Омад писари деви бўолъто ро
آمد پسر دیو بوالعطا را
Қимат шуд азу дар пурбаҳо ро
قیمت شد ازو در پربها را
Ореи шабаҳи оради баҳои гуҳар ро
آری شبه آرد بها گهر را
Иззати дирами норавои раво ро
عزت درم ناروا روا را
Чун абрӯ шабаст он палиди зода
چون ابرو شب است آن پلید زاده
Аз зулмату нури ин ду подшо ро
از ظلمت و نور این دو پادشا را
Зон дод ки то девро бенанд
زان داد که تا دیو را بینند
Лоҳўл бакор доранду дуо ро
لاحول بکار دارند و دعا را
Шӯяш басар хон момкши барад
شویش بسر خوان مامکش برد
На аз паии роҳати бал аз бало ро
نه از پی راحت بل از بلا را
То сӯрати нонро кунад фаромӯш
تا صورت نان را کند فراموش
Аз хӯрдани члиўи лӯбиё ро
از خوردن چلیو لوبیا را
То шӯр биафтадат ҳаме дар сар
تا شور بیفتدت همی در سر
Яксар бихӯрад як шўрбо ро
یکسر بخورد یک شوربا را
Гӯйанд ки дар кӯҳсорҳо ҳаст
گویند که در کوهسارها هست
Аз бехи гё хӯрдани авлиё ро
از بیخ گیا خوردن اولیا را
Монандаи авлиё нахоҳад шудан
ماننده اولیا نخواهد شدن
Аз ёва хӯрдани хари гё ро
از یاوه خوردن خر گیا را
Икрўзаҳи дарин суру мизбонӣ
یکروزه درین سور و میزبانی
Комади басари он деви биўФо ро
کامد بسر آن دیو بیوفا را
Омад басари мо давону пӯён
آمد بسر ما دوان و پویان
Гуфто ки басӣ ҷустаам шумо ро
گفتا که بسی جسته ام شما را
То даъвату сур маро бинад
تا دعوت و سور مرا بیند
Яксар ҳамаи расму ниҳоди мо ро
یکسر همه رسم و نهاد ما را
Хоҷаи бадарамро мдиҳи гўӣид
خواجه بدرم را مدیح گوئید
Зу чашм бидоред мари ъторо
زو چشم بدارید مر عطارا
Гуфтеми ?ҳулло ва сипос дорем
گفتیم هلا و سپاس داریم
Гўӣим дар ӯ мадҳату сано ро
گوئیم در او مدحت و ثنا را
Не аз паии он то барем слт
نی از پی آن تا بریم صلت
Лекини зи паии бози пас ҳиҷо ро
لیکن ز پی باز پس هجا را
Рафтем дар он боғ то бубинам
رفتیم در آن باغ تا ببینم
Он даъват бенон ва бо ро
آن دعوت بی نان و با را
Андари раду андари маҳалат ӯ
اندر رد و اندر محلت او
Насупурда бар роҳи рӯ чаро ро
نسپرده بر راه رو چرا را
Посухи туроашону пои кӯбон
پاسخ تراشان و پای کوبان
Зону зада ҳмсоҷи авлиё ро
زانو زده همساج اولیا را
Дидем яке хон мояи ҷуста
دیدیم یکی خوان مایه جسته
Аз баҳри худо ва аз паии ъашо ро
از بهر خدا و از پی عشا را
Овехта зу нони решаи реша
آویخته زو نان ریشه ریشه
Монанди дарахти дъори воро
مانند درخت دعار وارا
Мутриби з бар хон боистодаҳ
مطرب ز بر خوان بایستاده
?иҷони ман эй нон задӣ дуо ро
ایجان من ای نان زدی دعا را
Мо ҷумла бар он гирд хон нишаста
ما جمله بر آن گرد خوان نشسته
Ҷӯён шудаи нони пораи ҷудо ро
جویان شده نان پاره جدا را
Бар хон басӣ нон нашуд шикаста
بر خوان بسی نان نشد شکسته
Иктн нишкастем ношто ро
یکتن نشکستیم ناشتا را
Гирами банди он худ набера ӯ
گیرم بند آن خود نبیره او
Боист кардӣ ӯ з рӯй риё ро
بایست کردی او ز روی ریا را
Пас гуфт ки бар хонам офарини гӯй
پس گفت که بر خوانم آفرین گوی
Гуфтам бигӯям вале куҷо ро
گفتم بگویم ولی کجا را
Ҷои баррау мурғро стоим
جای بره و مرغ را ستایم
ё ҷои халилӣу мураббо ро
یا جای خلیلی و مربا را
Бар хон тиҳӣ офарин бигӯям
بر خوان تهی آفرین بگویم
Бар ман бинависади эзади хато ро
بر من بنویسد ایزد خطا را
Дар ҷанги бандаи ранҷ беш барӣ
در جنگ بنده رنج بیش بری
Гар хари караи дозии ошно ро
گر خر کره دازی آشنا را
Бар хониши сазоӣ сано надидам
بر خوانش سزای ثنا ندیدم
Ҷузи Сайиди авлоди Мустафо ро
جز سید اولاد مصطفی را