Хари сари хмхонаҳ эй баряш турои тез
خر سر خمخانه ای بریش ترا تیز
Кулро кўзасту тркмонрои мўниз
کل را کوز است و ترکمانرا مونیز
Риши ту рӯзии ҳазор гўз кунад касб
ریش تو روزی هزار گوز کند کسب
. . . Ни турои ваҷҳи неи бсолии як тез
. . . ن ترا وجه نی بسالی یک تیز
Ончӣ ба . . . Н ту карда мераҳ бо саҳл
آنچه به . . . ن تو کرده میره با سهل
Крета бадаред то бдомну тириз
کرته بدرید تا بدامن و تیریز
Кунад змитини гӯштӣни Бамёни рант
کند زمیتین گوشتین بمیان رانت
Мераҳ бо саҳли корзории кориз
میره با سهل کارزاری کاریز
Барад дар кориз . . . Ни минораи бболо
برد در کاریز . . . ن مناره ببالا
То бшб андоз сар чу муҳраи зари рез
تا بشب انداز سر چو مهره زر ریز
Шоири дҳлизӣӣ на шоири сдўӣ
شاعر دهلیزئی نه شاعر صدوی
Бигузару дҳлизбон фурӯ бирав ки без
بگذر و دهلیزبان فرو برو که بیز
Ҳар ки туро дид сдрхонаҳи гирифта
هر که ترا دید صدرخانه گرفته
Пои кашони орадати зи садри бдҳлиз
پای کشان آردت ز صدر بدهلیز
эй сари хари шоирӣ ки хояи бтон ро
ای سر خر شاعری که خایه بطان را
Харҷи шӯй аз барои хӯшаи полез
خرج شوی از برای خوشه پالیز
Чун кадуии ариҷии сарати бакулоне
چون کدوی اریجی سرت بکلانی
Мағзи дарунӣ бақадр нимаи гашниз
مغز درونی بقدر نیمه گشنیز
Даъвӣ дониш кунӣ ва ҳеҷ ндонӣ
دعوی دانش کنی و هیچ ندانی
Вончаҳи бадонеи бензади донои ночиз
وآنچه بدانی بنزد دانا ناچیز
Ҳаҷву мдиҳу дубайтӣу ғазали ту
هجو و مدیح و دوبیتی و غزل تو
Бо ту кам арзади бики ҷӯу бадви пашиз
با تو کم ارزد بیک جو و بدو پشیز
Пунба бигӯаш андари окнди зтўи мамдуҳ
پنبه بگوش اندر آکند زتو ممدوح
Пунбаи чгўим ки аз раҳи резад ва аз рез
پنبه چگویم که از ره ریزد و از ریز
Шеъри ту бояд бобриз дарандохт
شعر تو باید بآبریز درانداخت
Гар буд аз машк бар навиштаи борез
گر بود از مشک بر نوشته باریز
Ғӯли биҷой ту ҳаст мерук сино
غول بجای تو هست میرک سینا
Деви биҷой ту ҳаст лаъибати хари хез
دیو بجای تو هست لعبت خر خیز
Коғази соз аз ҳазор дастаи коғаз
کاغذ ساز از هزار دسته کاغذ
Коғази ҳаҷви ту май براردи трўиз
کاغذ هجو تو می برآرد ترویز
Гандаи димоғии бунафшаи буи на колўҷ
گنده دماغی بنفشه بوی نه کالوج
Гандаи даҳоне карафси хоӣ на кнгиз
گنده دهانی کرفس خای نه کنگیز
Реза ху хон шъроӣӣу оӣӣ
ریزه خو خوان شعرائی و آئی
Чун зи лаби табъи хеши бахтии кафи рез
چون ز لب طبع خویش بختی کف ریز
Мардуми манам дар масофи шеър ва ту ҳизӣ
مردم منم در مصاف شعر و تو حیزی
Ҳиз ба аз ту чунонкии мард ба аз ҳиз
حیز به از تو چنانکه مرد به از حیز
Аз ману ҳаҷви ту буи шўниз ояд
از من و هجو تو بوی شونیز آید
Доно донад чаҳ буи дорад шўниз
دانا داند چه بوی دارد شونیز
Яъне шўнизи гӯи хари сарро ҳаҷв
یعنی شونیز گو خر سر را هجو
Дар сарат аз ҳеҷ ақли дорӣу тамиз
در سرت از هیچ عقل داری و تمیز
Дар дили ту кини Сайид русул астӣ
در دل تو کین سید رسل استی
Рости бдонсони куҷои сноӣии тршиз
راست بدانسان کجا سنائی ترشیز
На чу ту як хориҷӣаст дар ҳамаи Рованд
نه چو تو یک خارجی است در همه راوند
На чу ту як млҳдист дар ҳамаи тршиз
نه چو تو یک ملحدیست در همه ترشیز
Тез дирафшаст дар иборати туркӣ
تیز درفش است در عبارت ترکی
Сӯзани ҳуҷуми турои халидатар аз тез
سوزن هجوم ترا خلیده تر از تیز
Тоза буд хуби даст ва ман бдрстӣ
تازه بود خوب دست و من بدرستی
Тозаи ҳаҷв ва ду даста бар сари ту низ
تازه هجو و دو دسته بر سر تو نیز
Гиз намад бошаду мусҳаф ӯ . . . р
گیز نمد باشد و مصحف او . . . ر
. . . р ба . . . Ни ту боду хуфтаи ту бргиз
. . . ر به . . . ن تو باد و خفته تو برگیز
Пер шудӣ зери бори ҳаҷви ман эй ъз
پیر شدی زیر بار هجو من ای عز
Кардамат озод чу хари караи бшбкиз
کردمت آزاد چو خر کره بشبکیز