Баси риши говӣ эй хари зуннори минтақа

بس ریش گاوی ای خر زنار منطقه

эй қалияу кабоби ту хӯки мҳнқаҳ

ای قلیه و کباب تو خوک محنقه

Хар . . . лу хрбФоӣӣ на ақл ва на хирад

خر . . . ل و خربفائی نه عقل و نه خرد

Андари сарати бихари дилаеу бихари бқаҳ

اندر سرت بخر دله ای و بخر بقه

Як хари мхўонмт ки яке корвони харӣ

یک خر مخوانمت که یکی کاروان خری

Кард охирати пар аз алафи куфру зндқаҳ

کرد آخرت پر از علف کفر و زندقه

Солори бори мтрони мҳмрди ҷослиқ

سالار بار مطران مهمرد جاثلیق

Қсиси бор бар нау Иблиси бадарға

قِسّیس بار بر نه و ابلیس بدرقه

Қӯту ғизои боби ту ва ъаму холи ту

قوت و غذای باب تو و عم و خال تو

Зоҷол ва аз ткску ҷроёту мъсқаҳ

زاجال و از تکسک و جرایات و معسقه

Он аҳмақӣ ки мерук синоу ҷо ҳазз анд

آن احمقی که میرک سینا و جا حظ اند

Андари муқобили ту ҳаҷӣу ҳнбқаҳ

اندر مقابل تو حجی و هنبقه

Бо орифи кўораҳу қозии зи аҳмақӣ

با عارف کواره و قاضی ز احمقی

Андари қиморхона ба тафзилу тафриқа

اندر قمارخانه به تفضیل و تفرقه

Кардӣ гарави ду болаш . . . Нро бар ҳуққаи сим

کردی گرو دو بالش . . . ن را بر حقه سیم

Бо риши ҳамчу ба сари ниҳолину мрФқаҳ

با ریش همچو به سر نهالین و مرفقه

Кари гашти гӯш ё бар зон гоҳи кӯдакии сет

کر گشت گوش یا بر زان گاه کودکی‌ست

з оварад ва барад мераҳ Дайлам ба шқшқаҳ

ز آورد و برد میره دیلم به شقشقه

Оварадат аз рузон ва ба ҳаммоми бараду боз

آوردت از رزان و به حمام برد و باز

Вндри кафати ниҳоди ҳаммоми мтўқаҳ

وندر کفت نهاد حمام مُطَوَّقه

Бо ончунон ҳамоқати гӯйӣ ки шоирам

با آنچنان حماقت گویی که شاعرم

Савганди хур ки нест марои қавли ту ниқа

سوگند خور که نیست مرا قول تو نقه

Савганд чун хурӣ ба талоқи се гонаи хур

سوگند چون خوری به طلاق سه‌گانه خور

То ман шавам ҳалолгар он мутлақа

تا من شوم حلال‌گرِ آن مُطَلَّقه

Кони қҳбаҳро зи ғабғабаи буқи коми кас

کان قحبه را ز غبغبهٔ بوق کام کس

Андар фитад чу ҳалқи кабӯтар ба бқбқаҳ

اندر فتد چو حلق کبوتر به بقبقه

Ин ҳаҷвро ҷавоби гӯ ар марди шоирӣ

این هجو را جواب گو ار مرد شاعری

эй туу шеърат аз дар мҳроқу мҳрқаҳ

ای تو و شعرت از در محراق و محرقه

Варна бирав ба . . . Ни зани хеши пои пой

ورنه برو به . . . ن زن خویش پای پای

эй хари модарат ба сари хари мхрқаҳ

ای خر مادرت به سر خر مخرقه

То буд ҳаст назд ҳакямони рӯзгор

تا بود هست نزد حکیمان روزگار

Аҳкоми шоирӣу қўоФии мғлқаҳ

احکام شاعری و قوافی مغلقه

Дар ҳеҷ вазну қофия бар табъи сӯзанӣ

در هیچ وزن و قافیه بر طبع سوزنی

Абвоби ҳаҷви ту нхўҳд шуд мғлқаҳ

ابواب هجو تو نخوهد شد مغلقه

То шарти шуғли сӯзану сӯзангарӣ буд

تا شرط شغل سوزن و سوزنگری بود

Охири ҳаме ба мсқбаҳи аввал ба мтрқаҳ

آخر همی به مثقبه اول به مطرقه

Бодои туро ба мтрқаҳи ҳаҷви сӯзанӣ

بادا ترا به مطرقه هجو سوزنی

То ҷойгоҳи фарқ ба мсқби мшқшқаҳ

تا جایگاه فرق به مثقب مشقشقه

Харро чу бут гирифт бимирад ба иттифоқ

خر را چو بت گرفت بمیرد به اتفاق

эй ҳаҷви ман туро чу таби тираи мҳрқаҳ

ای هجو من ترا چو تب تیره محرقه

Ҳаргиз натоқ ҳаҷви ту нгшоим аз қалам

هرگز نطاق هجو تو نگشایم از قلم

То зинда бошӣ эй хари зуннори минтақа

تا زنده باشی ای خر زنار منطقه