Ҳамчуи хар сар кунам барои савоб
همچو خر سر کنم برای ثواب
Аз пас онкии гашти Басраи хароб
از پس آنکه گشت بصره خراب
Сад ҳиҷоӣ харона гуфта шуда аст
صد هجای خرانه گفته شده است
Сад реги гири рондаи хари бхлоб
صد ریگ گیر رانده خر بخلاب
Як ҳиҷоро ҷавоб боз нагуфт
یک هجا را جواب باز نگفت
То гирифтӣ зи ман киу ҷӯу об
تا گرفتی ز من که و جو و آب
Ҳаҷв ӯ рост гӯям ва нашавад
هجو او راست گویم و نشود
Сухани рости мндФъи бҷўоб
سخن راست مندفع بجواب
Хари сару хирс рӯйу саги сират
خر سر و خرس روی و سگ سیرت
Хари гирифтаи бкўли хики шароб
خر گرفته بکول خیک شراب
Нисбаташгар бомат исо аст
نسبتش گر بامت عیسی است
Хондааст ояти Флои ансоб
خوانده است آیت فلا انصاب
Хари саворон лутяш карданд
خر سواران لوطیش کردند
Пой бепанҷа дар даҳони рикоб
پای بی پنجه در دهان رکاب
Моликии мазҳабони хрхўораҳ
مالکی مذهبان خرخواره
Кардаанд озмӯни бсихи кабоб
کرده اند آزمون بسیخ کباب
Лабаш аз ҳаҷв дар лўишаҳ кунам
لبش از هجو در لویشه کنم
То биханданд зон аўлўололбоб
تا بخندند زان اولوالالباب
Вази дама чӯб мераҳ босаҳл
وز دمه چوب میره باسهل
Ҳалаҳо бофтаи шитоби шитоб
حله ها بافته شتاب شتاب
Шуд хари пер ва мекашад хаси кас
شد خر پیر و میکشد خس کس
Сими бстондаҳ то диҳад бзноб
سیم بستانده تا دهد بذناب
Вой аз он сар ки ҳаст бар сари хар
وای از آن سر که هست بر سر خر
Одамиро бурузи ҳашари ҳисоб
آدمی را بروز حشر حساب
Агар ӯ одамиятӣ зон сар
اگر او آدمیتی زان سر
Накунад ҳиндии азобу уқоб
نکند هندی عذاب و عقاب
Гуяд ин сари маро уқубат нест
گوید این سر مرا عقوبت نیست
Гуяд ар нест Киеви кони азоб
گوید ار نیست کیف کان عذاب
Нест ин сари кадуӣ порин аст
نیست این سر کدوی پارین است
На чунон сар кадуаст дар пороб
نه چنان سر کدوست در پاراب
Биҷавӣ мағз нест дар сари вай
بجوی مغز نیست در سر وی
Хушк мағзӣаст сарфу ҷоҳили ноб
خشک مغزیست صرف و جاهل ناب
Несташ фаҳму фикр то гӯйанд
نیستش فهم و فکر تا گویند
Ки суханро мъонӣӣ дарёб
که سخن را معانئی دریاب
Худ лбибӣ гирифтам ӯро хар
خود لبیبی گرفتم او را خر
Суханаш бемазааст қишру лбоб
سخنش بی مزه است قشر و لباب
Ҳаҷви хари сар чу гуфта шуд шояд
هجو خر سر چو گفته شد شاید
Гуҳ башуем даҳони бмшку гулоб
گه بشویم دهان بمشک و گلاب
То ки махдумро сано гӯям
تا که مخدوم را ثنا گویم
Дар расм зон насими хуши бсўоб
در رسم زان نسیم خوش بصواب
Шоҳи миронёни низоми аддӣн
شاه میرانیان نظام الدین
Он сиришта шудаи брҳмти ноб
آن سرشته شده برحمت ناب
Соҳиби муҳтарам казу нозанад
صاحب محترم کزو نازند
Дайну давлат чу аз банӣ асҳоб
دین و دولت چو از بنی اصحاب
Малики орои машриқу мағриб
ملک آرای مشرق و مغرب
Брраҳу расми хуби варои савоб
برره و رسم خوب ورای صواب
Ҳаст соҳибқирони аҳли ҳунар
هست صاحبقران اهل هنر
Дар ҳамаи фазл бо насибу нассоб
در همه فضل با نصیب و نصاب
Рои рухшандааш офтоби мисол
رای رخشنده اش آفتاب مثال
Каф бахшандааш аз қиёси саҳоб
کف بخشنده اش از قیاس سحاب
Фурӯи бахти ҷӯонаш аз бмсл
فرو بخت جوانش از بمثل
Пер фартут бинад андари хоб
پیر فرتوت بیند اندر خواب
Бшб аз хоб ношудаи бедор
بشب از خواب ناشده بیدار
Перӣ ӯ бадал шавад бшбоб
پیری او بدل شود بشباب
Ҳаст андари дуот тираи дилаш
هست اندر دوات تیره دلش
Рўшноӣии маликро асбоб
روشنائی ملک را اسباب
Шабаҳи гавани қатрае ки аз қаламаш
شبه گون قطره ای که از قلمش
Бчкди донаи ист дар хўшоб
بچکد دانه ایست در خوشاب
Бахт ӯ ҷовдони ҷавони мо ро
بخت او جاودان جوان ما را
Ки бар инаст ҳиммати аҳбоб
که بر اینست همت احباب
Умри аъдоӣ ӯ мабодо беш
عمر اعدای او مبادا بیش
Зонка бар обгири умри ҳубоб
زانکه بر آبگیر عمر حباب
То мобу мсиру млҷоءи халқ
تا مآب و مصیر و ملجاء خلق
Набӯд ҷузи бхолқи ваҳоб
نبود جز بخالق وهاب
Боди арқони дайну давлат ро
باد ارکان دین و دولت را
Сӯй ӯ марҷаъу мсиру моб
سوی او مرجع و مصیر و مآب
Холиқ аз ваии бадви ҷаҳони хушнӯд
خالق از وی بدو جهان خشنود
Даъвии халқро дарави эҷоб
دعوی خلق را درو ایجاب