Ин хоҷаи зодагон ки дарин шаҳр ва барзананд

این خواجه‌زادگان که درین شهر و برزنند

Марданд мари занонро лекин маро зананд

مردند مر زنان را لیکن مرا زنند

Зини гӯна мўлънд бароварду баради ман

زین گونه مولعند برآورد و برد من

Казашон зибр фурӯ назанам зер ва барзананд

کزشان زبر فرو نزنم زیر و برزنند

Хуршеди чархи шефта бар рӯишон валек

خورشید چرخ شیفته بر رویشان ولیک

Аз пушти шефта бар соя мананд

از پشت شیفته بر سایه منند

Ман марди марди гоиму кини андари афканам

من مرد مرد گایم و کین اندر افکنم

Эшон ҳманди мард валикин барафкананд

ایشان همند مرد ولیکن برافکنند

Нимўри ман чу омили шуғл ливота аст

نیمور من چو عامل شغل لواطه است

Ин кӯдакон чу мол гузорон барзананд

این کودکان چو مال گذاران برزنند

Бар . . . Нишони ҷбоити равғангарони ниҳод

بر . . . نشان جبایت روغنگران نهاد

Кнҷораҳ додаанд ва ба тадбир равғананд

کنجاره داده‌اند و به تدبیر روغنند

То . . . ри ман бисоти пилосин бгстрид

تا . . . ر من بساط پلاسین بگسترید

Ин кӯдакони пилос ба . . . Н бар ҳаме тананд

این کودکان پلاس به . . . ن بر همی تنند

Зини Таҳамтанӣ ки ҳаст аз эшон ба назд ман

زین تهمتنی که هست از ایشان به نزد من

Ҳамчун мхнснд агар чаҳ Таҳамтананд

همچون مخنثند اگر چه تهمتنند

Аз хати нўдмидаҳ чаро ин ба хат шудан

از خط نودمیده چرا این به خط شدن

Гар кӯдакони зирак бо ҳила ва фананд

گر کودکان زیرک با حیله و فنند

Ангушти нарму нохун тезаст ҷумла ро

انگشت نرم و ناخن تیز است جمله را

Дастур дода ман ки бароранду бркннд

دستور داده من که برآرند و برکنند

Хирман ба бод додан расмаст ва ме диҳанд

خرمن به باد دادن رسم است و می‌دهند

. . . Нҳо ба бод зон ки ба . . . Нҳо чу хирмананд

. . . ن‌ها به باد زان که به . . . ن‌ها چو خرمنند

Мардонаи ман казин скўинҷаҳи рехта

مردانه من کزین سکوینجه ریخته

Хирман кунам ба бод ки ар ҷоаш ки кунанд

خرمن کنم به باد که ار جاش که کنند

эй баси ксо ки аз паии ин зирдомнӣ

ای بس کسا که از پی این زیردامنی

НиФаҳ фурӯ кашида ва барчӣда домананд

نیفه فرو کشیده و برچیده دامنند

Чун марзашон ба гардани гурзи андари афканам

چون مرزشان به گردن گرز اندر افکنم

Кӯли афканам агар чаҳ гулӯи гирд ва гардананд

کول افکنم اگر چه گلو گرد و گردنند

Чун ман бФоҷрии писарон дар мФоҷрӣ

چون من بفاجری پسران در مفاجری

Ҳамчун чароғ дар шаб торик равшананд

همچون چراغ در شب تاریک روشنند

. . . Нишон шудаст чун лагани шамъи кавкабӣ

. . . نشان شدست چون لگن شمع کوکبی

Вондри ҷавоби ин ҳама лоланду алкннд

واندر جواب این همه لالند و الکنند

Ҳамчун чароғ пила нигараданд сарфароз

همچون چراغ پله نگردند سرفراز

Зеро ки захм ёфта чун . . . Н ҳовананд

زیرا که زخم یافته چون . . . ن هاونند

Зон деги симгун ки миёни рон ҳар яке аст

زان دیگ سیمگون که میان ران هر یکی است

Холӣгарони дузди сбкдсти римннд

خالیگران دزد سبکدست ریمنند

Ҳар чандашон фурӯ кунам олоти дуғи пой

هر چندشان فرو کنم آلات دوغ پای

Эшон бурундиҳанда дурустӣ ва арзананд

ایشان برون دهنده درستی و ارزنند

Ҳастам бар онкӣ . . . ри нуҳуми пеши лутён

هستم بر آنکه . . . ر نهم پیش لوطیان

То ҷумлаи ҷумларо бихӯранду брокннд

تا جمله جمله را بخورند و براکنند

Вонгаҳ бар онкии рашки барад зу сутун . . . р

وانگه بر آنکه رشک برد زو ستون . . . ر

Худашон адаб кунам ки бдзднд ва башикананд

خودشان ادب کنم که بدزدند و بشکنند

Давр аз шумо ва мо ки ба . . . Рай чу . . . ри ман

دور از شما و ما که به . . . ری چو . . . ر من

Харро ба зер дам нахланду нёрннд

خر را به زیر دم نخلند و نیارنند

Ҳаст ин ҷавоби онкии сенае ба назм кард

هست این جواب آنکه سنایی به نظم کرد

Ин аблаҳон ки бесабабӣ душман мананд

این ابلهان که بی‌سببی دشمن منند