Қиссаи малики сулаймони даии бхўондм дар сайр
قصه ملک سلیمان دی بخواندم در سیر
Рост ҳамчун қиссаи дӯш ман омад србср
راست همچون قصه دوش من آمد سربسر
Комдндми ду парии пайкари писари меҳмон чунонк
کامدندم دو پری پیکر پسر مهمان چنانک
Хотамӣ будӣ даҳон ҳар як аз лаълу шукр
خاتمی بودی دهان هر یک از لعل و شکر
То бадви пайкари баромади равшанӣ дар тираи шаб
تا بدو پیکر برآمد روشنی در تیره شب
Аз ҷамолу чеҳраи он ду парии пайкари писар
از جمال و چهره آن دو پری پیکر پسر
Ҳамчуи мурғон дар ҳаво бар рӯй гардуни ахтарон
همچو مرغان در هوا بر روی گردون اختران
Аз барои сояи дорӣ дар фиканда пурбиппар
از برای سایه داری در فکنده پربپر
Чанд азин риши оварон бо чанд девони гирди бом
چند ازین ریش آوران با چند دیوان گرد بام
Хуфта бе болини якояки србзир ва . . . Ни зибр
خفته بی بالین یکایک سربزیر و . . . ن زبر
Ғулати ғӯлии миздндии ҳамчуи ғӯлон ҳар сӯй
غلت غولی میزدندی همچو غولان هر سوی
Ҷомагии ҳаллоҷу дарзии музеии дурӯи кафшгар
جامگی حلاج و درزی موزه دورو کفشگر
Ҷанги мору хорпушт оғоз карда як гуруҳ
جنگ مار و خارپشت آغاز کرده یک گروه
Мори онрои хорпушти ин ҳамеи хоӣиди сар
مار آنرا خارپشت این همی خائید سر
Як гиреҳ нзор гашта ҷангро дар зери далқ
یک گره نظار گشته جنگ را در زیر دلق
Чун кашф аз зери косаи хираи берун май нигар
چون کشف از زیر کاسه خیره بیرون می نگر
Ҳамчуи осиф буд андари сафи эшон зиракӣ
همچو آصف بود اندر صف ایشان زیرکی
Раъй мо афтодаш аз тадбиру фарҳангу ҳунар
رأی ما افتادش از تدبیر و فرهنگ و هنر
Бо парӣу деву мурғону асФу хотами ҳаме
با پری و دیو و مرغان و اصف و خاتم همی
Дидаи салмонии бачаи худро сулаймон дигар
دیده سلمانی بچه خود را سلیمان دگر
Нихвати малики сулаймон руста шуд дар шеъри ман
نخوت ملک سلیمان رسته شد در شعر من
Ҳар замони молҷи ман пухтатар ва ман хомтар
هر زمان مالج من پخته تر و من خامتر
Орзӯии тахт ва бод омад ки бурданди маро
آرزوی تخت و باد آمد که بردند مرا
Дар ғдо ва дар ъашо ҳар рӯзи икмоҳаҳи сафар
در غدا و در عشا هر روز یکماهه سفر
Кандар омад бод ва чун тахт сулаймон барграфт
کاندر آمد باد و چون تخت سلیمان برگرفت
Ҷои хоби мо ҳамеи як найза то болои сар
جای خواب ما همی یک نیزه تا بالای سر
Гарна боди буқи ман кам гашта будӣ бим буд
گرنه باد بوق من کم گشته بودی بیم بود
Боди барадии мрмро бо кӯдакони вақти саҳар
باد بردی مرمرا با کودکان وقت سحر
Мрмро бо ҷумлаи ҳмхўобони ман зон ҷойгоҳ
مرمرا با جمله همخوابان من زان جایگاه
Хост то бартари барад бо хештан гуфтам агар
خواست تا برتر برد با خویشتن گفتم اگر
Бод бишносад ки ман девам сулаймон нестам
باد بشناسد که من دیوم سلیمان نیستم
Ранҷ ман гардад ҳбои умед ман гардад ҳадар
رنج من گردد هبا امید من گردد هدر
Гар ҳамаи яксолаи раҳмон барда бошад бификанад
گر همه یکساله رهمان برده باشد بفکند
На змн ёбад нишони кас на зёронми хабар
نه زمن یابد نشان کس نه زیارانم خبر
Бодро гуфтам ки бодо инчунин тундӣ макун
باد را گفتم که بادا اینچنین تندی مکن
Гар марои Фрмонбрии иксоъти ин фармон мабар
گر مرا فرمانبری یکساعت این فرمان مبر
Боди сардӣ кардани оғози бад бо тундӣ чунонк
باد سردی کردن آغاز بد با تندی چنانک
Гуфтам аз дӯзахи нишони з мҳрир омад магар
گفتم از دوزخ نشان ز مهریر آمد مگر
То бадв гуфтам ки масхарагӣ ҳаме кардам балӣ
تا بدو گفتم که مسخرگی همی کردم بلی
Ман сулаймон нестам салмонам аз ман даргузар
من سلیمان نیستم سلمانم از من درگذر
Чокари айни даҳоқинам ки ҳаст аз қадару ҷоҳ
چاکر عین دهاقینم که هست از قدر و جاه
Нойиби садри аҷали волосФии дайни умр
نایب صدر اجل والاصفی دین عمر
Чокари айни даҳоқинро зибри пӯшиданӣ
چاکر عین دهاقین را زبر پوشیدنی
Гар қбоӣӣ будӣ аз сарсари ниФкндии писар
گر قبائی بودی از صرصر نیفکندی پسر
Ваон қбоӣиро куҷои деҳқон сипаҳсолор дод
وان قبائی را کجا دهقان سپهسالار داد
Ғарқ шуд бо бахя ва бо мрдўрзӣу астар
غرق شد با بخیه و با مردورزی و استر