Гар зи танӣ ки чгндр намой шуд сар ӯ

گر ز تنی که چگندر نمای شد سر او

з . . . Ни ганда буд гандаи чгндр ӯ

ز . . . ن گنده بود گنده چگندر او

Бсди муғок бар каттонӣу мъидаҳи сиррӣ

بصد مغاک بر کتانی و معیده سری

Чгндр ва гзрӣ нест кони баробар ӯ

چگندر و گزری نیست کان برابر او

Чу гардани шутури масти кФки нФҷ буд

چو گردن شتر مست کفک نفج بود

Дроикии ду дар овехтаи зи ҳнҷр ӯ

درایکی دو در آویخته ز حنجر او

Ва ё чу гардани арҷӣ дар азуи хам дар хам

و یا چو گردن ارجی در ازو خم در خم

Намонда ҷузи рагу паии рехтаи ҳамаи пар ӯ

نمانده جز رگ و پی ریخته همه پر او

Бараҳна гашта чу бозигарони чнбрҷаҳ

برهنه گشته چو بازیگران چنبرجه

з . . . Ни кӯдаки ворунаи хуфтаи чанбар ӯ

ز . . . ن کودک وارونه خفته چنبر او

зи бскаҳи чанбар ҷустааст ва май ҷаҳд монда аст

ز بسکه چنبر جسته است و می جهد مانده است

Нишони чанбари бозӣгарии бчнбр ӯ

نشان چنبر بازیگری بچنبر او

Басони тифлаки коўрогии асали пурвирд

بسان طفلک کاوراگی عسل پرورد

зи чеҳраи асали кӯдакон буд хур ӯ

ز چهره عسل کودکان بود خور او

Сипед кунӣ хоҳад брўшноӣии хур

سپید کونی خواهد بروشنائی خور

Вагар набошад набӯд сазоу дархур ӯ

وگر نباشد نبود سزا و درخور او

Чунонкигар шаби торӣ бакор бархезад

چنانکه گر شب تاری بکار برخیزد

Ҳаме хӯрд хури худро брўшнии хур ӯ

همی خورد خور خود را بروشنی خور او

Ғулом . . . Ни ғуломӣ буд ки аз силӣ

غلام . . . ن غلامی بود که از سیلی

Бадаст чӯб кунад бартар ва фурӯтар ӯ

بدست چوب کند برتر و فروتر او

Гурез ҷӯяд аз он . . . Н ки аз фарохии он

گریز جوید از آن . . . ن که از فراخی آن

Бгоҳ кор надонад зи хушки ӯтар ӯ

بگاه کار نداند ز خشک اوتر او

Раговариро айни алкмоли бимроўст

رگ آوری را عین الکمال بیمراوست

МъсФриро қозии ҷамоли бимр ӯ

معصفری را قاضی جمال بیمر او

Гусастани раг . . . Н аз тани раг овар ӯст

گسستن رگ . . . ن از تن رگ آور اوست

МзъФрии рухи мо аз сари мъсФр ӯ

مزعفری رخ ما از سر معصفر او

зи дасти онкӣ буд дӯстдори меҳтари мо

ز دست آنکه بود دوستدار مهتر ما

Ба . . . Н ӯ ки набошад раҳеу чокар ӯ

به . . . ن او که نباشد رهی و چاکر او

Асири малики разии давлати сафии аддӣн

اثیر ملک رضی دولت صفی الدین

Ягонае ки надорад замонаи дигар ӯ

یگانه ای که ندارد زمانه دیگر او

Ҷавоби шеъри мъзисти он куҷо гуяд

جواب شعر معزیست آن کجا گوید

Самани барӣ ки фусунгар шудаст ъбҳр ӯ

سمن بری که فسونگر شدست عبهر او