари худ ро

پدید باشد چون آفتاب و مر خود را

Ба зери сояи тори андарун ниҳон бинад

به زیر سایه تار اندرون نهان بیند

Ҳиллад ба шаҳри Хуҷанди андарун ба танҳоӣ

هلد به شهر خجند اندرون به تنهایی

Вази он ба гирди Самарқанд достон бинад

وز آن به گرد سمرقند داستان بیند

Чу шеър гуяд он хӯрдаи хрзаҳи ҳукамо

چو شعر گوید آن خورده خرزه حکما

Фузуни зи нӯздаҳи ман гӯа дар даҳон бинад

فزون ز نوزده من گوه در دهان بیند

Ба ҳалқа шуъаро барбаред бояд чун

به حلقه شعرا بربرید باید چون

Ҳакими нӯздаҳи худро дар он миён бинад

حکیم نوزده خود را در آن میان بیند

Работ . . . ри ғарибон ва шаҳрён созад

رباط . . . ر غریبان و شهریان سازد

Фарох . . . Нро каз давр корвон бинад

فراخ . . . ن را کز دور کاروان بیند

Ман ар ғариби хўҳм буд аз пас як моҳ

من ار غریب خوهم بود از پس یک ماه

Бидон работи маро низ миҳмон бинад

بدان رباط مرا نیز میهمان بیند

Ба саргаронӣ бархезад аз калонӣ . . . Н

به سرگرانی برخیزد از کلانی . . . ن

Сабки бхсбд чун сурх саргарон бинад

سبک بخسبد چون سرخ سرگران بیند

Ҳиҷои ман чу бихонад фузуни з девонӣ аст

هجای من چو بخواند فزون ز دیوانی است

Гарон надорад ва бар ман дигар змон бинад

گران ندارد و بر من دگر ضمان بیند