Ҳусайни ғотФрии рахти баради сӯии ҷҳим

حسین غاتفری رخت برد سوی جحیم

Умеди мунқатиъ аз раҳмати худои раҳим

امید منقطع از رحمت خدای رحیم

Пазира омадаш Иблис ва гуфт эй фарзанд

پذیره آمدش ابلیس و گفت ای فرزند

Чигуна омадӣ ӣнҷо бигуфт гӯй чу сим

چگونه آمدی اینجا بگفت گوی چو سیم

Зрўзаҳу знмозу зкўаҳу ҳаҷу ғзо

زروزه و زنماز و زکوة و حج و غزا

зи дайну миллати поки ҳабибу иброҳӣм

ز دین و ملت پاک حبیب و ابراهیم

Бдонраҳи омадами ӣнҷо ки кардем таъйин

بدانره آمدم اینجا که کردیم تعیین

Бдонраҳи омадами ӣнҷо ки дорем таълим

بدانره آمدم اینجا که داریم تعلیم

Хдоироу ҳамаи халқро бёзрдм

خدایرا و همه خلق را بیازردم

Ки наз хилоиқи шарми омадам на зоизди бим

که نز خلایق شرم آمدم نه زایزد بیم

Бикуфтам бқдми фарқи меҳтарони асил

بکوفتم بقدم فرق مهتران اصیل

Бсухтам бқлми нақши хонадонҳои қадим

بسوختم بقلم نقش خاندانهای قدیم

Фрохтми илми фитнаро бҳФти фалак

فراختم علم فتنه را بهفت فلک

Нгстридми фарши ситами бҳФти иқлӣм

نگستریدم فرش ستم بهفت اقلیم

Бхўну хоста меҳтарон шудам қосид

بخون و خواسته مهتران شدم قاصد

Рибоу ришвати пзрФтм аз васӣу ятем

ربا و رشوت پذرفتم از وصی و یتیم

Бдинтриқи бҳилти стондм аз омма

بدینطریق بحیلت ستاندم از عامه

зи хонау зрўдкону боғу зиъту тим

ز خانه و زرودکان و باغ و ضیعت و تیم

Сарои худро кардам сетонаи заррин

سرای خود را کردم ستانه زرین

БсқФи хони падари брндидаҳи кҳгл ва рем

بسقف خان پدر برندیده کهگل و ریم

Бқўти ту ман аз ҷумла банӣ одам

بقوت تو من از جمله بنی آدم

Тарош кардам чизе ки кафшгар зодем

تراش کردم چیزی که کفشگر زادیم

Баном зулм шудам дар ҷаҳони ъдими алмисл

بنام ظلم شدم در جهان عدیم المثل

Шудам ъдим ва нашуд зулми ман здҳри ъдим

شدم عدیم و نشد ظلم من زدهر عدیم

зи боди ҷавру ситамкорӣу билети ман

ز باد جور و ستمکاری و بلیت من

Ҷароҳати дили мазлӯмро расед сетем

جراحت دل مظلوم را رسید ستیم

Шуданд ҷумлаи дуъогӯии ман буқати саҳар

شدند جمله دعاگوی من بوقت سحر

Боаҳи синаи пурдард аз Кариму лӣим

بآه سینه پردرد از کریم و لئیم

Чу оҳи синаи эшон ва ёрб саҳарӣ

چو آه سینه ایشان و یارب سحری

Тани саҳеҳ маро кард нолаи манду сқим

تن صحیح مرا کرد ناله مند و سقیم

БиўФтодм аз пой ва рафт кор аз даст

بیوفتادم از پای و رفت کار از دست

з Комронӣ мондам ҷудоу нозу Наим

ز کامرانی ماندم جدا و ناز و نعیم

Чу кори танги расидам шаҳодат оварадам

چو کار تنگ رسیدم شهادت آوردم

Нагуфтам аз паии озорами Авестоади раҳим

نگفتم از پی آزارم اوستاد رحیم

Блис кард варои дасти бӯсау шобош

بلیس کرد ورا دست بوسه و شاباش

Нишаст пеши ваии андари бҳрмту таъзим

نشست پیش وی اندر بحرمت و تعظیم

Бигуфт аз ҳамаи атбоъи ман касе чу ту нест

بگفت از همه اتباع من کسی چو تو نیست

Шигарф корӣ пардохтӣ азими азим

شگرف کاری پرداختی عظیم عظیم

Паии мафохират Иблис гуфт бо фиръавн

پی مفاخرت ابلیس گفت با فرعون

Чаҳ мард пинҳон медоштам бзири гилӣм

چه مرد پنهان میداشتم بزیر گلیم

Сабки хдўии худ андохт дар даҳонаш ва гуфт

سبک خدوی خود انداخت در دهانش و گفت

Бкрдми ин писар ва гуфт ту ҳамаи таслим

بکردم این پسر و گفت تو همه تسلیم

