Аз қиссаи дӯшинаи ман то ки худованд

از قصه دوشینه من تا که خداوند

Огоҳ шавад май бсроими суханӣ чанд

آگاه شود می‌بسرایم سخنی چند

Дӯшина мароанда он номдаҳи фарзанд

دوشینه مرا انده آن نامده فرزند

Барбаст ба сад банд ва фурӯ дошт ба сад банд

بربست به صد بند و فرو داشت به صد بند

То субҳ ба ман хайл хаёлот фиристод

تا صبح به من خیل خیالات فرستاد

Ноомадаи Маҳмӯди ман он ҷону ҷигари банд

ناآمده محمود من آن جان و جگر بند

намерафт ва меомад дили ман то ба гуҳи субҳ

می‌رفت و می‌آمد دل من تا به گه صبح

Чун бонги саг аз сайр ба гармои Самарқанд

چون بانگ سگ از سیر به گرمای سمرقند

Май барад ва меоварад ҷавонӣу паёмӣ

می‌برد و می‌آورد جوانی و پیامی

Ман зу ба паёмӣу ҷавобӣ шудаи хўрснд

من زو به پیامی و جوابی شده خورسند

Оварад паёмӣ ки бақои падарами бод

آورد پیامی که بقای پدرم باد

Чандон ки шуморанда надонад ададаш чанд

چندان که شمارنده نداند عددش چند

Додмш бидон ҷону ҷигарбанди ҷавобӣ

دادمش بدان جان و جگربند جوابی

Сад ҷони падари боди абои ҷони ту пайванд

صد جان پدر باد ابا جان تو پیوند

Оварад паёмӣ ки ҳаме гуяд модар

آورد پیامی که همی‌گوید مادر

Тоби ту зи дили бех вафодорӣ барканд

تاب تو ز دل بیخ وفاداری برکند

Додмши ҷавобӣ ки бигӯ боби ман эй моам

دادمش جوابی که بگو باب من ای مام

Дар синаи ҳамаи тухми вафоӣ ту пароканд

در سینه همه تخم وفای تو پراکند

Оварад паёмӣ ва чунин гуфт дигар бор

آورد پیامی و چنین گفت دگر بار

Тарсам ки ғуломи бозаи шӯй эй падар варанд

ترسم که غلام بازه شوی ای پدر ورند

Додмши ҷавобӣ ки матарс аз қабл онк

دادمش جوابی که مترس از قبل آنک

Шуд баста ба ман бар дар он кор ба савганд

شد بسته به من بر در آن کار به سوگند

Оварад паёмӣ ки набояд ки хурӣ май

آورد پیامی که نباید که خوری می

Мстки шӯйу арбадаи оғозӣу тарфанд

مستک شوی و عربده آغازی و ترفند

Додмши ҷавобӣ ки з бе сикии ӣнҷо

دادمش جوابی که ز بی سه‌یکی اینجا

Як маст набояд ба ду ҳушёру хирадманд

یک مست نباید به دو هشیار و خردمند

Оварад паёмӣ ки зи мо то ту бирафтӣ

آورد پیامی که ز ما تا تو برفتی

Бе ту шбкии модари ман бистар нафиканд

بی تو شبکی مادر من بستر نفکند

Додмши ҷавобӣ ки чаҳ миннат ки маро низ

دادمش جوابی که چه منت که مرا نیز

Бе модари ту ҳеҷ нхсбиди Фрокнд

بی مادر تو هیچ نخسبید فراکند

Оварад паёмӣ ки шукр танагӣ оварад

آورد پیامی که شکر تنگی آورد

То боз гирифтӣ з . . . си модари ман ланд

تا باز گرفتی ز . . . س مادر من لند

Додмши ҷавобӣ ки ба як шаб ки биёям

دادمش جوابی که به یک شب که بیایم

Чандонаш ба . . . ӣам ки намонад дару дарбанд

چندانش به . . . یم که نماند در و دربند

Оварад паёмӣ ки зи мо то ту бирафтӣ

آورد پیامی که ز ما تا تو برفتی

Дар хонаи мо ҳеҷ на дӯдаст ва на ҷрғнд

در خانه ما هیچ نه دود است و نه جرغند

Додмши ҷавобӣ ки макун сарзанишам беш

دادمش جوابی که مکن سرزنشم بیش

Каз неъмати алвони хўҳми он хонаи дрокнд

کز نعمت الوان خوهم آن خانه درآکند

Оварад паёмӣ ки ба мо барги зимистон

آورد پیامی که به ما برگ زمستان

Нафарист ва зон пас ба ҳамаи олами брхнд

نفرست و زان پس به همه عالم برخند

Додмши ҷавобӣ ки биорам чу биёбам

دادمش جوابی که بیارم چو بیابم

Даҳ сола навой ту ба як ҷӯади худованд

ده ساله نوای تو به یک جود خداوند

Тоҷи сари содоти ҳусайни умри онкў

تاج سر سادات حسین عمر آنکو

Пайғамбари ҳақи рости гиромитар фарзанд

پیغمبر حق راست گرامی‌تر فرزند