Ин чаҳ даъвӣ шигарф аст бигӯ эй хари пер

این چه دعوی شگرف است بگو ای خر پیر

Ки манам шоири лашкари шикани кишвари гир

که منم شاعر لشکر شکن کشورگیر

Гар ту лашкари шикании донеу кшўргирӣ

گر تو لشکر شکنی دانی و کشورگیری

Подшо аз чаҳ диҳад ганҷи блшкри брхир

پادشا از چه دهد گنج به لشکر بر خیر

Чун турои надиҳад аз он то ту блшкри шиканӣ

چون ترا ندهد از آن تا تو به لشکر شکنی

Сари бшмшири диҳии тани бтири дида ба тир

سر به شمشیر دهی تن به تبر دیده به تیر

Кори лашгар шиканӣ дораду кишвар гирӣ

کار لشگر شکنی دارد و کشور گیری

Дар чунин кори писандида чаро ин таъхир

در چنین کار پسندیده چرا این تأخیر

Зери потиз нигаҳ кун чу хўҳии гашти савор

زیر پا تیز نگه کن چو خوهی گشت سوار

То науфтӣ чу шӯии ҳамлаи вару ҳамла пазир

تا نیفتی چو شوی حمله ور و حمله پذیر

Дар нагардӣ зи сари асб чу дар ёзии сам

درنگردی ز سر اسب چو دریازی سم

Хораши иллат носур бигирадат асир

خارش علت ناسور بگیردت اسیر

Кишварии гири бики ҳамла ки он кишвар ро

کشوری گیر به یک حمله که آن کشور را

Подшоҳаст ъзозилу мҳокили вазир

پادشاهست عزازیل و مهاکیل وزیر

Номи он кишвари хмхонаҳу хами бодау шаҳр

نام آن کشور خمخانه و خم باده و شهر

Сангдил бошад ва дар шаҳри ббндои бқбр

سنگدل باشد و درِ شهر ببندای به قبر

Илми андари кашу боряши магаси рони кирдор

علم اندر کش و باریش مگس ران کردار

Ҳамла кун бар магасони сари хамҳои ъсир

حمله کن بر مگسانِ سرِ خمهای عصیر

Чун гирифта шавад он кишвари сангини даҳу шаҳр

چون گرفته شود آن کشور سنگین ده و شهر

Роҳ ҳар шаҳру диҳӣ ё бсқр ё бсъир

راه هر شهر و دهی یا به سقر یا به سعیر

Гар шикаста шавад он кишвари анбӯҳ аз ту

گر شکسته شود آن کشور انبوه از تو

Номи лашгари шиканӣ бар ту пазиради тақдир

نام لشگر شکنی بر تو پذیرد تقدیر

Шоҳро мстбкӣ кардӣ то шеъри туро

شاه را مصطبکی کردی تا شعر ترا

Бузанд мтрбкии мстбкӣ бар Баму зер

بزند مطربکی مسطبکی بر بم و زیر

Зиндаи номи падар аз мстбкӣ кардӣ то

زنده نام پدر از مصطبکی کردی تا

Дидаи деви шӯ ва боз биравӣ ту қрир

دیده دیو شو و باز به روی تو قریر

Кист мейри шуъарои гўӣӣ ва ҳам гўӣии ман

کیست میر شعرا گوئی و هم گوئی من

Номи худхоҳӣ эй хираи сари тираи замир

نام خود خواهی ای خیره سر تیره ضمیر

Саҳл корӣаст амири шуъаро бӯдан ту

سهل کاریست امیر شعرا بودن تو

Лиг аз мераҳ босаҳли басари кини каши мейр

لیگ از میره به اسهل به سر کین کش میر

Сайр донадону чкндри сарви бодинҷони лаб

سیر داندان و چُکُندر سر و بادنجان لب

Шоирӣ нест чу ту аз ҳади каш то Кашмӣр

شاعری نیست چو تو از حد کش تا کشمیر

Ман бмстӣ чу чкндри рисӣ вуруд надонист

من به مستی چو چُکُندر رسی و رود ندانست

Дар нишонами бадви лаб чун бадви бодинҷони сайр

در نشانم به دو لب چون به دو بادنجان سیر

Шоирии хари сиррӣу дрсрт аз шеъри ҳавас

شاعری خر سری و در سرت از شعر هوس

Ҳамчуи андари сар ҳар хари ҳаваси коҳу шъир

همچو اندر سر هر خر هوس کاه و شعیر

Ки кашад гўӣӣ дар шеъри камон чу манӣ

که کشد گوئی در شعر کمان چو منی

Ман ки бо қӯти баҳромам ва бо хотири тир

من که با قوَّت بهرامم و با خاطر تیر

