Манам кулӯхи хари Афшори Канги хушки спўз

منم کلوخ خر افشار کنگ خشک سپوز

Ҳромзодаҳу қлошу ринду ъолмсўз

حرامزاده و قلاش و رند و عالمسوز

Чу гов гумшудаам то бшохи брнхўрм

چو گاو گمشده‌ام تا به شاخ برنخورم

Бҳркҷо ки расм дар барам яке бтиўз

به هرکجا که رسم در برم یکی بتیوز

Битоз бозӣ дар шаҳр гаштаам шуҳра

به تاز بازی در شهر گشته‌ام شهره

Багӯнаи гӯнаи либосоту ҳилау дарави рӯз

به گونه گونه لباسات و حیله و در و دوز

На шеър тозӣ донам на илму фазлу адаб

نه شعر تازی دانم نه علم و فضل و ادب

Дуруст ёб бадишон набӯдаам икрўз

درست یاب بدیشان نبوده‌ام یک روز

Азин сипас ману марди мўоҷрони ҳрўн

ازین سپس من و مرد مواجران حرون

Мҳу фалохану гунҷишку Кебек ва . . . ӣау гўз

مح و فلاخن و گنجشک و کبک و . . . یه و گوز

Ман ва ду парк ман тозро бҳҷраҳ барем

من و دو یارک من تاز را به حُجره بریم

Ҳамеи кашему спўзу ҳамеи кашему спўз

همی کشیم و سپوز و همی کشیم و سپوز

Чунон кашем ва чунон дар барем то гуҳи рӯз

چنان کشیم و چنان دربریم تا گه روز

Ки хоб ноед ҳамсояи рози қўзои қўз

که خواب ناید همسایه را ز فوزافوز

Чу сари براردи ганда , сараш фурӯ гирем

چو سر برآرد گنده، سرش فرو گیریم

Бзхми силӣу мӯри раванд бар коФўз

به زخم سیلی و مور روند بر کافوز

Дареғ аз он шарафи ваҳшӣу фазоъил ӯ

دریغ از آن شرف وحشی و فضائل او

Ки ошиқаст бар он лола рӯй лолки дуз

که عاشقست بر آن لاله‌روی لالک دوز

Банноӣ мазҳаб тозон бФзли брбўдӣ

بنای مذهب تازان به فضل بربودی

Биҷуз шараф набӯд кас биноз бар , фирӯз

بجز شرف نبود کس به ناز بر، فیروز

Ҷавоби шеър шараф нест ин мъозоллаҳ

جواب شعر شرف نیست این معاذالله

Ман онкасам ки ма дай кунам бидам наврӯз

من آن کسم که مه دی کنم به دم نوروز