эй деви бўолмзФр чун дузди бғнўӣ

ای دیو بوالمظفر چون دزد بغنوی

Икшби бнхшби андари паии фитнаи нғнўӣ

یکشب بنخشب اندر پی فتنه نغنوی

Аз феъли зишту сирати нохуби ҳамбарӣ

از فعل زشت و سیرت ناخوب همبری

Бо деви бўолмзФри хари Канги кснўӣ

با دیو بوالمظفر خر کنگ کسنوی

Ту гандаи мағзи шаръӣ ва ӯ гандаи мағзи шеър

تو گنده مغز شرعی و او گنده مغز شعر

Бо ваии бгндаҳи мағзӣ ҳамчун тарозуӣ

با وی بگنده مغزی همچون ترازوی

Бо дев бўолмзФр гашта баҳақ ва дод

با دیو بوالمظفر گشته بحق و داد

Себи ду нима кардау гўзи ду паҳлавӣ

سیب دو نیمه کرده و گوز دو پهلوی

ӯ рост бар ту фахр ки ӯ муъмин навост

او راست بر تو فخر که او مؤمن نواست

Ор аз ту биравӣаст ки ту кофар навай

عار از تو بروی است که تو کافر نوی

Маъзул гашта зи паии эътизол ро

معزول گشته ز پی اعتزال را

Аз мазҳаби ҳанифӣ ва аз роҳи шФъўӣ

از مذهب حنیفی و از راه شفعوی

Мункир шудаи азоби накиру сўоли гӯр

منکر شده عذاب نکیر و سوآل گور

Хуш карда дар дил онкӣ набинӣ ва нашнавӣ

خوش کرده در دل آنکه نبینی و نشنوی

Мункири шӯ ар туоне нори съир ро

منکر شو ار توانی نار سعیر را

То андрў бҳшр насӯзӣ ва бар навай

تا اندرو بحشر نسوزی و بر نوی

Ҳастӣ бзндгонии андари азоби гӯр

هستی بزندگانی اندر عذاب گور

Вонгаҳи буии табории имону негроӣ

وانگه بوی تباری ایمان و نگروی

Бар ту Ақилу аданон чун мункиру накир

بر تو عقیل و عدنان چون منکر و نکیر

Бар сари зании дбўс ки нони ореи шӯй

بر سر زنی دبوس که نان آری شوی

Гўӣӣ ки марди маънавӣам дар ҳамаи сухан

گوئی که مرد معنویم در همه سخن

Мард суханат хонд тсҳиФи маънавӣ

مرد سخنت خواند تصحیف معنوی

Бар Мӯсои паямбару бриўи шъ бен навен

بر موسی پیمبر و بریو شع بن نون

Бӯҳтони зўрбндӣ эй тоъни ғўӣ

بهتان زوربندی ای طاعن غوی

Гўӣӣ ки аз набуввати Мӯсои биўФтод

گوئی که از نبوت موسی بیوفتاد

Гунҷид дар даҳони ту куфрии чунин қавӣ

گنجید در دهان تو کفری چنین قوی

Аз ту агар ҷуҳудони ин қавл бишинаванд

از تو اگر جهودان این قول بشنوند

Бирабоедат касе зи ҷуҳудон ба ҷодӯӣ

بربایدت کسی ز جهودان به جادوی

То онгаҳе ки ҷумла дар анбор ту ниҳанд

تا آنگهی که جمله در انبار تو نهند

Ҳар як фарози хеши ҷӯи събони Мӯсавӣ

هر یک فراز خویش جو ثعبان موسوی

Мрбўолиқини эмоми ҳамаи шарқу ғарб ро

مربوالیقین امام همه شرق و غرب را

Гўӣӣ ки зи аҳл дайн набӯд ӯ зи бдхўӣ

گوئی که ز اهل دین نبود او ز بدخوی

Боби варо гиромӣ хону бади гароӣ

باب ورا گرامی خوان و بد گرای

То зини сухан ки гуфтӣ бошад буруни шӯй

تا زین سخن که گفتی باشد برون شوی

Бурҳони эмоми дайнро хондӣ хари сиёҳ

برهان امام دین را خواندی خر سیاه

Зини зери бори куфру залолат чу хари буи

زین زیر بار کفر و ضلالت چو خر بوی

Бо мурсалон насозӣ бо олимони ҳаме

با مرسلان نسازی با عالمان همی

эй модарати ҷалби бачаи раҳи барҳамӣ рӯй

ای مادرت جلب بچه ره برهمی روی

Мохўлёии куфр таба кард мғри ту

ماخولیای کفر تبه کرد مغر تو

Чашми алоҷи ту зи табибони исавӣ

چشم علاج تو ز طبیبان عیسوی

Гуфтанд қутб давлат донад намӯду бас

گفتند قطب دولت داند نمود و بس

Доруии мағз ӯ басари теғи ҳиндӯӣ

داروی مغز او بسر تیغ هندوی

Усмони бен сулаймон каз теғ ӯ қавӣаст

عثمان بن سلیمان کز تیغ او قویست

Ҳам дайни мстФоӣии ҳам малики хусравӣ

هم دین مصطفائی هم ملک خسروی