Ман кмонроу худованди камонро бикашам

من کمان را و خداوند کمان را بکشم

Гар худованди камони золу камондори ҳҷир

گر خداوند کمان زال و کماندار حجیر

Шеър ман ҳаст чу анҷӣри ҳамаи мағзу латиф

شعر من هست چو انجیر همه مغز و لطیف

Ваон ту кашк ғализаст ва на аз кашки анҷӣр

وان تو کشک غلیظ است و نه از کشک انجیر

Ту сегӣ шеъри ту занҷири ту дар гардани ту

تو سگی شعر تو زنجیر تو در گردن تو

На ту на шеъри ту чўнонкаҳ на саг на занҷир

نه تو نه شعر تو چونانکه نه سگ نه زنجیر

Дар ҳиҷои гўӣии дашноми мадаи пас чаҳ даҳум

در هجا گوئی دشنام مده پس چه دهم

Мурғони бирёни даҳуму баррау ҳалвоу ҳарир

مرغان بریان دهم و بره و حلوا و حریر

Ҳеҷ хасмиро ин шуғли нёмўзди хасм

هیچ خصمی را این شغل نیاموزد خصم

Ҳеҷ сӯфиро ин кор нафармоед пер

هیچ صوفی را این کار نفرماید پیر

Ҳаҷвро мояи з дашном диҳад марди ҳаким

هجو را مایه ز دشنام دهد مرد حکیم

То мухаммир шавад аз ҳаҷву бхизд чу замир

تا مخمر شود از هجو و بخیزد چو ضمیر

Мисли нон фатираст ҳиҷо бе дашном

مثل نان فطیر است هجا بی دشنام

Мардро дард шикам гирад аз нони фатир

مرد را درد شکم گیرد از نان فطیر

Ҳар чаҳ дашноми даҳум бар ту ҳамаи рост буд

هر چه دشنام دهم بر تو همه راست بود

Шарҳ ӯ бози намоями бнқиру қтмир

شرح او باز نمایم به نقیر و قطمیر

Бод кардӣ ки гарав кардӣ . . . Нро бқмор

باد کردی که گرو کردی . . . ن را به قمار

То гарави гири туро лой баровард аз пер

تا گرو گیر ترا لای برآورد از پیر

Ду гарави гири гиронмояи гаравгон бар ту

دو گرو گیر گرانمایه گروگان بر تو

Як бики қодир ва ту дода ризо бар тақдир

یک به یک قادر و تو داده رضا بر تقدیر

Омӣ ва ориф буданд гарави гир аз ту

عامی و عارف بودند گرو گیر از تو

Ту азон ҳар ду гарави гири бФрёду нафир

تو ازان هر دو گرو گیر به فریاد و نفیر

Рехтанд аз сари ҳамдони бтў дар чандон мост

ریختند از سر حمدان به تو در چندان ماست

Ки бсрФаҳи зи гулӯӣ ту занад буии панир

که به سرفه ز گلوی تو زند بوی پنیر

Назд онкас ки хабар дорад аз иззати шеър

نزد آنکس که خبر دارد از عزت شعر

Шоир . . . Н бгрў карда буд хору ҳақир

شاعر . . . ن به گرو کرده بود خوار و حقیر

Дар пазируфтани исломи басӣ сол заданд

در پذیرفتن اسلام بسی سال زدند

Ғозён бар дар дайри падаронати такбир

غازیان بر در دیر پدرانت تکبیر

Ғорӣӣ ҳаст ки такбир бигӯед ҳаргиз

غارئی هست که تکبیر بگوید هرگز

Бадари дайру бтсҳиФ ту ояд шабгир

به در دیر و به تصحیف تو آید شبگیر

. . . р чун дастаи ноқавси гирифтаи бадви чанг

. . . ر چون دسته ناقوس گرفته بدو چنگ

То ту бедори шӯии чанги براردи бнФир

تا تو بیدار شوی چنگ برآرد به نفیر

Мгарои бинӣ дар хоб чу бедори шӯй

مرگ را بینی در خواب چو بیدار شوی

Ҳаҷв ман бошад аз онхўоб ки бинии таъбир

هجو من باشد از آن خواب که بینی تعبیر

Ман туро эй ҳамаи солаи бағами рӯзӣу марг

من ترا ای همه ساله به غم روزی و مرگ

Ҳаҷви ман рӯзӣ ва маргаст казу нест гзир

هجو من روزی و مرگ است کزو نیست گزیر

На бимонам ки бимирӣ на бимонам ки зӣӣ

نه بمانم که بمیری نه بمانم که زئی

Тез дар сблти ту хоҳ бизӣ хоҳи бимир

تیز در سبلت تو خواه بزی خواه بمیر