Бизан ҳамеша бдрёии лаънату хизлон

بزن همیشه بدریای لعنت و خذلان

Шиноау ғӯта чу бти сифед ва моҳӣ шем

شناه و غوطه چو بط سفید و ماهی شیم

Гирифт дасташ ва бинишонад ҳамбар фиръавн

گرفت دستش و بنشاند همبر فرعون

Ки эй писари ту малик ва гуфт ту ҳамаи таслим

که ای پسر تو ملک و گفت تو همه تسلیم

Ҷавоб додаш фиръавн ва гуфт ҳар чаҳ маро

جواب دادش فرعون و گفت هر چه مرا

Бдўзх андар бошад футуҳ бо ту ду ним

بدوزخ اندر باشد فتوح با تو دو نیم

Чу дид ҳомонши андари ҳимояти фиръавн

چو دید هامانش اندر حمایت فرعون

Бҳкм ёрӣ додаш дар ӯ зи қавму ҳмим

بحکم یاری دادش در او ز قوم و حمیم

Ҳазор косаи таом асир додандаш

هزار کاسه طعام اثیر دادندش

Ҳазор косаи ҳмим аз пас асиру асим

هزار کاسه حمیم از پس اثیر و اثیم

Бмизбонӣ ӯ молики аҳли дӯзах ро

بمیزبانی او مالک اهل دوزخ را

Фурӯдро табаи шиддат азоб ?илем

فرود را تبه شدت عذاب الیم

Кунун қроргҳш дар даҳон мороне аст

کنون قرارگهش در دهان مارانی است

Ки карами пелаи намоянд дар Асоӣ кулем

که کرم پیله نمایند در عصای کلیم

Шудаст гӯраши васвоси хонаи Иблис

شدست گورش وسواس خانه ابلیس

Дарав шуданд басии деву деви бачаи муқӣм

درو شدند بسی دیو و دیو بچه مقیم

Ҳазор бачаи Иблисро мҷиб кунад

هزار بچه ابلیس را مجیب کند

Мъзм ар басари гӯр ӯ кунад тъзим

معزم ار بسر گور او کند تعزیم

Азоби аҳли ҷаҳаннам казон қавӣтар нест

عذاب اهل جهنم کزان قویتر نیست

Биҷои саҳлтарин ранҷ ӯст саҳлу салим

بجای سهلترین رنج اوست سهل و سلیم

Бидор дунё чун барфурӯхт оташи зулм

بدار دنیا چون برفروخت آتش ظلم

Скори он бҷҳнм ҳаме хӯрд чу зиллем

سکار آن بجهنم همی خورد چو ظلیم

Чу хӯн ва рем бполўди хира аз мардум

چو خون و ریم بپالود خیره از مردم

Бдўзхи андари лобуд ки хӯн диҳандаш ва рем

بدوزخ اندر لابد که خون دهندش و ریم

Бмрг ӯ бурҳонед аҳли олам ро

بمرگ او برهانید اهل عالم را

Худои олами фаттоҳи зулҷалоли алӣам

خدای عالم فتاح ذوالجلال علیم

Бмрги иктни чандини ҳазор тани мардум

بمرگ یکتن چندین هزار تن مردم

Чигуна шукр кунанд аз ту эй худои Карим

چگونه شکر کنند از تو ای خدای کریم

Ҳаким гуяд дар гӯр саг шавад золим

حکیم گوید در گور سگ شود ظالم

Магари зи гӯри ваии овоз саг шунид ҳаким

مگر ز گور وی آواز سگ شنید حکیم

Вай аз ҳаҷеми ҳамеи бонг саг кунад лекин

وی از حجیم همی بانگ سگ کند لیکن

Садои бонг саг ояд бгўр ӯ вази ҷҳим

صدای بانگ سگ آید بگور او وز جحیم

Баҳақи сӯраи ҳмиму сӯраи тоҳо

بحق سوره حمیم و سوره طه

Ки ҳаст золимро ҷои ҷими ваҳй бо мем

که هست ظالم را جای جیم وحی با میم

Стмгронро чун ҷойгаҳ чунин бошад

ستمگرانرا چون جایگه چنین باشد

Ситамгарӣ накунад мардуми лбибу фаҳим

ستمگری نکند مردم لبیب و فهیم

Пас эй карямони пеша ситамгарӣ накунед

پس ای کریمان پیشه ستمگری نکنید

Ки на Карими писандади ситамгарӣ на лӣим

که نه کریم پسندد ستمگری نه لئیم

Агар худоӣ ҳалимаст хашм ӯст қавӣ

اگر خدای حلیم است خشم اوست قوی

Ҳазар кунанд ҳамаи бхрдони зи хашми ҳалим

حذر کنند همه بخردان ز خشم حلیم

Ҳар онкӣ тавба кунад аз ситамгарӣ ёрб

هر آنکه توبه کند از ستمگری یارب

Бҷрм ӯ бирасон аз сабои афви насим

بجرم او برسان از صبای عفو نسیم