эй охтаи болои парии чеҳраи айёр

ای آخته بالای پری چهره عیار

Девонаи кофии писари духтари солор

دیوانه کافی پسر دختر سالار

эй гашта парии пеши рухи хуби ту чун дев

ای گشته پری پیش رخ خوب تو چون دیو

эй дасти бдиўору бдонкор чу девор

ای دست بدیوار و بدانکار چو دیوار

То зулфи нигунсори сиёҳ ту бидидем

تا زلف نگونسار سیاه تو بدیدیم

Бархест бакори ин кули сари сурхи нигунсор

برخاست بکار این کل سر سرخ نگونسار

Моро набад аз зулфи ту як банди кушодан

ما را نبد از زلف تو یک بند گشادن

Мороу турои бози гиреҳ бастани шалвор

ما را و ترا باز گره بستن شلوار

Баси кас ки зи меҳри ту чу хар буд бех бар

بس کس که ز مهر تو چو خر بود بیخ بر

Аз кӣна ба . . . Ни ту фурӯ кард хари Афшор

از کینه به . . . ن تو فرو کرد خر افشار

эй рӯй ту чун меҳру бадв бар ҳамаи ромҳр

ای روی تو چون مهر و بدو بر همه رامهر

Бар . . . Нети нгўӣӣ ки чаро доранд озор

بر . . . نت نگوئی که چرا دارند آزار

Аз хӯбӣ бисёр ту омад баҳамаи ҳол

از خوبی بسیار تو آمد بهمه حال

Бар марзи миёни рони ту онзштӣ бисёр

بر مرز میان ران تو آنزشتی بسیار

То бар сипари сими ту то пар бузанд арақ

تا بر سپر سیم تو تا پر بزند عرق

Он тир ки симоби ҷаҳдаш аз сари сӯфор

آن تیر که سیماب جهدش از سر سوفار

Чндонкаҳи биболин ту гиребону ғаривон

چندانکه ببالین تو گریبان و غریوان

Шабҳо бадарати омадам эй хуфтаи бедор

شبها بدرت آمدم ای خفته بیدار

Ту аз сари нағзӣу латифӣу зарифӣ

تو از سر نغزی و لطیفی و ظریفی

Майдони ҳамаи афъоли ман ва ҳеҷ мёмор

میدان همه افعال من و هیچ میامار

Будӣ ту марои ёру влинъмту маъшӯқ

بودی تو مرا یار و ولینعمت و معشوق

Будӣ ту маро то зибри он шуда чун тор

بودی تو مرا تا زبر آن شده چون تار

Аз ман брмидии раҳ Кошон бигирифтӣ

از من برمیدی ره کاشان بگرفتی

Кӯи хари ту касе қълаҳи Кошон ба бкси мор

کو خر تو کسی قعله کاشان به بکس مار

Кошонӣу хкти грўмии зи зарифӣ

کاشانی و خکت گرومی ز ظریفی

Дода бкФи халқи Аннани бодаи раҳвор

داده بکف خلق عنان باده رهوار

Омад хабари ту ки бкошонӣу онҷо

آمد خبر تو که بکاشانی و آنجا

Лўлии бачае дӯст гирифтӣ ва шудӣ зор

لولی بچه ای دوست گرفتی و شدی زار

Як бӯсаи надодии зи сари меҳтарӣу шарм

یک بوسه ندادی ز سر مهتری و شرم

Ваон шӯии ҳавои ҷурмаши турои гови бхрўор

وان شوی هوا جرمش ترا گاو بخروار

Гар ҳурмати деҳқони аҷал айн набӯдӣ

گر حرمت دهقان اجل عین نبودی

Онҷо чаҳ хронбори барӣ ва чаҳ хронбор

آنجا چه خرانبار بری و چه خرانبار

Аз ор бидонтарӣу тезии зи паии ту

از عار بدان تری و تیزی ز پی تو

Афтодаи бкФ . . . р ки алнору лоолъор

افتاده بکف . . . ر که النار و لاالعار

Деҳқони аҷал гар набадӣ ёр ту мешуд

دهقان اجل گر نبدی یار تو میشد

Аз ин кули сари сурхи раҳ . . . Ни ту ҳамвор

از این کل سر سرخ ره . . . ن تو هموار

Гар менашудӣ ҳайбат ӯ бар ту нигаҳбон

گر می نشدی هیبت او بر تو نگهبان

Сӯрохи сринти зи фарохӣ шудаи бади ғор

سوراخ سرینت ز فراخی شده بد غار

Деҳқони аҷали Аҳмади симсор ки бе ӯ

دهقان اجل احمد سمسار که بی او

Будаст дар мардумии вуҷӯди бмсмор

بودست در مردمی وجود بمسمار