Ҳарчанд ки гунгему клўкиму лкомим

هرچند که گنگیم و کلوکیم و لکامیم

Тан додау дили бастаи он дувал ғуломем

تن داده و دل بسته آن دول غلامیم

Ду дирам бидиҳон карда харидор се бӯсем

دو درم بدهان کرده خریدار سه بوسیم

Шамшер бкФ карда талабкори нёмим

شمشیر بکف کرده طلبکار نیامیم

Андар талаб тоз азин кӯй бидон кӯй

اندر طلب تاز ازین کوی بدان کوی

Нимўр кашон карда бигард дар бомем

نیمور کشان کرده بگرد در بامیم

Дар ҳуҷраи торики ман ва тоз маъаттал

در حجره تاریک من و تاز معطل

Аз боми бшоми омадау зшоми ббомим

از بام بشام آمده و زشام ببامیم

Чун рӯдаи хўшидаҳ . . . с ганда нахоҳем

چون روده خوشیده . . . س گنده نخواهیم

То дар паии он сурӯд ва ман дунба хомем

تا در پی آن سرود و من دنبه خامیم

Бобомчаҳ . . . с назд воми бгрдн

بابامچه . . . س نزد وام بگردن

Каз гардани нимўри қавӣ тўхтаҳ вомем

کز گردن نیمور قوی توخته وامیم

Донанд ҳамаи кас ки раҳ . . . си раҳи ъомист

دانند همه کس که ره . . . س ره عامیست

. . . Ни роҳ хавосаст , на мо мардум омем

. . . ن راه خواص است، نه ما مردم عامیم

Бо ӣнҳама , дар илми фурӯ кФтн тозон

با اینهمه، در علم فرو کفتن تازان

Гуҳ омӣ сарфему гуҳӣ хоҷа эмомем

گه عامی صرفیم و گهی خواجه امامیم

То тоз суҷуди орад , биравӣ бркўъим

تا تاز سجود آرد، بروی برکوعیم

Чун тоз рукӯъи орад , биравӣ бқёмим

چون تاز رکوع آرد، بروی بقیامیم

Зонрўӣ ки ёри дил ҳар тоз мудомаст

زانروی که یار دل هر تاز مدامست

Мавлоӣ мудомем ва мудомем ва мудомем

مولای مدامیم و مدامیم و مدامیم

Гӯянда тозем на чун хоҳи ҷамолӣ

گوینده تازیم نه چون خواه جمالی

Бар ҳар сари нимўр қавӣ карда мақомем

بر هر سر نیمور قوی کرده مقامیم

Ин шеър бар он шеър ҷамолӣаст ки гуфта аст

این شعر بر آن شعر جمالی است که گفته است

Ҳарчанд ки аз ишқи ту дар кӯии мломим

هرچند که از عشق تو در کوی ملامیم