эй баҳамаи тан гуноҳ карда , макун риш

ای بهمه تن گناه کرده، مکن ریش

Ҳаст сазои уқубати ҳамаи тан , риш

هست سزای عقوبت همه تن، ریش

Дили бски андари шикан чу кшни баромад

دل بسک اندر شکن چو کشن برآمد

Беш знохни барадӣ дар машкан риш

بیش زناخن بردی در مشکن ریش

Риши фурӯмону пери кӯдак худ бош

ریش فرومان و پیر کودک خود باش

Рахна макун нохунони хеш ва макун риш

رخنه مکن ناخنان خویش و مکن ریش

Риши бимон то калон шавад бтмомӣ

ریش بمان تا کلان شود بتمامی

. . . ри хурии пеши сина боз фикан риш

. . . ر خوری پیش سینه باز فکن ریش

Шарм накардӣ ки марди бурнои гаштӣ

شرم نکردی که مرد برنا گشتی

Роз рӯй . . . р , мекунӣ зи зқни риш

راز روی . . . ر، میکنی ز ذقن ریش

Риши бароварда , . . . р натавон хӯрд

ریش برآورده، . . . ر نتوان خورد

Бо ту азингўнаҳ ҳеҷ гуфт сухани риш ?

با تو ازینگونه هیچ گفت سخن ریش؟

Аз ту калонтар , ҳазор касро годм

از تو کلانتر، هزار کس را گادم

Тири сар . . . ри ангушти мҷни риш

تیر سر . . . ر انگشت مجن ریش

. . . Ни калон туро нагардад косад

. . . ن کلان ترا نگردد کاسد

Равнақи бозор , бо дувоздаҳ ман риш

رونق بازار، با دوازده من ریش

Риш макун тири моҳ , то баҳорон

ریش مکن تیر ماه، تا بهاران

Ҳамчуи гёўрди бад рӯй бмсни риш

همچو گیاورد بد روی بمسن ریش

Фасли баҳорони буқати дории зинҳор

فصل بهاران بوقت داری زنهار

Бози надории зи ҷои ридни ман риш

باز نداری ز جای ریدن من ریش

. . . Ни ман он риш риш карда занхдон

. . . ن من آن ریش ریش کرده زنخدان

Брмкн эй . . . ри хораи модари вазни риш

برمکن ای . . . ر خواره مادر وزن ریش

Бар занахати боди кФчаҳ , кФчаҳ . . . Ром

بر زنخت باد کفچه، کفچه . . . رم

Сарди лқоӣии бимон ва кФчаҳ мазан риш

سرد لقائی بمان و کفچه مزن ریش

Ин ба ҳамон вазн ва қофияаст ки гуфтам

این به همان وزن و قافیه است که گفتم

Тохтан оварад бар батон хутан , риш

تاختن آورد بر بتان ختن، ریش