Баргӯӣ бдомоди худ эй Носири бзоз

برگوی بداماد خود ای ناصر بزاز

То маст шуд аз . . . Н накунад арбадаи оғоз

تا مست شد از . . . ن نکند عربده آغاز

Аз ваҷҳи ғзӣу ттрии сусти ркўнӣ

از وجه غزی و تتری سست رکونی

Бар мардум касаба нашавад тоъну ғаммоз

بر مردم کسبه نشود طاعن و غماز

То кӯи баён ҷамъ нигараданд дигар бор

تا کو بیان جمع نگردند دگر بار

Дар ҳамият . . . Н сараш нагиранд дигар боз

در حمیت . . . ن سرش نگیرند دگر باز

Бо . . . Н дар аиндаҳу шалвори бурӣда

با . . . ن در اینده و شلوار بریده

ӣнҷо бифиристанд марои варои бтк ва тоз

اینجا بفرستند مرا ورا بتک و تاز

Бар мардум касаба наниҳанд тӯҳмати дуздӣ

بر مردم کسبه ننهند تهمت دزدی

То хушк ба . . . Наши нспўзнди ҳамаи боз

تا خشک به . . . نش نسپوزند همه باز

Бар сараш даройанд дигар раҳи басари гурз

بر سرش درآیند دگر ره بسر گرز

Шалвораши бибаранд дигар раҳи басари газ

شلوارش ببرند دگر ره بسر گاز

ӣнҷои бдрстӣ хабар омад ки бксбаҳ

اینجا بدرستی خبر آمد که بکسبه

Домоди турои меҳмони бурданди боъзоз

داماد ترا مهمان بردند باعزاز

Бисёр лутф кард ҳамаи каси баҳақи вай

بسیار لطف کرد همه کس بحق وی

То ганда шуд ва боз баровард сар аз ноз

تا گنده شد و باز برآورد سر از ناز

Карданд сазоӣ дар марзаши басари буқ

کردند سزای در مرزش بسر بوق

Вонгаҳ чу дуҳул дод баҳри рўӣии овоз

وانگه چو دهل داد بهر روئی آواز

Гӯйанд ки рози вай аз халқи нигаҳдор

گویند که راز وی از خلق نگهدار

Бонги дуҳулу буқ тавон дошт куҷои роз

بانگ دهل و بوق توان داشت کجا راز

Карданд мунодӣ ки бёӣид ва ба . . . аӣид

کردند منادی که بیائید و به . . . ائید

Ҳамсояи бҳмсоиаҳу анбоз ба анбоз

همسایه بهمسایه و انباز به انباز

Чандонаш ба . . . Аднд ки андари ҳамаи касаба

چندانش به . . . ادند که اندر همه کسبه

Як . . . р намондааст аз . . . Ни басари ғоз

یک . . . ر نمانده است از . . . ن بسر غاز

Ман носеҳ ӯем бтўи ғаммози нмонм

من ناصح اویم بتو غماز نمانم

Ту носеҳ ӯ бош мабош аз ман ғаммоз

تو ناصح او باش مباش از من غماز