Хари сари хмхонаҳро лбишаҳ кунам лаб

خر سر خمخانه را لبیشه کنم لب

То кунам аз рӯй теша чун лаби арнб

تا کنم از روی تیشه چون لب ارنب

Вонгҳши орми буруни бшъбдаҳи бозӣ

وانگهش آرم برون بشعبده بازی

Арнбкии арнби ринуади мулаққаб

ارنبکی ارنب رنود ملقب

Боз сараш башиканам бснги ҳиҷои хирад

باز سرش بشکنم بسنگ هجا خرد

То на бъонаҳ ҳиҷо расад на бънғб

تا نه بعانه هجا رسد نه بعنغب

. . . Ва ҳиҷо сахт карда дораму ъғъғ

. . . و هجا سخت کرده دارم و عغعغ

Май кишмиш ҳар дамии сбўзми ғабғаб

می کشمش هر دمی سبوزم غبغب

Модаи харашро чу асби ории дарвеш

ماده خرش را چو اسب عاری درویش

Ном кунам гуҳи аёл ва гоҳе мураккаб

نام کنم گه عیال و گاهی مرکب

Он хари мурда ки каркасону калоғон

آن خر مرده که کرکسان و کلاغان

Туъмаи бмнқор азу кунанду бмхлб

طعمه بمنقار ازو کنند و بمخلب

Ганди чунон хари биҷои ганди димоғаш

گند چنان خر بجای گند دماغش

Дорад буии абиру анбари ашҳб

دارد بوی عبیر و عنبر اشهب

Гуяд ман шоирами басии сухани хуб

گوید من شاعرم بسی سخن خوب

Аз нафаси ман муназзамасту мураттаб

از نفس من منظم است و مرتب

Бонги хуши оради ҷлоҷли сухани ман

بانگ خوش آرد جلاجل سخن من

Назд аҷлои ҷлолтми бмлқб

نزد اجلا جلالتم بملقب

Гӯям не каз харони Ӯшу қнўшӣ

گویم نی کز خران اوش و قنوشی

Ки каши охири чёни мейри муқарраб

که کش آخر چیان میر مقرب

Вориси мейри амиди насри броҳим

وارث میر عمید نصر براهیم

Ноқиди алфози порсӣу муъарраб

ناقد الفاظ پارسی و معرب

Мейри муҳаззаби сухан ки бокасу нокас

میر مهذب سخن که باکس و ناکس

Ҳаргиз лафзӣ наронад кон на муҳаззаб

هرگز لفظی نراند کان نه مهذب

Нест аҷабгар сарои аҳли сухан ро

نیست عجب گر سرای اهل سخن را

Аз слтш гардад остонаи мазҳаб

از صلتش گردد آستانه مذهب

Кавкабаи фозилон рӯй замини рост

کوکبه فاضلان روی زمین راست

Рояти иқболи азуи расидаи бкўкб

رایت اقبال ازو رسیده بکوکب

Зоти варои эзад аз макорими ахлоқ

ذات ورا ایزد از مکارم اخلاق

Ҳайат ва таркиб дод ва кард мураккаб

هیئت و ترکیب داد و کرد مرکب

Сирии озу ниёзи халқи ҷҳонро

سیری آز و نیاز خلق جهانرا

Дар каф додаш ниҳодаи мтъму машраб

در کف دادش نهاده مطعم و مشرب

Боби фусӯлот лутф ӯст мқсм

باب فصولات لطف اوست مقسم

Дафтари тасниф ҷӯад ӯст мбўб

دفتر تصنیف جود اوست مبوب

Боби футувват бхлқ кардӣ мафтӯҳ

باب فتوت بخلق کردی مفتوح

Фотиҳаи омухтӣ ҳануз бмктб

فاتحه آموختی هنوز بمکتب

Таҷрибаи алҷўд агар нависад калакаш

تجربة الجود اگر نویسد کلکش

Ганҷ гуҳар бахшад ин хаттӣаст муҷарраб

گنج گهر بخشد این خطی است مجرب

эй сухани оройро бФкрти мадҳат

ای سخن آرای را بفکرت مدحت

Рӯзи басари бурдану гузоштани шаб

روز بسر بردن و گذاشتن شب

То бузед сӯзании саноӣ ту гуяд

تا بزید سوزنی ثنای تو گوید

Умр гузорад барин фазилати мӯҷиб

عمر گذارد برین فضیلت موجب

Маҳмил сидқасту кизби шеър ки гуфтанд

محمل صدق است و کذب شعر که گفتند

Аъзби шеъри он буд ки бошад акзб

اعذب شعر آن بود که باشد اکذب

Аъзб агар ҳаст ва нест мадҳ ту сидқаст

اعذب اگر هست و نیست مدح تو صدقست

Ҳаст марои ин қасидаи асдқу аъзб

هست مرا این قصیده اصدق و اعذب

Мадҳи сарои туами бғибу бҳзрт

مدح سرای توام بغیب و بحضرت

Нест дамии ёдат аз замири мғиб

نیست دمی یادت از ضمیر مغیب

Мадҳи ҷуз аз ту забон банодир гуяд

مدح جز از تو زبان بنادر گوید

Ёди ту дар пеш сина бошад ағлаб

یاد تو در پیش سینه باشد اغلب

Мадҳу саноӣ ту шуд зи ҷумлаи аврод

مدح و ثنای تو شد ز جمله اوراد

Вирди ману маҷди дайни муаййиди Нахшаб

ورد من و مجد دین مؤید نخشب

Тӯли бақоӣ ту хостем зи яздон

طول بقای تو خواستیم ز یزدان

Умри ту айши тўҳнӣу мтиб

عمر تو عیش توهنی و مطیب

Каф бдъо баргушодаем бҳоҷт

کف بدعا برگشاده ایم بحاجت

Даъвати мо мустаҷоби гардон ёрб

دعوت ما مستجاب گردان یارب

Моҳи бъқрб аз онкӣ нек набошад

ماه بعقرب از آنکه نیک نباشد

Моҳи бақои адуати боди бъқрб

ماه بقای عدوت باد بعقرب

Ақраби зулфон ва моҳрӯён боданд

عقرب زلفان و ماهرویان بادند

Бастау бигушодаи пеши ту камару лаб

بسته و بگشاده پیش تو کمر و لب