Ошиқам бар нҷибки манда

عاشقم بر نجیبک منده

Он аҷали ғамзаи амли ханда

آن اجل غمزه امل خنده

Онкӣ ошиқ кашад бғмзаҳу ноз

آنکه عاشق کشد بغمزه و ناز

Кунад аз хандаи мурдаро зинда

کند از خنده مرده را زنده

Он бути шўхдидаҳ каз рух ӯст

آن بت شوخدیده کز رخ اوست

Тайраи хуршеду моҳи шарманда

طیره خورشید و ماه شرمنده

Он бдндони ман зи ҷумлаи халқ

آن بدندان من ز جمله خلق

Чу бдндони гуруснаи манда

چو بدندان گرسنه منده

Мандаи маннигор сӯфии табъ

منده من نگار صوفی طبع

Он бсди ҷони софии арзанда

آن بصد جان صافی ارزنده

Зу дилам чун мураққаъ сӯфӣ аст

زو دلم چون مرقع صوفی است

Пора бар пораи жанда бар жанда

پاره بر پاره ژنده بر ژنده

Сарви озодае ки кард бъшқ

سرو آزاده ای که کرد بعشق

Тани озодаи марои банда

تن آزاده مرا بنده

Чеҳрааш оинаасту сайқали ҳасан

چهره اش آینه است و صیقل حسن

Ронда биравӣ зи офарини ринда

رانده بروی ز آفرین رنده

То бидон чеҳраи чашм бад нарасад

تا بدان چهره چشم بد نرسد

Чашми бдкўри бод ва бар канда

چشم بدکور باد و بر کنده

Лؤлؤ афшон кунад ду ҷазаъи маро

لؤلؤ افشان کند دو جزع مرا

Ишқи он лаъли лؤлؤи оканда

عشق آن لعل لؤلؤ آکنده

Бахами зулфаки бунафшаи сараш

بخم زلفک بنفشه سرش

Чун бунафша шудам сарафканда

چون بنفشه شدم سرافکنده

Бар чдаҳи зулфаки фароҳам ӯ

بر چده زلفک فراهم او

Кард сабр аз дилами пароканда

کرد صبر از دلم پراکنده

Кардам андари ҷаҳон чу пунбаи сурх

کردم اندر جهان چو پنبه سرخ

Ҳиҷри он сина чу ёғндаҳ

هجر آن سینه چو یاغنده

Гиреҳ ҳиҷр ӯст пеши дилам

گره هجر اوست پیش دلم

Гандау шўхноку бръндаҳ

گنده و شوخناک و برعنده

Табар аз зару сим бояд сохт

تبر از زر و سیم باید ساخت

То шавад коргар барон канда

تا شود کارگر بران کنده

Роҳ бояд бурид ва ранҷ кашид

راه باید برید و رنج کشید

Кӣса бояд кушоду блғндаҳ

کیسه باید گشاد و بلغنده

То бўсли наҷиби мандаи расм

تا بوصل نجیب منده رسم

эй қлоўзоити ялами қанда

ای قلاوزایت یلم قنده

Гар ба сӯрат нигаҳ кунам ҳастам

گر به صورت نگه کنم هستم

Ман зи Нахшаби вай аз смркндаҳ

من ز نخشب وی از سمرکنده

Боз чун бингарам бмънӣ ҳаст

باز چون بنگرم بمعنی هست

Ҳўи ъндӣу аннии ъндаҳ

هو عندی و اننی عنده

Ёд аз он ҳуҷраи ҳакими шариф

یاد از آن حجره حکیم شریف

Ваон ҳарифони гарми хуши ханда

وان حریفان گرم خوش خنده

Каз дами сарди қозии Сироҷ

کز دم سرد قاضی سراج

Ваон қавомии сиёҳ чун ъндаҳ

وان قوامی سیاه چون عنده

Вондгри гндгон дар онҳҷраҳ

واندگر گندگان در آنحجره

Бшб тира хӯрдро канда

بشب تیره خورد را کنده

Ҳама бо якдигар ҳаме бозанад

همه با یکدیگر همی بازند

Бозии кӯдакони нўкндаҳ

بازی کودکان نوکنده

Ҳар якеро зсикӣ ва ки тоз

هر یکی را زسیکی و که تاز

Сблту риш . . . Аигони канда

سبلت و ریش . . . ایگان کنده

Дар майонишон наҷиби мандаи ман

در میانشان نجیب منده من

Ҳамчуи дарбанди хори глғндаҳ

همچو دربند خار گلغنده

Чаҳ расонад маро бидон қўмк

چه رساند مرا بدان قومک

Толеъи саъду бахти фархунда

طالع سعد و بخت فرخنده

То бидон гндгони расми икраҳ

تا بدان گندگان رسم یکره

Хар биор эй ғуломи хари банда

خر بیار ای غلام خر بنده

Ки чу ман дар нишот ин сафаранд

که چو من در نشاط این سفرند

Манда дар суфраи ноне аз банда

منده در سفره نانی از بنده